Απομεσήμερο αργά, εκείνη την ώρα που είσαι στο γραφείο και δεν θες ούτε τη ζωή σου, χτύπησε το τηλέφωνο… «Φιλενάδα, πεινάς; Τρέχα κι έλα να με βρεις, είμαι δίπλα σου, και σε καινούργιο πολυυύ νόστιμο πόστο». Ο Αλέξης Κυριαζής, από την εποχή που τον γνώρισα στο θρυλικό Multi Culti (που είχαν στήσει μαζί με τον –άλλη μορφή– Κώστα Γώγο) είναι πάντα απολαυστικός, γεμάτος ζωντάνια, αστείρευτος, όλο και με κάτι καινούργιο καταπιάνεται. Σε χρόνο μηδέν από το γραφείο και τη Σόλωνος βρίσκομαι στα τραπεζάκια του ουζερί. Λέμε τα νέα μας με μπίρες και μικρά μεζεδάκια, περνάμε σε κρασιά… «α, πρέπει να το δοκιμάσεις το χύμα μας, είναι πολύ καλό…» και στο τραπέζι ακουμπάνε κι άλλες πολλές σπιτίσιες νοστιμιές.
Από τα βάθη της κουζίνας εμφανίζεται και η Σούλα, την ξέρει όλη η Θεσσαλονίκη και όσοι «σύχναζαν στο Μικρό Καφέ», είναι κούκλα και ταμπεραμεντόζα, μαγειρεύει μ’ εκείνον τον «αλλιώτικο», πεντανόστιμο τρόπο που ξέρουν οι Σαλονικιές. Σε λίγο έρχεται κι ο Γώγος, καινούργιες αγκαλιές, καινούργια ποτά και πιάτα… φεύγουμε νύχτα αργά και σε μεγάλα κέφια. Την άλλη μέρα παίρνω τηλέφωνο τον Αλέξη για να μάθω και «επισήμως» τις πληροφορίες που χρειάζομαι.Μου τα στέλνει γραπτά, οπότε σας παραθέτω το κείμενό του, τα λέει ωραία…
«Μαζευτήκαμε τρεις φίλοι, εγώ (Αλέξης Κυριαζής), ο Γιώργος Συρίγας (καλλιτέχνης) και ο Διονύσης Δημητρόπουλος (διακοσμητής) και πήγαμε στο «Πάμε γι’ Άλλα» του Γιώργου Γιάλα, να βάλουμε ένα χεράκι ο καθένας μας, να «φρεσκάρουμε» το εδώ και οκτώ χρόνια γνωστό στέκι στη Μαυρομιχάλη. Ο Διονύσης έκανε το ρετούς στους τοίχους, γυάλισε τους πολυελαίους, φώτισε το bar, κρέμασε τα αεροπλάνα του Συρίγα και άπλωσε έναν τεράστιο μουσαμά της Frida Khalo που είχα εγώ στο σπίτι μου. Όλοι μαζί κλαδέψαμε και σινιάραμε τα φυτά στο πεζοδρόμιο και κρεμάσαμε μεγάλα φανάρια να φωτίσουμε τα τραπεζάκια έξω. Φέραμε τη Σουλάρα από τη Θεσσαλονίκη, τη βάλαμε στην κουζίνα και άρχισε να μαγειρεύει τα πεντανόστιμά της πρώτη φορά για το «ευρύ» αθηναϊκό κοινό.
Τους υπέροχους κεφτέδες της, τα φρικασέ, τα κοκινιστά και τα λεμονάτα, σπετζοφάι, λαχανοντολμάδες, τζιγεροσαρμάδες, φασουλοταβά, συκωτάκι γιαχνί και κοτόπουλο στιφάδο. Απλώνει φύλλο για τις πίτες της και κάνει τις αλοιφές της, ταραμάς, μελιτζανοσαλάτα, τυροκαυτερή, τζατζίκι, πατατοσαλάτα, ρώσικη για τα μεζεδάκια της. Ντολμαδάκια, λαχματζούν, σαγανάκια, μύδια με κουρκούτι, μυδοπίλαφο και κάθε μέρα μεράκι για καινούργια. Για να ξεκουράσουμε τη Σουλάρα (μπας και βρει χρόνο να πει κανα καφέ), τα Σάββατα το μεσημέρι, μαζί με τη λαϊκή της Καλλιδρομίου, ανάβουμε έξω κάρβουνα και ψήνουμε μπριζολάκια, μπιφτέκια, λουκάνικα και παϊδάκια κοτόπουλου και έχουμε και μια γκαζιέρα, για να τηγανίζει φρέσκες πατάτες.
Α! Φέραμε και ένα πιάνο για φίλους, να παίζουν και να τραγουδούν, από rock n’ roll μέχρι jazz, άριες και Bach. Στα decks, παίζουμε μουσική όλων των ειδών και με djs, όλα για τους φίλους μας, που είπαμε να τους δεξιωνόμαστε στο δικό μας «καφωδείο κολεκτίβα» αντί για τα σπίτια μας και να «πάμε γι’ άλλα».
Μαυρομιχάλη 99 & Ισαύρων, Εξάρχεια, 210 3625060. Κάθε μέρα, από τις 10 το πρωί, μέχρι βράδυ όποτε...
Στο Περιστέρι, το Bumblin Athens συνδυάζει μια καταπράσινη αυλή, καφέ, λαχταριστές γεύσεις και ιδιαίτερα κοκτέιλ, σε ένα νέο στέκι με χαλαρή διάθεση και μουσική που σε κρατά μέχρι αργά
14°
