Κάτω από τον πανέμορφο οικισμό της Χώρας της Αστυπαλιάς, που αναρριχάται ως το εντυπωσιακό μεσαιωνικό κάστρο, στην πλατεία δίπλα στους ανεμόμυλους, εκεί όπου το καλοκαίρι σφύζει η ζωή από κόσμο και γεμάτα μαγαζιά, τον χειμώνα επικρατεί ερημιά και συνήθως ο βοριάς με τον αγέρα θερίζει. «Πηγαίνετε στο καφενείο του Μουγγού, εκεί θα αποζημιωθείτε. Απέναντι ακριβώς από το Δημαρχείο», προτείνουν οι ντόπιοι στους τυχόν ξενομερίτες που περιφέρονται ψάχνοντας να βρουν καταφύγιο.
To καφενείο, πράγματι, είναι σκέτο μουσείο. Δάπεδο παλιό μωσαϊκό, οι διακοσμητικές επιλογές στα κουφώματα και στα ντουλάπια της κουζίνας – ένα σκούρο βεραμάν που συνδυάζεται με το μπλε – τολμηρές και ενδιαφέρουσες, ενώ οι τοίχοι πνιγμένοι από δεκάδες φωτογραφίες και παλιές ρεκλάμες. Φωτογραφίες τραβηγμένες μέσα στο μαγαζί από απίθανα γλέντια και ευχάριστες στιγμές, αλλά και φωτογραφίες ιστορικές από τον Τσε Γκεβάρα μέχρι τον αείμνηστο Κωνσταντίνο, αλλά και τον Κώστα Καραμανλή. Ο κλασικός χάρτης των πρωθυπουργών της χώρας και βέβαια οι εικονογραφημένες παροιμίες για τη χαρτοπαιξία και ο «πωλών τοις μετρητοίς και πωλών επί πιστώσει».
Το καφενείο του «Μουγγού», από τότε που απεβίωσε ο καφετζής, πέρασε στα χέρια του ιδιοκτήτη του κτιρίου, του Νικόλα, του επονομαζόμενου για αδιευκρίνιστους λόγους «Μουγγού», οικοδόμου και παράλληλα εργαζόμενου στην Αρχαιολογική Υπηρεσία της Αστυπάλαιας. Το καφενείο προσφέρει τα πάντα, έρχεται ο ξένος, πίνει τον καφέ του, τρώει ένα μεζέ, ρωτά πληροφορίες για το νησί, για ευκαιρίες αγοράς σπιτιών και σε κανά-δυο χρόνια, παραλαμβάνει το σπίτι του με το κλειδί στο χέρι. Πού να τρέχεις! Βίος και πολιτεία η ζωή του Νικόλα, οι απίστευτες διηγήσεις του με τις ατελείωτες ιστορίες του, αλλά και η αγάπη και η εμπιστοσύνη που του τρέφουν φίλοι, γνωστοί και οι επίδοξοι πελάτες του το επιβεβαιώνουν.
Στον καφενέ σερβίρονται καφέδες, ροφήματα από βότανα, ούζα, και ουίσκια, αλλά δεν λείπουν, ειδικά το καλοκαίρι, στο παρακείμενο βεραντάκι οι ολόφρεσκοι ουζομεζέδες και το ψητό χταποδάκι.
Κατάμεστο το καφενείο του Μουγγού, όμως το χειμώνα έχει τις δόξες του, καθότι τα περισσότερα «τουριστικά» λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι. Ντόπιοι, συγγενείς από την Αθήνα, αλλά και κάποιοι ξέμπαρκοι τουρίστες που έχουν ξεμείνει στην Ελλάδα, γύρω από την ξυλόσομπα, παίζουν χαρτιά, ρίχνουν κανένα τάβλι, πίνουν το ρακόμελό τους και συζητούν για έρωτες, για δουλειές, για κάποιο πανηγύρι, και βέβαια για πολιτική. Αφού για όλα υπάρχει χρόνος, καθώς οι χειμώνες στο νησί είναι ατελείωτοι…
O Οδηγός Ελληνικής Γαστρονομίας, το νέο δημιούργημα του Γιώργου Πίττα, σκοπό έχει σκοπό να μας αποκαλύψει τις αξίες και τα αγαθά του γαστρονομικού μας πολιτισμού. Τόποι και τοπία, προϊόντα και άνθρωποι, ιστορία και παράδοση, δρώμενα και τελετουργίες, αγορές και επιχειρηματικότητα, γεύσεις, συνταγές και τοπικές κουζίνες, ταβέρνες και καφενεία, ξετυλίγονται μπροστά μας προκειμένου να συλλάβουμε «την ψυχή και τα δαιμόνια κάθε τόπου», αλλά και να γνωρίσουμε την Ελλάδα της Δημιουργίας.
8°
