- CITY GUIDE
- PODCAST
-
17°
Γιατί η Σερραϊκή θεωρείται η καλύτερη μπουγάτσα;
Υπάρχουν πολλές μπουγάτσες αλλά καμία δεν φτάνει σε φήμη, εμφάνιση και νοστιμιά τη Σερραϊκή μπουγάτσα
Η ιστορία της μπουγάτσας, της λιχουδιάς που ξεκινάει από τα χρόνια του Βυζαντίου και που στις Σέρρες φτιάχνουν καλύτερα από οπουδήποτε αλλού
Στη Βόρεια Ελλάδα, από Θεσσαλονίκη και προς τα ανατολικά, προσκυνάμε τη Σερραϊκή μπουγάτσα ως μοναδικό, παραδοσιακό και αγαπημένο πρωινό, ας πούμε μη-κοντινένταλ μπρέκφαστ: τίποτα δεν μπορεί να σε συνεφέρει μετά από ταλαιπωρία, άσχημη νύχτα, ξενύχτι, χανγκόβερ, απόλυση ή χωρισμό, όσο μια ζεστή, μοσχοβολιστή και φρέσκια Σερραϊκή μπουγάτσα. Με κρέμα, τυρί, κιμά ή σπανάκι, ανάλογα με τις προτιμήσεις σου, με τραγανό βουτυράτο φύλλο και πλούσια γέμιση, σε βοηθάει να αντιμετωπίσεις πολλές πρωινές καταστροφές με σχετική ψυχραιμία. Ή, να ξεκινήσεις μια δύσκολη μέρα με όση ψυχραιμία χρειάζεσαι.
Η ιστορία της Σερραϊκής μπουγάτσας
Η Σερραϊκή μπουγάτσα λοιπόν έκανε την εμφάνισή της – που αλλού; - στις Σέρρες, γύρω στο 1945, που ένας πρόσφυγας Κωνσταντινουπολίτης, ο Κωνσταντίνος Καρυοφίλλης, άρχισε να πουλάει τις πρώτες μπουγάτσες του στην πόλη. Η ιστορία (της μπουγάτσας) πήρε φωτιά από κει και μετά, με το μπουγατσατζίδικο «Ανώτερο» να ανοίγει στο κέντρο της πόλης το 1950, και την «Μπουγάτσα Ρεκόρ» των Γ. Φλόκα και Ι. Παπαδόπουλου το 1955. Σήμερα υπάρχουν 57 μονάδες παρασκευής μπουγάτσας στο Νομό Σερρών, με 24 από αυτές μέσα στις Σέρρες, στις οποίες λειτουργούν με επιτυχία 88 «πρακτορεία», κοινώς μπουγατσατζίδικα. Σε όλη την Ελλάδα υπάρχουν γύρω στα 70-80 μπουγατσατζίδικα ακόμα, με τα περισσότερα να εξυπηρετούν την Ανατολική Μακεδονία, τη Θράκη, τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου, άντε και την περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Διάβασα ότι η μπουγάτσα είναι εφεύρεση της εποχής του Βυζαντίου – έφτιαχναν στο Βυζάντιο σκεπαστές πίττες για να τις τρώνε οι στρατιώτες στο πόδι, ή στο χέρι, χωρίς να χρειάζεται να καθίσουν καν. Η λέξη «μπουγάτσα», που απαντάται εκτός από τα Τούρκικα και τα Ελληνικά και σε όλες τις γλώσσες των Βαλκανίων, προέρχεται μάλλον από την ιταλική λέξη «focaccia», πλατύ ψωμάκι δηλαδή, πρόγονος της Ελληνοποιημένης φοκάτσια(ς) που βρίσκουμε σήμερα σε όλα τα Ιταλικά εστιατόρια. Στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με περιηγητές του 18ου αιώνα, παρασκευαζόταν τρία είδη μπουγάτσας: κιγμαλί, με κιμά, πεινιρλί, με τυρί, και σαντέ, με γλυκιά κρέμα και κανέλλα.
Το μυστικό της μπουγάτσας
Στις Σέρρες οργανώθηκε από τον Δήμο το 1ο Φεστιβάλ Μπουγάτσας το 2008. Δεν είχε συνέχεια, ίσως επειδή ακόμα δεν είχανε τσιμπήσει τα σόσιαλ – διάβασα για το Φεστιβάλ ετεροχρονισμένα στο ίντερνετ, ενώ πολύ θα ήθελα να είχα πεταχτεί ως τις Σέρρες να δοκιμάσω διαφορετικές πλην όμως παραδοσιακές μπουγάτσες. Η συνταγή δείχνει απλή, όταν την διαφημίζουν μάγειρες και ζαχαροπλάστες στα σόσιαλ: αλεύρι, λάδι, φυτικό βούτυρο για το φύλλο, στην παρασκευή του οποίου χρησιμοποιείται μόνο ηλεκτρικό ζυμωτήρι. Το άπλωμα του φύλλου είναι κέντημα, και οι αφοσιωμένοι, επαγγελματίες μπουγατσατζίδες ξεκινάνε να ανοίγουν φύλλο μέσα στη μαύρη νύχτα για να προλάβουν τους πρώτους πρωινούς πελάτες. Η γέμιση, οι αναλογίες των υλικών και η προετοιμασία (της κρέμας, του μίγματος τυριού, σπανακιού ή κιμά) είναι άλλη μία επιστήμη που δεν την αντιγράφεις εύκολα παρακολουθώντας πέντε βιντεάκια στα σόσιαλ, όχι ότι προσπάθησα, απλώς δείχνει μεγάλο παλούκι, σα να μην έφτανε το φύλλο δηλαδή, που παίζει να σκιστεί, να ξεραθεί ή να μην γίνει σένιο όπως αυτό που φτιάχνει μεραγκλαντάν ο Σερραίος μπουγατσατζής.
Κι άλλες πόλεις της Ελλάδας φτιάχνουν μπουγάτσα με επιτυχία, αλλά η Σερραϊκή, είτε παρασκευάζεται στις ίδιες τις Σέρρες είτε εκτός Σερρών ή ακόμα και εκτός Ελλάδας (με την παραδοσιακή συνταγή) είναι διαφορετική, πιο περιποιημένη με κάποιο τρόπο – ίσως με άλλο ζύμωμα και άπλωμα του φύλλου – και πολύ ανώτερη, όπως και νοστιμότερη, από άλλες μπουγάτσες. Τις οποίες άλλες μπουγάτσες οι Βορειο-Ελλαδίτες θεωρούμε δευτεράντζες, φθηνές απομιμήσεις, και πολύ αδύναμες γευστικά σε σχέση με την ορίτζιναλ, αεράτη, ανάλαφρη, λαδερή όσο χρειάζεται και τραγανή εκεί που πρέπει, Σερραϊκή μπουγάτσα.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Πιάτα που αποτυπώνουν την κουζίνα του ορεινού τόπου
Τα καινούργια μαγαζιά που μόλις άνοιξαν και όλα όσα ετοιμάζονται
Τα τρία καταστήματα θα γιορτάζουν ταυτόχρονα με γευστικές εκπλήξεις
Τι είναι και πώς παρασκευάζεται
Η παλιά Αθήνα δεν είχε μία μόνο γαστρονομική ταυτότητα
Από την προσεκτική επιλογή της πρώτης ύλης έως το εξειδικευμένο καβούρδισμα, οι Handpickers αναδεικνύουν τον χαρακτήρα του specialty καφέ σε κάθε φλιτζάνι.
Τελικά είναι ωραία να φτιάχνεις το δικό σου ψωμί!
Σε αναπάντεχη πιάτσα, με καλά ποτά, πίτσες, νάτσος και χοτ ντογκ
Δεν είσαι βέρος Θεσσαλονικιός αν δεν έχεις «κολαστεί» με τα ροδίνια της οικογένειας Τριανταφυλλίδη
Με τα πρώτα κρύα, αλλάζουν και οι ανάγκες του οργανισμού
Θεατρική έξοδος με ποτό, φαγητό ή γλυκό; Αυτά τα μαγαζιά τα έχουν όλα
SOUL Street Coffee στο Περιστέρι: Γνώρισε τα χαρμάνια Dimello AMERICA και AFRICA και ανακάλυψε τον καφέ που σου ταιριάζει.
Στο Περιστέρι, το Bumblin Athens συνδυάζει μια καταπράσινη αυλή, καφέ, λαχταριστές γεύσεις και ιδιαίτερα κοκτέιλ, σε ένα νέο στέκι με χαλαρή διάθεση και μουσική που σε κρατά μέχρι αργά
Από τα αφράτα pancakes μέχρι τα λαχταριστά burgers και τα cocktails
Ζουμερά κρεατικά, χορταστικές σκεπαστές και παραδοσιακές γεύσεις στο Περιστέρι
Νέες γαστρονομικές προτάσεις, φθινοπωρινά ροφήματα και δραστηριότητες για παιδιά
Ο ιδιοκτήτης της ο Πόλυς είναι ο χασάπης, ο ψήστης και ο μάγειρας μαζί
Ποιος λέει ότι τα υγιεινά σνακ (πρέπει να) είναι βαρετά ή άνοστα;
Το σύγχρονο καφενείο της πλατείας Μεσολογγίου που σε κρατάει από τον καφέ μέχρι το τελευταίο ποτήρι κρασί
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.