Η αντιπολίτευση και το καλώδιο

Από τις πολλές ανούσιες και ανόητες αντιπαραθέσεις της πολιτικής, η αντιπαράθεση για το καλώδιο μού φαίνεται η πιο ανούσια και η πιο ανόητη. Ατέλειωτες ώρες σε τηλεοπτικά πάνελ, άρθρα και πρωτοσέλιδα απλώς και μόνο για να επιβεβαιωθεί ότι η αντιπολίτευση, σαν τον ψεύτη βοσκό, βάζει τις φωνές ακόμα και στις περιστάσεις που απαιτείται συμπαράσταση όχι στην κυβέρνηση αλλά στην προσπάθεια της Ελλάδας και της Κύπρου.

Εν τω μεταξύ το θέμα είναι μάλλον απλό: Η Ελλάδα και η Κύπρος αποφασίζουν να συνδεθούν ενεργειακά και το έργο της πόντισης του καλωδίου που θα τις συνδέσει το αναλαμβάνει μια γαλλική εταιρεία. Όμως Ελλάδα και Κύπρος έχουν έναν πολύ κακό γείτονα: την Τουρκία. Έναν γείτονα που τραμπουκίζει και απειλεί. Έτσι, η γαλλική εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο (η οποία προφανώς δεν μπορεί να συνομιλήσει απευθείας με την τουρκική κυβέρνηση) ζητά από την δικιά της κυβέρνηση να πει δυο κουβέντες στην Τουρκία. Και όπως είναι λογικό, η γαλλική κυβέρνηση, για να προστατεύσει τις εργασίες της γαλλικής εταιρείας, το κάνει. Κι αυτό είναι όλο.

Τώρα, γιατί η αντιπολίτευση είχε την απαίτηση η γαλλική εταιρεία (ή οποιαδήποτε εταιρεία από οποιαδήποτε χώρα του κόσμου) να πει «ξέρω ότι η Τουρκία είναι κακός γείτονας και ο τραμπούκος της περιοχής, αλλά εγώ δεν ζητάω από την κυβέρνησή μου να τη μαζέψει, ξεκινάω το έργο κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει» δεν μπορώ να το καταλάβω. Αυτό που μπορώ να καταλάβω είναι ότι το μόνο που πια την κινεί είναι το αντιπολιτευτικό της μένος, στον βωμό του οποίου θυσιάζει και την κοινή λογική αλλά και τη στοιχειώδη ενότητα που χρειάζεται κάθε χώρα υπό συνεχή απειλή για να επιβιώσει. Κι αυτό το μένος την κάνει να ταυτίζεται με τα χειρότερα κομμάτια του πολύ πρόσφατου παρελθόντος.

Κομμάτια όπως ο πρόεδρος Πιπής, ο οποίος βγήκε από τη ναφθαλίνη για μιλήσει για «ύποπτη στάση της Γαλλίας». Γιατί φαίνεται ότι στο μυαλό του Πιπή είναι ύποπτο μια χώρα να θέλει να προστατεύσει τις εταιρείες της από χώρες τραμπούκους. Κι από κοντά και διάφοροι άλλοι μπαντριώτες που νομίζουν ότι πατριωτισμός είναι η αναπαραγωγή κάθε τουρκικού ισχυρισμού. 

Δυστυχώς είναι φανερό ότι η αντιπολίτευση, οι μπαντριώτες και τα αζήτητα του παρελθόντος όχι μόνο δεν έχουν καμία διάθεση να στηρίξουν μια εθνική προσπάθεια αλλά μάλλον προσεύχονται να αποτύχει παταγωδώς. Μόνο που αυτό είναι μάλλον φανερό στους περισσότερους. Και μαζί με όλα τα άλλα φανερά εξηγεί γιατί μετά από δύο τετραετίες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την κυβέρνηση να προηγείται με 15 μονάδες από τον δεύτερο. Βλέπετε, οι ψηφοφόροι δεν είναι ανόητοι και καταλαβαίνουν ότι η αντιπολίτευση όχι μόνο είναι έτοιμη να τσακωθεί κι εκεί που θα έπρεπε να στηρίξει, αλλά δεν είναι ικανή ούτε να κρύψει τις πραγματικές της επιθυμίες. Και μπράβο της.