August Voice: Τα άγρια καλοκαίρια της ζωής μας στο Λιβυκό

Κοιμόμασταν όπου μπορούσαμε, εκτός σκηνής πάντα, ξενοδοχείο «τ’ άστρα», η σκηνή ήταν η ντουλάπα μας, με τα πορτοφόλια μες στα sleeping bags, τη φωτογραφική μηχανή ανάμεσα στα μπούτια μας κι ένα μαχαίρι κάτω απ’ το προσκεφάλι, μέσα στο μαξιλάρι μας, για παν ενδεχόμενο. Το μαξιλάρι ήταν η πάνινη τσάντα μας με μια πετσέτα μέσα. Βάφαμε τα μάτια στον καλύτερο καθρέφτη, πού ήταν τα μάτια των συντρόφων μας, χτενιζόμαστε αραιά και πού. Πλενόμαστε με νερό εμφιαλωμένο ή όποιο νερό συλλέγαμε από ποτάμια ή γλυφάδες μέσα στα πλαστικά μας βρυσάκια.

Σταματάγαμε σε χωριά κυρίως ορεινά, σε ντόπιους γάμους και βαφτίσια, τρώγαμε τσάμπα αντικριστά, πίναμε κούπες και μετά «πέφταμε» στις παραλίες να κοιμηθούμε.

Οι νύχτες μας «για σένα βγαίνουν τ’ άστρα και το φεγγάρι», κιθάρες φωτιές, κρασιά και ρακές, πολλές ρακές, κι οι μέρες μας γυμνές πρωινές βουτιές αχάραγα, μετά παρεό στα μάτια για σκοτάδι μήπως κοιμηθούμε λίγο ακόμη, τάβλια εκ των ων ουκ έστιν αριθμός, ταβερνάκια πού και πού και αυτοσχέδια μαγειρέματα, όπου δει με ό,τι είχαμε.

Όταν ερωτεύεσαι, χορταίνεις έρωτα. Ίσως καμιά φορά θυμάσαι ότι δεν έχεις περάσει στη θεϊκή σφαίρα και… φεύ εξακολουθείς να έχεις ανθρώπινες ανάγκες.

Ημερολόγια Αυγούστου: Ζιζή Σφυρή

Μια μέρα, από κείνες που πίναμε τρεις μέρες, βρεθήκαμε στη Μονή Πρέβελη πεινασμένοι πολύ.

Κολυμπήσαμε κι ανεβήκαμε σ’ ένα πλάτωμα να πάρουμε ένα νερό κι ένα σάντουιτς, κάτω απ’ τη σκιά που κάνανε τα κομμένα φύλλα απ’ τα φοινικόδεντρα, καθίσαμε σ’ ένα μπεντένι και ξαφνικά ο διπλανός μου πέφτει πάνω μου  ημιλιπόθυμος καίγοντας απ’ τον πυρετό. Προσπαθώ να τον στηρίξω και ρωτάω τους φίλους του τι έχει και μου απαντούν: «μάλλον τύφο». Αφήνουμε σάντουιτς και αναψυκτικά και εξαφανιζόλ. Ξανακατεβήκαμε στην παραλία και μ’ έναν  αυτοσχέδιο κιούρτο, κατσαρόλα τυλιγμένη με τουλουπάνι και μικρή τρύπα, να κοροϊδέψουμε τα ψαράκια, τη στήσαμε στην ένωση που ρυακιού εκεί που μέσω του φαραγγιού συναντούσε το Λιβυκό.

Ημερολόγια Αυγούστου: Ζιζή Σφυρή

Σχετικό Άρθρο

Ταξιδια Κουίζ: Είσαι έτοιμος να πας για κάμπινγκ;

Λίνα Μανδράκου 14.07.2019, 10:58

Τα ψαράκια ξεγελάστηκαν, κάναμε το τουλουπάνι σουρωτήρι, ακριβώς μια τηγανιά.

Βούτυρο απ’ το πρωινό στο τηγάνι, γκαζάκι εξτρεμιστικό, φωτιά, κόψαμε ντομάτες καρεδάκι, βρήκαμε άγρια ρίγανη, ανοίξαμε δυο μπίρες παγωμένες, μετά έρωτας.