Μια Χριστουγεννιάτικη Κυριακή στο Σύνταγμα

Η Πλατεία Συντάγματος έχει στολιστεί και φωτισθεί μέρες τώρα, το δέντρο (19 μέτρα) έχει γεμίσει φωτάκια (60.000, πέντε χιλιόμετρα λαμπάκια!) Τα γύρω δέντρα για πρώτη φορά είναι καρα-στολισμένα, καρα-φωτισμένα – 350.000 λαμπάκια, όλα αναμμένα, συνολικά 29,5 χιλιόμετρα! Και ναι, το παρακάνω με τα θαυμαστικά γιατί μου είχε λείψει αυτός ο τζερτζελές, η Πλατεία που κάποιος γνωστός την είχε αποκαλέσει «Χριστούγεννα του φτωχού», μου είχε λείψει όπως ήτανε την Κυριακή το απόγευμα, γεμάτη κόσμο, τόσο γεμάτη που ήθελες μισή ώρα να τη διασχίσεις, μπορεί και μία ώρα:  εκατοντάδες άνθρωποι έβγαζαν συνεχώς φωτογραφίες με φόντο το δέντρο, κι όσο κι αν ήθελες να φωτογραφήσεις πχ τα παιδιά σου μπροστά στο δέντρο, τραβούσες αναγκαστικά και ράντομ γιαγιά με τη μάσκα στο κούτελο, ή ακόμα πιο ράντομ, φορτισμένο αντι-εμβολιαστή σε στομφώδη ομιλία πάνω σε παγκάκι (χοροπηδούσε και κατάφερνε να βγαίνει φόντο παντού...)

Πέρυσι δεν είχαμε ζήσει τέτοια μπερεκέτια, είχα παραιτηθεί από το Σύνταγμα, σκεφτόμουν ότι μέχρι να ξανα-στολιστεί, τα παιδιά μου θα έχουνε πάει φαντάροι και σκασίλα τους για το δέντρο… αλλά ορίστε που όλα βαίνουν μια χαρά φέτος, παρά τα ένα σωρό κρούσματα: το δέντρο, και η Πλατεία, στολίστηκαν συνταρακτικά, το Ροκφέλλερ Σέντερ έχει φάει τη σκόνη μας. Οικογένειες με εκατό μωρά σε καρότσια πήγαιναν κι ερχόντουσαν αγοράζοντας εορταστικά μπαλόνια (5 ευ!), αυτά που έχουνε φωτάκια μέσα τα οποία καίγονται μέχρι να πεις «Μέρι Κρίσμας», ή ξηρούς καρπούς, ή κάστανα, ή σαλέπι, ή ό,τι άλλο πουλιέται στο Σύνταγμα αυτές τις μέρες. Οι πιο πολλές οικογένειες είναι αλλοδαπών, από κάθε γωνιά της γης, μαζί με τουρίστες επίσης αλλοδαπούς ή/και εγχώριους, με κάμποση Λάρισα μέσα. Ο γνωστός που αποκαλούσε την Χριστουγεννιάτικη πλατεία ‘του φτωχού’ είχε κάποιο δίκιο – υποθέτω ότι αν είσαι εκατομμυριούχος δεν κατεβαίνεις στο Σύνταγμα πριν ή μέσα στις Γιορτές για να φας σουβλάκι… αλλά έχει τη χάρη του ο συνωστισμός, παρά το στρίμωγμα και τις αλλεπάλληλες φωτογραφίσεις από χιλιάδες κινητά που υψώνονται στον αέρα σαν παντιέρες καταπιεσμένης κοινωνικότητας: είμαστε με κόσμο, μαζί με άλλο κόσμο που έχει την ίδια εμπειρία με εμάς, που χαζεύει τα λαμπάκια γύρω γύρω, που αισθάνεται μικρή έστω ανάταση με τις επερχόμενες Γιορτές…

Τα παιδιά, μίνι, σχολικής ηλικίας, προ-έφηβα και έφηβα, έδειχναν ενθουσιασμένα, τα μισά από αυτά, με τον μπλαζέ τρόπο που χαρακτηρίζει την ηλικία τους (εννοώ από προ-έφηβα και πάνω – τα υπόλοιπα, ήταν κατουρημένα από τη χαρά τους). Όλα έκαναν φασαρία, φωνάζανε σε οκτακόσιες διαφορετικές γλώσσες, τραβούσαν τα παντελόνια των μπαμπάδων τους. Τα μεγαλύτερα, π.χ. τα δικά μου, χαμογελούσαν λοξά και, ναι, ντάξει, τραβήξανε μερικές φωτογραφίες, οκέυ…. 

Ήταν ανεβαστικό το Κυριακάτικο απόγευμα γύρω από τα Ταζ-Μαχάλ στολίδια της Πλατείας Συντάγματος, σας την συστήνω την βόλτα, ιδίως αν τα παιδιά σας είναι κάτω των 15 ετών, ή αν δεν έχετε παιδιά, ή αν τα παιδιά σας είναι 30 κι έχουν φύγει από το σπίτι. Δεν μπορεί κανείς να σταθεί σε μια Πλατεία τόσο μπιχλιμπιδωτή, τόσο απίστευτα Χριστουγεννιάτικη, και να μην χαμογελάσει…