Η Αίγινα του Γιώργου Νανούρη

Ανεβαίνω στη μηχανή. Στην πλάτη μου μέσα σε ένα ειδικό σακίδιο είναι η Νταίζη, το γατάκι μου. Κατεύθυνση Πειραιάς. Μπαίνουμε στο καράβι, σε μία ώρα και 10 λεπτά είμαστε στο νησί. Αίγινα. Το πιο κοντινό στην Αθήνα. Στο μικρό σπιτάκι περνάμε μαζί ώρες στην αυλή μπροστά στις φιστικιές κάτω απ' την πέργκολα, η Νταίζη συνήθως φέρνει φίλες της στο σπίτι, τη Νότα και το Γωγουλίνι. Με τη μηχανή γυρίζω το νησί. Βόλτα στο λιμάνι, στο ναό της Αφαίας. Στην Παλιοχώρα εξερεύνηση στα εκκλησάκια τα μικρά, τα παλιά, το ένα ομορφότερο από το άλλο. Μια γρήγορη βουτιά και λίγη βόλτα ακόμα. Στους δρόμους συναντάς φίλους, φίλους από το νησί, φίλους απ’ την Αθήνα που έρχονται κι εκείνοι στο νησί αλλά δεν το ήξερες, το ανακαλύπτεις εδώ.

Όταν θες, απομονώνεσαι, ηρεμείς· και όταν θες, βρίσκεσαι με πολλούς φίλους. Όλια, Στέλιος, Νότα, Άννα, Στέλλα, Ανθή, Μίνα, Κατερίνα, Δάφνη, Μαργαρίτα, Φίλιππος. Όλοι είναι εδώ μαζί μας. Μαγειρέματα στα σπίτια, τραπέζια στις αυλές. Η Αίγινα είναι μικρή και μεγάλη ταυτόχρονα, όμορφη και παράξενη, γοητευτική, ήσυχη, περιποιημένη. Γλύπτες και ζωγράφοι, σπίτια παλιά και πύργοι, ελαιώνες, φιστικιές. Μόλις μια ώρα από την Αθήνα είναι αρκετή για να ξεχάσεις το τσιμέντο, το καυσαέριο, τη βοή, τις δουλειές, τα άγχη και τις αγωνίες. Η Αιγινούλα με έσωσε στην πρώτη καραντίνα, μου κάνει παρέα στα ρεπό, μου ανανεώνει σώμα και νου για να επιστρέφω αλλαγμένος στην Αθήνα.

*Ο Γιώργος Νανούρης είναι ηθοποιός και σκηνοθέτης.

Βρείτε τον καλοκαιρινό οδηγό της Αίγινας εδώ.