Επιστροφή στο κέντρο

Πώς ορίζει η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής το ιστορικό κέντρο των Αθηνών; Ο βασικός πυρήνας είναι η περιοχή που απλώνεται κοντά στην πλατεία Κοτζιά, με τις οδούς Σοφοκλέους, Ευριπίδου, Αθηνάς, μέχρι την πλατεία Βάθη. Πάνω σε αυτή την περιοχή κουμπώνουν, προσαρτώνται, η περιοχή του Μεταξουργείου, του Ψυρρή, της Ακαδημίας Πλάτωνος και ο Βοτανικός σε μικρότερο βαθμό. Καθεμία περιοχή επηρεάζει την άλλη. Βλέπουμε πράγματα που σήμερα εντοπίζονται κυρίως στην περιοχή της Σοφοκλέους να κινούνται προς άλλες περιοχές.

Σύμφωνα με την επιτροπή η Αθήνα, μαζί με την Μπρατισλάβα και το Αμβούργο, βρίσκεται στις τρεις ταχύτερα «γκετοποιούμενες» πόλεις στην Ευρώπη. Είναι αναστρέψιμη η κατάσταση για το κέντρο; Η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σημαντικά. Έχουν δημιουργηθεί σοβαρές κοινωνικές ανισότητες στο ιστορικό κέντρο. Δεν μιλάμε πια για γκέτο, αλλά για ένα υπεργκέτο, το οποίο έχει σπάσει σε επιμέρους γκέτο. Καθένα από αυτά αναπτύσσει δικές του κοινωνικές ανισότητες, αλλά ο οριζόντιος άξονας που τα συνδέει είναι η υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής, η υπερβολική παρουσία πολιτών χωρίς νόμιμα έγγραφα και η αδυναμία του επιχειρηματικού κόσμου να διατηρήσει τις επενδύσεις του επειδή έχει περιοριστεί η ποιότητα της ζωής. Εμείς, ως επιτροπή, λέμε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών πόλεων. Να επιστρέψει ο κάτοικος στο κέντρο της πόλης. Όταν λέμε κάτοικο εννοούμε το μόνιμο και τον προσωρινό. Μόνιμος είναι αυτός που ζει σε σπίτια. Προσωρινός είναι αυτός που επισκέπτεται το κέντρο κατά τη διάρκεια της ημέρας για να εξυπηρετηθεί για τις δουλειές του, για να ψωνίσει, είναι ο τουρίστας, είναι ο επιχειρηματίας, είναι ο υπάλληλος σε κάποια υπηρεσία δημοτική ή δημόσια. Για το μόνιμο κάτοικο θεωρούμε αναγκαίο να επιδοτηθεί το ενοίκιο σε όσους θέλουν να επιστρέψουν στο κέντρο, να υπάρχουν φορολογικά κίνητρα. Να υπάρχουν ειδικά φορολογικά κίνητρα ειδικά σε αυτούς που θέλουν να επενδύσουν στην ανασκευή και ανακαίνιση κτιρίων στο κέντρο. Όσον αφορά τον επιχειρηματία, πρέπει να αντιμετωπίσουμε το κέντρο της πόλης ως μια περιοχή με φθίνουσα επιχειρηματικότητα και να δώσουμε κίνητρα παραμονής των επιχειρήσεων είτε με φοροαπαλλαγές είτε με ενίσχυση της εργασίας, δηλαδή επιδότηση της εργασίας για να μην απολύουν προσωπικό ή να κλείνουν. Πρέπει επίσης να δημιουργήσουμε μια τουριστική κίνηση, συμπεριλαμβάνοντας στον αναπτυξιακό νόμο όχι μόνο τα ξενοδοχεία των τεσσάρων και πέντε αστέρων.

Τίποτα, ωστόσο, δεν είναι εύκολο εν μέσω οικονομικής κρίσης. Είναι πιο δύσκολα, αλλά δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η άλλη επιλογή είναι να κλείσουμε το κέντρο, να το περιφράξουμε και να το αφήσουμε να εγκαταλειφθεί στη μοίρα του. Πρέπει να βρούμε τους τρόπους για να το κάνουμε. Τώρα είναι άλλο θέμα αν αυτό θα γίνει μόνο με παρεμβάσεις του δημοσίου ή και με τη συνδρομή του ιδιωτικού τομέα. Για μένα η δεύτερη λύση είναι η καλύτερη. Επιπλέον, πρέπει να εφαρμοστούν οι νόμοι. Πολλά κτίρια του ιστορικού κέντρου έχουν αλλάξει χρήση και φιλοξενούν κόσμο που δεν θα έπρεπε. Επί της ουσίας εκμεταλλεύονται τους μετανάστες. Αυτά τα κτίρια πρέπει να κλείσουν. Τέλος, τίποτα δεν μπορεί να γίνει στο κέντρο εάν δεν συνοδευτεί από μια γενναία και στέρεη μεταναστευτική πολιτική. Κανείς δεν υποστηρίζει τη μαζική εκδίωξη των μεταναστών. Αυτό θα ήταν το λάθος μήνυμα. Πρέπει να ενσωματωθούν όσοι μπορούν αλλά και να ελεγχθεί η παράνομη μετακίνηση ανθρώπων, οι οποίοι κυκλοφορούν χωρίς νόμιμα έγγραφα και ασχολούνται με χίλια άλλα πράγματα που δεν θα έπρεπε.

ΦΩΤΟ: ΛΕΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΗ