- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Βερολίνο, αντίο
O συγγραφέας Πέτρος Αυλίδης γράφει για τις τελευταίες εντυπώσεις που του άφησε η γερμανική πρωτεύουσα
Ευτύχησε να βιώσει το Βερολίνο στις αρχές των 80s, να συναναστραφεί θρύλους και να ζήσει την εξπρεσιονιστική κοσμογονία που κορυφώθηκε με την έκθεση «Zeitgeist», το 1982, μοιραζόμενος τις εμπειρίες του δεκαετίες αργότερα στο βιβλίο «Σοφέρ». Πώς φαντάζει σήμερα η πόλη στα μάτια του Πέτρου Αυλίδη; Επιστρέφοντας από το τελευταίο του ταξίδι, μοιράζεται στην A.V. τις σκέψεις του.
Μετά το Μίτε και το Πρέντσλαουερ Μπεργκ, έστρωσε και το Φρίντριχσχάιν.
Τακτοποιημένοι γόνοι μεσοαστικών οικογενειών, δυτικοευρωπαϊκών κυρίως, αλλά και γερμανικών, αμερικάνικων και ασιατικών, ιδιοκατοικούν ή νοικιάζουν για πολλά λεφτά τα ανακαινισμένα διαμερίσματα της πρώην ξεφτισμένης ανατολικής περιοχής της πόλης. Καθαροί περιποημένοι και τρέντι, άοσμοι άχρωμοι και άκαπνοι, με τ’ ακουστικά των κινητών τελευταίας τεχνολογίας μόνιμα χωμένα στ’ αφτιά τους, φουλ απασχολημένοι με τις προοπτικές τωνπρότζεκτ τους, της καριέρας τους γενικώς. Περιφέρονται με χαμόγελα εύκολης ευτυχίας στα πρόσωπά τους, καταφχαριστημένοι με τις ζωές τους, χωρίς αγωνίες, αμφιβολίες και λοιπές δυσάρεστες εντάσεις.
Στον σταθμό Βάρσαουερ στράσε κάτι άστεγοι, κάτι ζητιάνοι, κάτι πειραγμένοι, κάτι μουσικές αυτοσχέδιες με ό,τι διαθέσιμο ως όργανο, κάτι γόπες, κάτι μυρουδιές. Το σκηνικό πιο βρώμικο και παρατημένο, απομεινάρι εικόνας του παλιού Βερολίνου της αμφισβήτησης και του διαφορετικού, ελπίδα ακόμα, έστω αμυδρή, έστω φευγαλέα.
Στο γειτονικό Κρόιτσμπεργκ περιφέρομαι κάνα δίωρο στα τούρκικα μαγαζιά, ανακαινισμένα τα περισσότερα, ψάχνοντας φασολάδα.
«Νουρ λίνζενζούπε, αρκαντάς», μόνο φακές φίλε η σταθερή απάντηση.
Στο Μπαγκντάτ, ιστορικό μαγαζί στο Σλέζισες Τορ, πιάνω κουβέντα μ’ έναν παλιό, απομεινάρι κι αυτός. Τον ρωτάω για το φαινόμενο, πού πήγαν οι φασολάδες, την εξήγησή του.
«Οι τουρίστες τρώνε φακές, χαμπίμπι», μου τη δίνει. Το χαμόγελο στη μούρη του βγάζει πικρίλα.
«Άλες κλαρ», του λέω, «χαμπίμπι», χαμογελάω επίσης.
Στην ίδια γεύση.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Αθήνα δεν είναι χαμένη υπόθεση. Η ιδέα ότι τίποτε δεν μπορεί να αλλάξει λειτουργεί ως άλλοθι για την απουσία δράσης
Ισχυρή πρόθεση επιστροφής στην πόλη αλλά «αγκάθι» η καθαριότητα
Ο ρόλος της αστικοποίησης ως βασικός μοχλός οικονομικής, τεχνολογικής και πολιτισμικής προόδου και τα οφέλη που προκύπτουν από τη συγκέντρωση πληθυσμού στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Τι έκαναν σωστά Κοπεγχάγη, Παρίσι και Βιέννη: Οι ίδιοι άνθρωποι, άλλη πόλη, άλλη συμπεριφορά
Μια γειτονιά με σύγχρονες προδιαγραφές, στην καρδιά της αστικής αναγέννησης της Αθηναϊκής Ριβιέρας
Εκτός από γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες, φιλοξενεί νέους και ανερχόμενους ανθρώπους, δίνοντας έτσι χώρο σε φρέσκιες ιδέες
Στο πρώτο του άρθρο στην Athens Voice, ο δημιουργός του TakeBackTheCity αναλύει γιατί οι πόλεις αποτελούν την πιο ισχυρή «τεχνολογία» για ανάπτυξη και καινοτομία.
Η πόλη έχει κάθε λόγο να θεωρεί πως το 2026 θα είναι η χρονιά της
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
H πρώην πρωτεύουσα της Ινδονησίας έχει φέτος πληθυσμό 36 εκατομμύρια και σιγά σιγά βυθίζεται στη θάλασσα
Συγκέντρωση πλούτου: ποιες πόλεις προτιμούν οι πολυεκατομμυριούχοι
Για τους πολλούς είναι ένα μπαρ, για κάποιους μια ιδέα
Τιμή και δόξα στον άνθρωπο που πέρασε τη Θεσσαλονίκη στην επόμενη φάση της
Εναλλακτικός τίτλος: Έχω ένα πρόβλημα για κάθε σας λύση
Από το Big Ben στο Λονδίνο μέχρι τον αστρονομικό πύργο της Πράγας, αυτά τα ρολόγια δεν δείχνουν απλώς την ώρα, είναι τοπόσημα
«Οι αργόσχολοι μαζεύτηκαν και κοίταζαν τα αυγά, με κέλυφος βέβαια, να ρίχνονται στο σκάμμα»
Ένα μήνυμα προστασίας για τη νανόχηνα και τα μεταναστευτικά πουλιά
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.