Η Λευκάδα του Αλέξανδρου Μαραγκού

Νερά που απλά δεν υπάρχουν σε ένα από τα πιο εξωτικά νησιά του Ιονίου με τιρκουάζ, σχεδόν εξωπραγματικά χρώματα. Άργησα να ανακαλύψω τη Λευκάδα αλλά με αποζημίωσε. Την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί, το 2013, μαζί με τη γυναίκα και το παιδί μου, οι διακοπές «ημέρας» ήταν τέτοιες ώστε να την επιλέξουμε ξανά. Η φωτογραφία τοπίου σημαίνει ταξίδια και πολλές φορές για να ανακαλύψεις τους φυσικούς θησαυρούς πρέπει να πατήσεις σε μέρη που δεν είχες στο πλάνο σου. Πόρτο Κατσίκι, Εγκρεμνοί, foot massage στιγμές απόλυτης χαλάρωσης κάτω από την καλαμωτή στο Κάθισμα και ένα νησί που «πατάει» και στη στεριά, αφού μπορείς να φτάσεις σε αυτό και να το γυρίσεις με το αυτοκίνητο.

Αφήνοντας τον δρόμο να σου αποκαλύψει το χρώμα του Ιονίου, που για μένα είναι συνώνυμο του ελληνικού καλοκαιριού. Θέλεις βουνό; Θέλεις απίθανα μέρη όπου τουρίστες γυρνάνε με χαμόγελα και περιέργεια. Θέλεις πλούσια βλάστηση; Θέλεις ωραίο ψάρι; Στη Λευκάδα οι επιθυμίες των ταξιδιωτών δεν χρειάζονται απαραίτητα πολλά χρήματα, καθώς τα νερά και τα χώματά της προσφέρονται σε όποιον είναι ανήσυχος να τα νιώσει με βουτιές, γύρες και στάσεις. Διάλεξα να αφιερώσω τον χρόνο μου στο πρωινό της πρόσωπο, αφήνοντας τη νυχτερινή ζωή της, ίσως για την επόμενη φορά. Που δεν θα αργήσει. Η Λευκάδα δεν είναι απλά ένα νησί. Είναι ένα δώρο που πρέπει να ανοίξεις και να δεις με τα μάτια εκείνων που αγαπάς πιο πολύ στη ζωή.

* Ο Αλέξανδρος Μαραγκός είναι φωτογράφος και σκηνοθέτης.