Μια πρόβα θεατρικής παράστασης φαίνεται παιχνίδι μπροστά σε μια πρόβα για το ανέβασμα ενός λυρικού έργου – στο προκείμενο της «Εύθυμης χήρας» του Φραντς Λέχαρ με τόσους καλλιτέχνες πάνω και κάτω από τη σκηνή. «Είναι δύσκολο αλλά και συνάμα πολύ συναρπαστικό», μου ψιθυρίζει ο Δημήτρης Λιγνάδης. «Λειτουργώ καλύτερα όταν υπάρχουν περιορισμοί. Δεν μπορείς ας πούμε να ξεπεράσεις τις συμβάσεις που απαιτούνται για το πώς θα παίζονται τα λυρικά μέρη. Ή ότι πρέπει να δουλέψεις με αποφασισμένο κάστινγκ. Όμως και πάλι σκέφτομαι: Ωραία, δεν θα ανθίσω στο χώμα, θα ανθίσω στο μπετό», και διακόπτει την πρόβα που διαδραματίζεται επί σκηνής, ζητώντας από τις γυναίκες του θιάσου να σταματούν συντονισμένα τις βεντάλιες τους. Παρακολουθούμε μια δεξίωση σε παριζιάνικο σαλόνι. Όλοι περιμένουν την άφιξη της βαθύπλουτης χήρας Άννα Γκλάβαρι (Μαρία Μητσοπούλου). Στόχος τους να την παντρέψουν με συντοπίτη της, κάτοικο του κρατιδίου του Ποντεβέρντο, ώστε να σωθεί το κρατίδιο από τη χρεοκοπία. «Δεν μπήκα σε πειρασμό να κάνω αντιστοιχίες με τη σημερινή οικονομική μας κατάσταση. Είναι ένα ευφρόσυνο έργο κι έτσι ήθελα να μείνει». Επί σκηνής όλοι είναι ντυμένοι στα κόκκινα, εκτός της χήρας που είναι ντυμένη στα μαύρα. Αυτή η χρωματική αντίθεση θα διατηρηθεί και στις επόμενες πράξεις με άλλα ρούχα. Η χήρα θα μπει στο σαλόνι μέσα σ’ ένα αυτοκίνητο. «Θέλησα να φέρω χιούμορ σ’ ένα παλιό έργο». Στη Β’ πράξη μέσα από ένα χρυσό κλουβί θα βγει ένας χορευτής-παγόνι. «Δεν υπάρχει στο έργο, αλλά μου αρέσουν απίστευτα τα παγόνια έτσι όπως κρώζουν “Θε-ά! Θε-ά!”». Η «Εύθυμη χήρα» συνδυάζει πρόζα, λυρικό τραγούδι και χορό. Χαζεύω τις χορευτικές ικανότητες, εκτός των φωνητικών, της Κάτιας Πάσχου (Βαλεντίνη) καθώς χορεύει με τις χορεύτριες του μπαλέτου καν-καν. Τις ερωτικές «καντρίλιες» του Αντώνη Κορωναίου (Καμίν ντε Ροσιγιόν). «Η οπερέτα είναι κάτι σαν πρόδρομος του μιούζικαλ. Σκηνοθετώντας τη νιώθω σαν το άτακτο παιδί που ζωγράφισε μουστάκια σε μια φωτογραφία εποχής».
66 καλλιτεχνικές πλατφόρμες, περισσότεροι από 1.100 καλλιτέχνες από 22 χώρες και ένα τετραήμερο πρόγραμμα με εκθέσεις, performances, συζητήσεις και δράσεις
Με αφορμή τα 200 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου λογοτέχνη, η διεθνής έκθεση «Ιούλιος Βερν 200: Η Συναρπαστική Εμπειρία» κάνει στάση στο Κέντρο Πολιτισμού Ελληνικός Κόσμος
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
17°
