Θέλω καιρό να πάω στη Hytra, αλλά όλο κάτι συμβαίνει και δεν τα καταφέρνω. Το περασμένο 15ήμερο, όμως, κάνω το νταμπλ! Τη μία Τετάρτη τρώω Καραθάνο, την άλλη Καραμολέγκο. Κορυφαίοι σεφ και οι δύο, ο μεν πρώτος απογειώνει την ελληνική κουζίνα με πιάτα εξόχως δημιουργικά (και μόλις κατέκτησε και το δεύτερο αστέρι του Michelin), ο δε άλλος ξεδιπλώνει το απίστευτο ταλέντο του στο Απλά, το πιο καθημερινό, ας πούμε, κομμάτι της Hytra(-ς), ένα ελληνικό μπιστρό που δίνει τη δυνατότητα στους επισκέπτες των εκθέσεων-εκδηλώσεων της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών αλλά και σε όποιον άλλον να τσιμπήσουν κάτι πιο «εύκολο» και «απλό».
Την Τετάρτη του Νίκου Καραθάνου ανεβαίνω στον 6ο της Στέγης, προσπερνάω την ανοιχτή κουζίνα, το μπαρ, το Απλά, και κάθομαι στις μεγάλες ροτόντες του πιο «αμπιγιέ» τμήματος της Hytra. Παραγγέλνουμε menu degustation (€62) και μέχρι να έρθουν τα πρώτα πιάτα τσιμπολογάμε τις amuse bouches του σεφ. Τρεις καταπληκτικές μπουκίτσες, η μία ένα μαύρο από μελάνι σουπιάς μακαρόν με ταραμοσαλάτα, η άλλη ένα τσιπς γαρίδας με μια πορτοκαλί σταγόνα στο κέντρο της (η σύγχρονη εκδοχή της γαρίδας «κοκτέιλ» των 70s), η τρίτη ένα βωλαράκι μαύρο που ήταν, λέει, ρεβίθι με τρούφα. Στη συνέχεια δοκιμάσαμε πολλά και καταπληκτικά, όπως παντζάρι σε διάφορες υφές, «χώμα» από μανιτάρια πορτσίνι, σουπιά με πούλπα από το μελάνι της, ενδιαμέσως μας τύλιγαν «ομίχλες» της μοριακής γαστρονομίας – τρώγαμε αφρούς πατάτας και… βρώσιμα αλουμινόχαρτα, κόκορες και τραγανά τσιπς πετσούλας, μιλάγαμε για αγκινάρες Ιερουσαλήμ και κουλί από φουντούκι, βάζαμε το δάχτυλο σε μαγιονέζες τρούφας και το κουτάλι σε κονσομέ μανιταριών… ό,τι και να σας πω δύσκολα θα αποδώσω το ύψος αυτής της γευστικής παράστασης.
Την επόμενη Τετάρτη ανεβαίνω και πάλι στον 6ο, κάθομαι στο Απλά για να απολαύσω Χρύσανθο Καραμολέγκο, αυτός ο Σαντορινιός είναι από τους αγαπημένους μου. Η κουζίνα του έχει έντονο το ελληνικό στοιχείο που το ταξιδεύει προσθέτοντας τη δική του μοναδικά δημιουργική ματιά. Ξεκινήσαμε με φέτα στη λαδόκολλα με πελτέ από ψητές ντομάτες-αριστούργημα (€9,50), περάσαμε σε καταπληκτικό χούμους με λουκάνικο Δράμας (€8), δροσιστήκαμε με σαλάτα λάχανο, αβοκάντο και πικάντικη φέτα που την έκανε να μη μοιάζει με καμιά άλλη γνωστή σαλάτα (€7,50), εξαφανίσαμε πεντανόστιμα κιμαδοπιτάκια σχάρας με γραβιέρα, κουκουνάρι και ρόδι (€8,50), παίξαμε ψάχνοντας να βρούμε τι είχε μέσα μια έξτρα πηχτή και μυρωδάτη σούπα κοτόπουλου (και ήταν γιαούρτι, μέντα, μπούκοβο και καλαμπόκι, €11), τσιμπήσαμε κομματάκια κοτόπουλου σχάρας με πουρέ μελιτζάνας (€13), καθώς και κεμπάπ από αρνί με τζατζίκι φέτας και ψητή πίτα (€14). Αυτά τα ωραία λοιπόν και στα δύο «πρόσωπα» της Hytra, μια επίσκεψη-εμπειρία στο κορυφαίο εστιατόριο προτείνεται ανεπιφύλακτα, όταν μάλιστα πιάσουν και οι ζέστες, που βγάζει τραπέζια στον 7ο, το πράγμα γίνεται ακόμη πιο κορυφαίο με τη συγκλονιστική θέα της Αθήνας στα πόδια σου…
Ανέβα μετά από κάποια παράσταση στη Στέγη ή πήγαινε κατευθείαν − ανήκει στη λίστα με τα πιο ξακουστά εστιατόρια της πόλης. Κουζίνα ελληνική και έξτρα δημιουργική από τον εξαιρετικό Τάσο Μαντή, προϊόντα από τη δική τους φάρμα.
Η βάση είναι ξεκάθαρη: 100% φρέσκος ελληνικός μοσχαρίσιος κιμάς, αφράτα buns, σπιτικές σος, πατάτες κομμένες στο χέρι. Αλλά αυτό που μένει είναι η λεπτομέρεια.
17°
