Πώς βρέθηκες στην Αθήνα;
Γεννήθηκα εδώ. Τι πιο εύκολο.
Ποιο είναι το πρώτο αθηναϊκό στιγμιότυπο που θυμάσαι;
Το σχολικό να με παίρνει από την Πλατεία Πλαστήρα όπου περιμένοντας χάζευα τη βιτρίνα του ζαχαροπλαστείου απέναντι από ένα λουλουδάδικο δίπλα σε ένα καφενείο. Δηλαδή, με δυο λόγια, μια τυπική αθηναϊκή γειτονιά.
Πού ζεις τώρα;
Στην Πλατεία Μαβίλη σε ένα ρετιρέ που βλέπει τον Λυκαβηττό, μετά από πολλά χρόνια στο Παγκράτι. Ήρθα εδώ για τον απλό λόγο ότι πλέον με την airbnb δεν μπόρεσα να βρω ανάλογο διαμέρισμα εκεί.
Τα 3 πράγματα που σου αρέσουν περισσότερο στην πόλη;
Το ότι μπορείς να φας και μάλιστα πολύ ωραία σχεδόν όποια ώρα θελήσεις. Οι απρόβλεπτες στιγμές που η Αθήνα σού αποκαλύπτει την ομορφιά μιας άλλης εποχής, τότε που ο Παλαμάς την έλεγε «Αθήνα διαμαντόπετρα, της γης το δαχτυλίδι» και το γεγονός ότι είναι μια πόλη όπου η αρχαία παρουσία της και η διαρκής ιστορία της είναι ζωντανή και πάλλουσα παντού.
Τα 3 πράγματα που, αν έλειπαν, θα έκαναν την Αθήνα λίγο ομορφότερη;
Η αγένεια, η βρώμα και τα αυτοκίνητα μαζί με τις μηχανές, όταν θορυβούν σε ένδειξη μαγκιάς και φτηνού τσαμπουκά.
Σε ποιες πόλεις του εξωτερικού έχεις ζήσει; Ένα μειονέκτημα και ένα πλεονέκτημά τους σε σχέση με την Αθήνα;
Στο Παρίσι. Το οποίο δεν είναι τόσο ανοιχτό, έχει μια υπεροψία, αλλά έχει ένα εξαιρετικό σύστημα συγκοινωνιών και πάρα πολύ περιποιημένες τις ομορφιές του. Δεν υπάρχει εκεί αυτή η διαρκής διάθεση βανδαλισμού και μη σεβασμού στην ίδια την πόλη.
Αγαπημένος σου αθηναϊκός ήχος;
Αγαπημένος είναι ο ήχος των πουλιών που κελαηδάνε, όπου αυτός ακούγεται, και ο ήχος των καμπάνων. Ο χειρότερος είναι ο θόρυβος των αυτοκινήτων και των γειτόνων και κατοίκων, που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος είναι μόνο για αυτούς.
Τι κάνει κάποιον Αθηναίο;
Το να αγαπάει αυτή την πόλη. Να την σέβεται, να την νοιάζεται, να της φέρεται ευγενικά και να μην ασχημονεί εις βάρος της.
Αν η Αθήνα ήταν ένα πρόσωπο, ποιο θα ήταν αυτό;
Η θεά Αθηνά υποχρεωτικά ως νονά της.
Το καλύτερο σύνθημα που έχεις δει σε αθηναϊκό τοίχο;
Εκτιμώ την ποιητική ή ρομαντική ή επαναστατική διάθεση όσων γράφουν στους τοίχους, αλλά τους προτιμώ καθαρούς.
Ποιο είναι το καλύτερο μέρος για να απομονώνεσαι στην Αθήνα;
Ο Λυκαβηττός, ο λόφος του Φιλοπάππου ή ακόμη καλύτερα ο Υμηττός ή μια ήσυχη παραλία δίπλα στη θάλασσα.
Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έκανες αν ήσουν δήμαρχος για μια μέρα;
Υποχρεωτική δενδροφύτευση σε όλους τους δρόμους και χρηματοδότηση για πράσινα μπαλκόνια και ταράτσες.
Ο μεγαλύτερος αθηναϊκός φόβος σου;
Δεν φοβάμαι ακριβώς, αλλά δεν νιώθω καθόλου άνετα στις γειτονιές όπου τα ναρκωτικά κυριαρχούν.
Η καλύτερη θέα στην Αθήνα;
Στα παρατηρητήρια του Υμηττού και φυσικά στον Λυκαβηττό. Αλλά και όταν περπατάς προς το Στάδιο στην Όλγας, έχοντας από τη μια μεριά τους Στύλους του Ολυμπίου Διός, από την άλλη το Ζάππειο με τον κήπο του και μπροστά σου τον Αρδηττό. Αν δεν είχαμε μπαζώσει και τον Ιλισσό θα ήταν ακόμη καλύτερα…
Μια συναυλία που δεν θα ξεχάσεις ποτέ;
Η πρώτη φορά που πήγα στο Ηρώδειο να ακούσω την «Αΐντα» του Βέρντι, θα ήμουν 5 χρονών και κοιτούσα τις καμάρες και όταν βγήκε η χορωδία των σκλάβων ζήτησα από τον πατέρα μου, που ήταν διευθυντής στη Λυρική, να τους απελευθερώσει! Και φυσικά η συναυλία του Θεοδωράκη στον Λυκαβηττό το ’77 όπου χιλιάδες κόσμου τραγουδούσαμε το «είμαστε δυο, είμαστε τρεις»!
Ποιος Αθηναίος θα γινόταν ο καλύτερος πρωθυπουργός της χώρας;
Ο Σωκράτης!
Ποιος σκηνοθέτης θα ήθελες να γυρίσει μία ταινία για την Αθήνα;
Μα έχουν ήδη γυρίσει τόσες χωρίς να το ξέρουν ο Κούνδουρος, ο Τζαβέλλας, ο Κακογιάννης και τόσοι άλλοι.
Η πιο τυπική αθηναϊκή ταινία που έχεις δει;
Η «Κάλπικη λίρα».
Ο αγαπημένος σου περίπατος στην πόλη;
Δεν είναι ένας. Μου αρέσει πολύ να περπατάω στον δρόμο και να μυρίζω την αίσθηση της «γειτονιάς». Ο πιο πρόσφατος πριν λίγες μέρες στα Ιλίσια.
Ποιο ελληνικό βιβλίο θα αποστήθιζες στο Φαρενάιτ 451;
Τον «Ζορμπά» κι ας ακούγεται τουριστικό…
Ποιος είναι ο πιο όμορφος δρόμος της πόλης;
Η Διονυσίου Αεροπαγίτου όπου θες δεν θες νιώθεις την ευεργετική παρουσία της Ακρόπολης, αλλά και όλοι οι απλοί δρόμοι αυτής της πόλης που είναι
ήσυχοι και καθημερινοί.
Ποια είναι η αγαπημένη σου κινηματογραφική, θεατρική και συναυλιακή αίθουσα;
Το Μέγαρο Μουσικής είναι μία από τις ωραιότερες αίθουσες που έχω τραγουδήσει. Μου αρέσουν πολύ οι συνοικιακοί κινηματογράφοι, όπως το Πτι Παλαί, αλλά και όλοι οι θερινοί. Στο θέατρο αγαπούσα πολύ το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου που ήταν ένας ενιαίος χώρος.
Πώς φαντάζεσαι την Αθήνα σε 50 χρόνια;
Μάλλον πώς την εύχομαι... πιο πράσινη και πιο καθαρή.
Ο Τάσης Χριστογιαννόπουλος είναι βαρύτονος διεθνούς φήμης και τώρα πρωταγωνιστεί στο συμφωνικό μιούζικαλ Company (Η Παρέα). Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση στο Guide της Athens Voice
18°
