Health & Fitness

Αν μεγάλωσες, ακούγοντας από τους γονείς σου αυτές τις 7 φράσεις, ναι, ήταν λεκτική κακοποίηση

Καμιά φορά δεν χρειάζεται βία – αρκεί η λάθος κουβέντα στη λάθος ηλικία

Athens Voice
A.V. Team
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
Φράσεις που έχουμε ακούσει από τους γονείς μας, μεγαλώνοντας και ήταν απολύτως χειριστικές
© Unsplash

Πράγματα που λένε οι γονείς στα παιδιά τους, αγνοώντας τη ζημιά που κάνουν τα λόγια τους

Υπάρχουν φράσεις που ακούγονται σχεδόν αθώες μέσα σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, ειδικά όταν προέρχονται από γονείς που θεωρούν ότι «έτσι μεγαλώνουν τα παιδιά». Ομως η επανάληψη, ο τόνος και η πρόθεση πίσω από αυτές τις φράσεις μπορούν να διαμορφώσουν ένα περιβάλλον όπου το παιδί μαθαίνει να αμφισβητεί τον εαυτό του, να νιώθει ότι δεν αξίζει και να ζει με μια μόνιμη αίσθηση ενοχής.

Η λεκτική κακοποίηση δεν χρειάζεται να είναι κραυγαλέα. Μπορεί να είναι χαμηλόφωνη, καθημερινή και να περνά απαρατήρητη, ακριβώς επειδή μοιάζει με «κανονική» γονεϊκή συμπεριφορά. Αν μεγάλωσες ακούγοντας συστηματικά τις παρακάτω έξι φράσεις από τους γονείς σου, τότε ναι, αυτό που βίωσες ήταν λεκτική κακοποίηση.

«Κάνεις φασαρία από το τίποτα». Είναι εκείνη η φράση και οι παραλλαγές της που ακυρώνει τα συναισθήματα. Οταν ένας γονιός επαναλαμβάνει ότι «κάνεις θέμα από το τίποτα» ή ότι «υπερβάλλεις», το παιδί μαθαίνει ότι η δική του εμπειρία δεν έχει αξία. Η συναισθηματική του πραγματικότητα παρουσιάζεται ως λάθος, υπερβολική ή αδιάφορη. Με τον καιρό, αυτό οδηγεί σε μια βαθιά δυσκολία να εμπιστευτεί κανείς τον εαυτό του και τις αντιδράσεις του.

«Η κόρη / ο γιος των τάδε, τα καταφέρνει καλύτερα». Το θέμα εδώ είναι η σύγκριση. Οταν ένας γονιός λέει ότι «οι άλλοι τα καταφέρνουν καλύτερα», το παιδί μαθαίνει ότι η αξία του εξαρτάται από μια αόρατη κούρσα που δεν τελειώνει ποτέ. Η σύγκριση δεν λειτουργεί ως κίνητρο, αλλά ως μόνιμη υπενθύμιση ότι δεν είναι αρκετό. Η αίσθηση ανεπάρκειας γίνεται μέρος της ταυτότητας.

«Με αρρωσταίνεις / μου προκαλείς πονοκέφαλο / μου ανεβάζεις την πίεση». Και κάπως έτσι μυούμαστε στην ενοχοποίηση. Οταν ο γονιός μετατρέπει κάθε διαφωνία σε προσωπική επίθεση, λέγοντας ότι «με στεναχωρείς» ή ότι «με κάνεις να νιώθω άσχημα», το παιδί μαθαίνει ότι η ύπαρξή του προκαλεί πόνο. Η ευθύνη για τα συναισθήματα του γονιού μεταφέρεται στο παιδί, δημιουργώντας μια σχέση όπου η αγάπη συνδέεται με φόβο και υπερπροσαρμογή.

«Σιγά, το έκανε και ο/η τάδε, μπορούσες και καλύτερα». Η απαξίωση των επιτευγμάτων, μικρών ή μεγάλων και η απουσία επιβράβευσης και ενθάρρυνσης, καταστρέφει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση των παιδιών με λίγες μόνο λέξεις. Οταν ένας γονιός μειώνει τις προσπάθειες του παιδιού, λέγοντας ότι «θα μπορούσες να κάνεις περισσότερα», το μήνυμα δεν είναι ενθαρρυντικό. Είναι ένα σταθερό χτύπημα στην αυτοεκτίμηση, που κάνει το παιδί να νιώθει ότι τίποτα δεν είναι αρκετό, όσο κι αν προσπαθεί.

«Δεν θυμάσαι καλά ή τα θυμάσαι λάθος». Είναι η κουβέντα με την οποία ο γονιός κάνει gaslighting στο ίδιο του το παιδί και το κάνει να αμφισβητεί την πραγματικότητα, ειδικά εκείνα τα σημεία της που δεν τον συμφέρουν καθόλου. Οταν ο γονιός επιμένει ότι «δεν έγινε έτσι» ή ότι «θυμάσαι λάθος», το παιδί μαθαίνει να αμφισβητεί τις μνήμες του. Αυτή η μορφή gaslighting μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια σύγχυση και δυσκολία να εμπιστευτεί κανείς τη δική του κρίση.

«Εγώ ξέρω καλύτερα». Η φράση – εισαγωγ΄λη στην παραβίαση των ορίων ενός ανθρώπινου πλάσματος ποιυ προσπαθεί να αυτονομηθεί ακόμα και για τα πιο απλά της καθημερινότητάς του και δεν το αφήνουν. Οταν ο γονιός δηλώνει ότι «εγώ ξέρω καλύτερα τι χρειάζεσαι», ακυρώνει την αυτονομία του παιδιού και το δικαίωμά του να ορίζει τον εαυτό του. Η φράση αυτή μπορεί να ακούγεται προστατευτική, αλλά στην πραγματικότητα δημιουργεί μια σχέση όπου το παιδί δεν επιτρέπεται να έχει δική του βούληση.

«Δεν είσαι ευχαριστημένη / -ος με τίποτα». Η φράση που εγγυάται ότι η χαρά ενός παιδιού θα μπαίνει ενέχυρο κάθε φορά που τολμά να παραπονεθεί ή να ζητήσει κάτι που δεν βολεύει τον γονιό ή που βαριέται να μπει στη διαδικασία ακόμα και να κάνει διάλογο για να εξηγήσει.

Αν αυτές οι φράσεις ήταν μέρος της καθημερινότητάς σου, τότε αυτό που βίωσες δεν ήταν απλώς αυστηρή ανατροφή. Ηταν λεκτική κακοποίηση, και το να το αναγνωρίσεις είναι το πρώτο βήμα για να ξαναχτίσεις την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

Με στοιχεία από Bustle.com

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY