Αν και οι περισσότερες από τις 50 κορυφαίες πόλεις που συγκεντρώνουν τους υπερπλούσιους βρίσκονται, σύμφωνα με την World’s Wealthiest Cities Report 2025 (Henley & Partners & New World Wealth), στον δυτικό κόσμο —Νέα Υόρκη, μητροπολιτική περιοχή Σαν Φρανσίσκο, Λος Άντζελες, Λονδίνο— στην 3η θέση του Top 50 βρίσκεται το Τόκιο, στην 4η η Σιγκαπούρη και στην 8η το Χονγκ Κονγκ.
Στη Νέα Υόρκη εντοπίζονται περίπου 384.500 εκατομμυριούχοι: αύξηση 45% μέσα σε μία δεκαετία. Στο Σαν Φρανσίσκο μαζί με τη Silicon Valley υπάρχουν περίπου 342.400 (+98% από το 2010!), στο Τόκιο 292.300 (+4%), στη Σιγκαπούρη 242.400 (+62%), στο Λος Άντζελες 220.600 (+35%). Από τις πλούσιες μεγαλουπόλεις μόνο το Λονδίνο με 215.700 πολυεκατομμυριούχους εμφανίζει μείωση (-12%): το Παρίσι με 160.100 εμφανίζει αύξηση 5%, το Χονγκ Κονγκ με 154.900 3%, το Σίντνεϋ με 152.900 εμφανίζει πολύ εντυπωσιακή αύξηση 28% και το Σικάγο με 127.100 24%. Ακολουθεί το Μιλάνο (115.000), το Βανκούβερ (46.400), το Μαϊάμι (38.800), η Τάιπεϊ (31.400), το Χιούστον και το Ντάλλας. Απ’ ό,τι φαίνεται, ο αριθμός των πολυεκατομμυριούχων αυξάνεται με γοργό ρυθμό: στις ΗΠΑ συγκεντρώνονται από 6 εκατομμύρια υπερπλούσιοι που κατέχουν το 34% της παγκόσμιας συνολικής περιουσίας και οι οποίοι μοιράζονται ανάμεσα στη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι, το Scottsdale της Αριζόνα, το Ώστιν του Τέξας και το Palm Beach.
Παραλλήλως παρατηρείται μετακίνηση μεγάλων κεφαλαίων προς το Πουέρτο Ρίκο λόγω φορολογικών προνομίων, την Ουρουγουάη και το Μιλάνο (όπου υπάρχει flat tax για αλλοδαπό εισόδημα), ενώ στο εσωτερικό των ΗΠΑ παρατηρείται μετακίνηση προς τα παράλια της Φλόριντα.
Αν και ο αριθμός των πολυεκατομμυριούχων (ultra-high-net-worth individuals – UHNWIs), δηλαδή ατόμων με καθαρή περιουσία άνω των 30 εκατομμυρίων δολαρίων, είναι δύσκολο να εκτιμηθεί με ακρίβεια για παλαιότερες δεκαετίες, υπάρχουν ιστορικές προσεγγίσεις βασισμένες σε αναλύσεις τραπεζών, εκθέσεις πλούτου (όπως της Wealth-X και Credit Suisse) και ιστορικά οικονομικά στοιχεία που δείχνουν ότι το 1960 οι πολυεκατομμυριούχοι στον κόσμο ήταν λιγότεροι από 1.000 —σε παγκόσμιο πληθυσμό 2 δισεκατομμυρίων. Οι περισσότεροι βρίσκονταν στις ΗΠΑ και στη Δυτική Ευρώπη (ειδικά Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία). Η συγκέντρωση πλούτου ήταν υψηλή, αλλά η αριθμητική παρουσία των UHNWIs ήταν μικρή, επειδή οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν είχαν ακόμη παγκοσμιοποιηθεί και οι τομείς υψηλής τεχνολογίας ήταν ανύπαρκτοι. Το 1990 ο αριθμός τους εκτιμάται σε περίπου 20.000–30.000 (πάλι η πλειοψηφία βρίσκονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στην Ιαπωνία η οποία τότε περνούσε την κορύφωση της οικονομικής της φούσκας. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, εμφανίζονται τα πρώτα σοβαρά δεδομένα από εκθέσεις όπως του World Wealth Report, και το 2010, σύμφωνα με τη Wealth-X, και άλλες πηγές, οι UHNWIs παγκοσμίως έφταναν περίπου 185.000–200.000 (σε παγκόσμιο πληθυσμό 6,5 δισεκατομμυρίων). Σε έκθεση των UBS και Credit Suisse προβλέπεται ότι ο αριθμός των UHNWIs θα φτάσει περίπου 372.000 μέχρι το 2027.
20°
