Η Δάφνη, κοντά 30 χρόνια μας ταΐζει νόστιμο και ποιοτικό φαγητό
Κατηφορίζοντας κατά το Περιστέρι ανακαλύπτεις συνεπαρμένος έναν άλλο πλανήτη. Με τη γαλήνη μιας επαρχιακής πόλης, τις μονοκατοικίες και τις ανθισμένες αυλές του, τις γεμάτες ζωντάνια πλατείες, τα φαντεζί, τεράστια μαγαζιά και τις πεζοδρομημένες αγορές του. Πεζόδρομος και η Μεγάλου Αλεξάνδρου, γεμάτος νεολαία και ζωή στα λιγοστά μαγαζιά του. Ανάμεσά τους, η Δάφνη, που ξεχωρίζει με το στιλ και την ομορφιά της. Αν, ας πούμε, δεν ξέρεις γρι από τα πέριξ και έχεις κατέβει σαν εξωγήινος, να διαλέξεις από ένστικτο πού θα καθίσεις, αυτήν θα προτιμήσεις στα σίγουρα και με κλειστά τα μάτια. Το κτίριο από μόνο του έχει κάτι το επιβλητικό, αυτή την ψηλοτάβανη μαγεία μιας παλιάς αποθήκης ζάχαρης, τότε που τα βιομηχανικά κτίρια χτιζόντουσαν με αισθητική και προδιαγραφές δημόσιων κτιρίων που χτίστηκαν για να αντέξουν στον χρόνο.
Η Δάφνη είναι ένα ωραίο εστιατόριο στο Περιστέρι
Δυο μεγάλες αίθουσες διακοσμημένες σαν σαλονοτραπεζαρίες αστικού σπιτιού, με τα πέρσικα χαλιά τους, τους καθρέφτες, τα ξύλινα ρετρό τραπεζοκαθίσματα, μια αίσθηση ζεστασιάς και θαλπωρής, σαν σπιτικό που ανοίγει την πόρτα του φιλόξενα στον ξένο, τον περαστικό και τον πελάτη. Και η Δάφνη, έχει μπόλικους πελάτες. Εικοσιοκτώ χρόνια στο ίδιο σημείο, έχει τους φανατικούς της, η φήμη της φτάνει ως τα βόρεια προάστια και η αλήθεια είναι πως άμα τη δοκιμάσεις δεν πρόκειται ποτέ να παραπονεθείς πως σου πέφτει μακριά. H Δάφνη είναι η μεγαλύτερη αδελφή του Gigifiogos, του wine bar που κάνει χαμό στα νότια, με την ατμόσφαιρα, την ποικιλία των κρασιών και τις νοστιμιές του. Και είναι το βασίλειο της Αριστέας Βλάχου.
Η Αριστέα, κορίτσι Περιστεριώτικο, από τα 9 της κατάλαβε πως η κουζίνα ήταν η μοίρα της. Μπορεί να μην σπούδασε ποτέ μαγειρική, πέρα από διάφορα σεμινάρια στο εξωτερικό, όμως, τα τελευταία 25 χρόνια κατοικεί μόνιμα και καθημερινά σε μια κουζίνα. Και αν αυτό σου ακούγεται σαν σκλαβιά, για την Αριστέα είναι ελευθερία, χαρά, ηδονή και απόλυτη επιλογή. Με την πανέμορφη οικοδέσποινα στην κουζίνα, όλα εδώ προδίδουν το άγγιγμά της: η art de la table με τα προσεγμένα σερβίτσια, η εκπαίδευση του σέρβις, η λίστα των κρασιών, οι λεπτομέρειες που σε φροντίζουν και σε κανακεύουν. Το φαγητό, πάλι, δεν είναι αυτό που θα χαρακτήριζες «μαμαδίστικο». Από τη μαμά έχει το νοιάξιμο, όμως, η τεχνική της είναι φρέσκια, δεμένη, φειδωλή στα λάδια, ευφάνταστη.
Τι θα φας στη Δάφνη;
Κι αυτό το αντιλαμβάνεσαι κυρίως στα λαδερά. Όπως στα ρεβίθια με μπασμάτι, ντομάτα και μπούκοβο στη γάστρα, τα μανιτάρια στιφάδο με πετιμέζι, το κριθαράκι με λάχανο, αυτή τη μαγική, ζεστή ζεστή σαλάτα, που στην ουσία πρόκειται για ένα υπέροχο βίγκαν τσιγαριαστό, με χόρτα, κολοκυθάκια, πατάτα και ελάχιστη ντομάτα. Η ολοζώντανη σαλάτα με τα ντοματίνια, το αγγούρι, το κρεμμύδι, το παξιμάδι και την μπόλικη ξινομυζήθρα, είναι αυτό το θαύμα που το χεις δοκιμάσει τόσες φορές, όμως εδώ ξανασυστήνεσαι με την αυθεντική νοστιμιά του. Το μυστικό; Τα άψογα υλικά!
Σπεσιαλιτέ της Αριστέας, οι πίτες, κάθε μέρα και μια διαφορετική. Εμείς πετύχαμε μια κολοκυθόπιτα με γλυκιά κολοκύθα, φέτα και γραβιέρα. Η τεχνική στο φύλλο της, διαφορετική, τραγανή, σε μια συνταγή που δεν έχεις ξαναδοκιμάσει, πίτα για αστέρια Μισελέν, στην καρδιά της, απόλυτα παραδοσιακή. Αν ρωτήσεις τους πιστούς της, όλοι θα σου προτείνουν το συκώτι. Και με το χέρι στην καρδιά, ως λάτρης του συκωτιού, έχω δοκιμάσει εκατοντάδες στη ζωή μου. Ποτέ ένα τόσο ιδανικά ψημένο.
Το ίδιο διάσημα είναι και τα κοκκινιστά κεφτεδάκια της, μ’ αυτή την ολόγλυκια σάλτσα από φρέσκια ντομάτα, που πολλοί τα σιγουρεύουν τηλεφωνικά, πριν ξεκινήσουν από το σπίτι. Η Δάφνη, δεν είναι εστιατόριο εστιασμένο στο κρέας. Όμως, θα μπορούσε να είναι μια κρεατερί περιωπής. Αν δοκιμάσεις το ψήσιμο και το σωστό φιλετάρισμα στο rib eye από black angus, θα εκπλαγείς από την ποιότητα και τη νοστιμιά της κοπής, που ο ψήστης την φροντίζει όπως της αξίζει. Διάσημο και το μπιφτέκι της, πλούσιο, αφράτο, με ωραία τραγανή κρούστα, εκ των καλυτέρων της αθηναϊκής εστίασης. Ανάμεσα στις λίγες αλλά εξαιρετικές κοπές, θα διχαστείς, γιατί υπάρχει και ένα εξαίρετο λεμονάτο κατσικάκι με σταμναγκάθι που είναι κρίμα να περιφρονήσεις.
Κοινώς, όπως κατάλαβες, εδώ αξίζει να έρθεις με μεγάλη και κυρίως, πεινασμένη και μερακλίδικη παρέα. Την οποία θα χρειαστείς για υποστήριξη και στα γλυκά που υπογράφει ο Αναστάσης Μπράτσος. Μαγικό ψητό κυδώνι με σταφίδες, τσιζ κέικ με ψητά κυδώνια σε γλυκό κρασί, προφιτερόλ, τούρτα αμυγδάλου, όλα μπουκιά και συχώριο, με κείνη τη νοστιμιά που θυμίζει γλυκό της μαμάς και παλιά νοσταλγική πατισερί σε μεγάλα κέφια. Φαγητό χορταστικό και γενναιόδωρο, που στοχεύει πρωτίστως στην καρδιά. Με μια άλλη γεύση, που δεν θυμίζει αθηναϊκή παράδοση. Γιατί τα δυτικά προάστια έχουν έναν διαφορετικό, ξώχαρο και οικείο, συνάμα, χαρακτήρα, σαν αυτόν που μπαίνει, βασικό συστατικό, στην κατσαρόλα της Δάφνης.
17°
