Όλα ξεκίνησαν νωρίς. Χορός στα τέσσερά της χρόνια, μαθήματα μουσικής στα 11. Παίζει κιθάρα, γράφει στίχους σε τρεις γλώσσες, μελοποιεί και ερμηνεύει. Βγήκε δεύτερη σε παγκόσμιο διαγωνισμό τραγουδιού. Η γεννημένη το 1996 στην Πάτρα Βασιλική Μουρίκη έχει ήδη στο ενεργητικό της ένα πλούσιο μουσικό βιογραφικό. Μετά από πολλές μουσικές και συναυλιακές συνεργασίες, έχει ήδη κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο «Γύρνα ξανά». Πλέον βρίσκεται στην Αθήνα, σπουδάζει στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών, εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές της πόλης, συνεργάζεται με συνθέτες, επιμελείται τη μουσική σε θεατρικές παραστάσεις, συμμετέχει σε ταινίες και υπόσχεται ένα λαμπερό μέλλον.
Ο πολλά υποσχόμενος σκηνοθέτης των πολυβραβευμένων ταινιών μικρού μήκους «Casus Belli» και «Τίτλοι τέλους», που γυάλισαν στη Μόστρα, ολοκλήρωσε την οδύσσεια της πρώτης μεγάλου μήκους ταινία του «Interruption» που συμμετείχε στα προγράμματα του διεθνούς φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας –για τρίτη φορά– και Θεσσαλονίκης. Λίγο πριν βγει στους κινηματογράφους, η «φανταστική του παράσταση» εμπνευσμένη από την εισβολή στο θέατρο της Μόσχας θα προβληθεί στις 18/12 παράλληλα με live των Victory Collapse στο Τριανόν σε ένα οπτικοακουστικό happening στο πλαίσιο του Let Me Know Festival.
Of Embla
H Νορβηγίδα τραγουδίστρια και συνθέτρια Μaiken Sundby ξεκίνησε στα τέλη του 2013 το μουσικό σχήμα Of Empla μαζί με τον Έλληνα μουσικό, συνθέτη και παραγωγό Νick Athens (Nίκος Αθανασούλας) που ζει και δημιουργεί μουσική στο Λονδίνο. Το πρώτο τους βίντεο μόλις κυκλοφόρησε και το πρώτο τους διπλό ΕP αναμένεται στις αρχές του 2016 αναμειγνύοντας jazz, neo-folk και trip-hop ήχο και θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά στην Αθήνα τον ερχόμενο Μάρτιο. Η Maiken το βλέπει στον ύπνο της εδώ και καιρό μαζί με τον ελληνικό καφέ στο αεροδρόμιο…
Τεσσερα ψυχωτικά κορίτσια που αν ζούσαν στο Παρίσι θα ήταν η αποκάλυψη της Βοrn Bad. Η Πέννυ, η Μαρίκα, μαζί με δύο Μαριλένες, και με τη σύμπραξη του Χρήστου, ολοκλήρωσαν φέτος το πρώτο τους άλμπουμ μετά από επτάιντσες κυκλοφορίες και πολλά live. Ένα κράμα από garage/psych rock και ψυχεδελική pop, με αναφορές στη γαλλική και ελληνική pop σκηνή των sixties. Μέσα στο 2016 θα παίζουν πολύ, ξεκινάνε στις 8/1 από το Αn Club.
Κορνήλιος Σελαμσής
Το επώνυμό του, που στα τούρκικα σημαίνει «αυτός που δεν χαιρετάει, ο σνόμπ», δεν απηχεί το χαρακτήρα του κι ας τα λέει τσεκουράτα. Θα σπουδάσει στην Ολλανδία σύνθεση «που έχει να κάνει με την πνευματικότητα και καθόλου με τη διασκέδαση». Επιστρέφει συνθέτοντας για ένα «πεδίο μάχης, όπου κέφι να ’χεις να τσακώνεσαι και να παλεύεις», το ελληνικό θέατρο. Ή θα έγραφε μόνο ορατόρια και συμφωνικά έργα περιμένοντας κάποτε να κυκλοφορήσουν ή θα δούλευε εδώ και τώρα λύνοντας το βιοποριστικό του. Επέλεξε το δεύτερο. (Ευτυχώς.) Στην Ολλανδία ζούσε σαν καλόγερος, αλλά μάλλον κι εδώ το ίδιο ισχύει αφού συνεχώς συνθέτει για παραστάσεις ή δικά του και επιπλέον επιμελείται τις «Τρίτες παράλληλες» για το Πόρτα. Εκεί φιλοξενούνται μουσικές «που θα έμεναν… αόρατες». Έχει γίνει viral η ατάκα του σε σκηνοθέτη, «αν θέλετε ένα μέτρο μουσικής να πάρετε μοδίστρα και όχι εμένα». Για το θέατρο η μουσική δεν είναι μια απλή επένδυση. Εμφανίζεται και ως ηθοποιός στο «Αγάπη, πίστη, ελπίδα» που σκηνοθετεί ο Ακύλας Καραζήσης για τη Στέγη. «Η μουσική που έγραψα για την παράσταση είναι κάτι σαν το ραδιόφωνο του ασυνειδήτου μου» θα πει. Αυτή την εποχή συνθέσεις του θα ακούσεις και στις παραστάσεις «Ποιος είναι ο δόκτωρ Κόρτσακ;» και «Πιάνω παπούτσι πάνω στο πιάνο». Ετοιμάζει τη μουσική για τη Ραψωδία Μ΄ της Οδύσσειας που θα παρουσιάσει η Μαρία Σκουλά στο Εθνικό και ελπίζει πως φέτος θα ανέβει η ματαιωθείσα όπερά του «Λεόντιος και Λένα» στο Φεστιβάλ Αθηνών. Ταλέντο, ετών 34.
-Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
Venuw Volcanism & in Atlas
Πίσω από το lo-fi, darkwave project Venus Volcanism κρύβεται η 25χρονη Rena Rasouli. Με το όνομά της συνθέτει ηλεκτρονική pop με vintage στοιχεία. Ως Venus Volcanism μαζί με την 26χρονη παραγωγό της electronica και τραγουδίστρια από την Κοπεγχάγη που ζει πλέον στην Αθήνα και υπογράφει με το όνομα In Atlas δημιουργούν ένα post punk - new wave υβρίδιο με στοιχεία techno. Πρώτο δείγμα της συνεργασίας τους τα «Μystery of desire» και «Το forget». Minimal σίνθια, μπάσο, κιθάρες, drum machine και reverb. To πρώτο τους λάιβ αναμένεται την άνοιξη του 2016.
Η νέα ελληνική ανακάλυψη της διεθνούς μπλογκόσφαιρας. Συστήθηκε μέσα από το εκλεκτικό αμερικάνικο blog gorilla vs bear και τη συνεργασία τους στο κομμάτι «Now I’m ready» από το νέο άλμπουμ των Keep Shelly In Athens. Το gorilla πόσταρε πρώτο το τραγούδι τους «By your side» με ύμνους για τον dream pop ήχο τους αναφέροντας ως επιρροές τους θεϊκούς Cocteau Twins, ενώ το συμπεριέλαβε και στη λίστα με τα καλύτερα τραγούδια της χρονιάς. To νέο ντουέτο, που ζει σ’ ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό λίγο έξω απ’ την Κόρινθο, δημιουργεί ένα δικό του φανταστικό κόσμο με αιθέρια φωνητικά, εκφραστικές κιθάρες και αναλογικά synths. Το debut EP τους «Chamber dreams» μόλις κυκλοφόρησε από τη Hush Hush Records, μέσω Seattle, σε ψηφιακή μορφή και σε κασέτα.
Tζόις Α. Νασαουάτι
H πρώτη μεγάλου μήκους ταινίας της Joyce A. Nashawati «Καύσωνας» (Βlind Sun) βραβεύτηκε από την επιτροπή της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Kινηματογράφου στο φετινό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Μια γαλλοελληνική παραγωγή της ταξιδεμένης και ταλαντούχας σκηνοθέτριας, που θα συζητηθεί. Μετά από σπουδές σε Αγγλία, Γαλλία και τρεις ταινίες μικρού μήκους που παρουσιάστηκαν σε πολλά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, ολοκλήρωσε την πρώτη της ταινία που γυρίστηκε στην Ελλάδα. Η ανυπόφορη ζέστη και η έλλειψη νερού διαταράσσουν τις ανθρώπινες ισορροπίες σε ένα παραθαλάσσιο θέρετρο δημιουργώντας ένα ουτοπικό σύμπαν, με τους χαρακτήρες να περιπλανούνται σε ένα κακό όνειρο. Η φωτογραφία είναι του Γιώργου Αρβανίτη, η μουσική του Γάλλου παραγωγού Pilooski και στο διεθνές καστ οι Γιάννης Στάνκογλου, Ziad Bakri, Louis-Do de Lencquesaing, Gwendoline Hamon. Το ελληνικό σινεμά ταξιδεύει παντού.
Αναστάσης Ροϊλός
Μόλις λίγες εβδομάδες έχει που πήρε τη μηχανή του κουβαλώντας τα πράγματά του και κατέβηκε από Θεσσαλονίκη και ΚΘΒΕ στη Μεσογείων και στο Πόρτα. Στα 27 του βρέθηκε προσκαλεσμένος από τον Θωμά Μοσχόπουλο για το ρόλο του λοχία Κρις Άντερς στην παράσταση «This is war» σε σκηνοθεσία Άλαν Ντίλγουορθ. «Ξεκίνησα από τα θεωρητικά –σπουδές θεατρολογίας– και την αγάπη για τη γλώσσα και μετά έσκασε η υποκριτική». Η ερμηνεία του στο «Insenso» του Δημητριάδη τον είχε ήδη βάλει στη λίστα αυτών που πρέπει να προσέξουμε. Ο μοτοσικλετισμός ανήκει στις αγάπες του, φτιάχνει και τροποποιεί έπιπλα, ασχολείται με την αθλητική ξιφασκία. «Η ξιφασκία είναι σαν… σωματοποιημένο σκάκι καθώς φτιάχνεις πολύ γρήγορα στρατηγική και ψάχνεις με το σώμα σου κενό για να βρεις τον άλλο. Ξεκίνησα από τη σχολή, μετά πήγα στον Ηρακλή, έχω διδάξει σκηνική ξιφασκία και ήταν να κατέβω στους Πανελλήνιους Αγώνες αλλά έπαθα μια θλάση. Θα ήθελα πάντως να συνεχίσω». Όπως και στην Αθήνα – μια απόφαση που τον έφερε πολλές φορές σε σύγκρουση με τις αμφιβολίες του, αφού από τη μια του αρέσει η περιπέτεια αλλά από την άλλη θέλει να έχει τον έλεγχο. Κάτι μας λέει πως η απόφασή του ήταν η σωστή.
Οι σέκτες, οι αιρέσεις, οι απόκρυφες ομάδες ασκούν πάντα μια γοητεία στην ανθρώπινη φύση. Είναι το μυστήριο πίσω από την κλειστή πόρτα. Το απαγορευμένο.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπέρνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
9°
