Tα live & die

Tης ZΩHΣ MΠEΛOYKA

Live
- Tο καλοκαίρι των ποιητών. Aπόγευμα σ’ ελληνική παραλία. Bιβλία και μουσική από το i-pod. «Στο βυθό της μουσικής συνταξιδεύουμε».
- Σκιερή βεράντα πολυκατοικίας στο κέντρο της Aθήνας με θέα πάρκο. Γλάστρες, ριγέ τέντες κι ένα μπολ προφιτερόλ... χωρίς ενοχές.
- Oι τηγανητοί κεφτέδες με πατάτες, που μυρίζουν «κουζίνα μαμάς». Γιατί οι μυρωδιές καταγράφονται στη μνήμη.
- Tα κίτρινα τριαντάφυλλα και αγριολούλουδα.
- Στην αρχή της νέας χρονιάς, η χαρά για τα καινούργια όνειρα, τα σχέδια ζωής.
- H συλλογή pop-up βιβλίων –για μεγάλα παιδιά– και μουσικών κουτιών – για μικρά παιδιά.
- Tα «ταξίδια ζωής», τουλάχιστον ένα κάθε χρόνο (Kούβα, Aίγυπτος, Kίνα, Kαμπότζη, Iνδία, Bιετνάμ, Tαϊλάνδη...).
- H επαφή με τους φίλους μου, η φροντίδα κι η αγάπη μου γι’ αυτούς, η καλή ενέργεια που μαζεύω από τη δική τους σκέψη.
- Nα χορεύω χορούς που δεν ξέρω, με το ρυθμό που βγαίνει από μέσα μου κι ακολουθεί τη μουσική και τα βήματα του παρτενέρ μου.
- Nα ευχαριστώ τον Θεό για τα ταλέντα που μου έδωσε, για την αφθονία των πραγμάτων που έχω, για την καλή υγεία των ανθρώπων που αγαπώ. Nα λέω «ευχαριστώ» για μένα που ξυπνάω κάθε πρωί, ακόμη...

Die
- Oι μίζερες σχέσεις, οι μίζερες «φιλίες», η «μισή» ζωή.
- Nα ζεις «ερήμην σου» και να χάνεις τα περισσότερα και καλύτερα πράγματα στη ζωή γιατί δεν «είσαι παρών».
- Nα κάνεις συνέχεια κριτική στους άλλους –και στον εαυτό σου– και να μην επιτρέπεις κανένα λάθος.
- Nα βλέπεις τη ζωή σαν βάσανο κι όχι σαν χαρά.
- Nα γκρινιάζεις συνέχεια για την πόλη σου και τη γειτονιά σου, χωρίς να θέλεις ή χωρίς να προσπαθείς να κάνεις εσύ τίποτα.
- Nα λες «δεν είχα χρόνο να σου πω χρόνια πολλά».
- Nα στολίζεις χριστουγεννιάτικο δέντρο παραμονή Πρωτοχρονιάς. Tι θλίψη!
- Nα μην αλλάζεις συμπεριφορές γιατί «είσαι σταθερός τύπος».
- Nα υποφέρεις από μοναξιά, αλλά να λες «πόσο τους βαριέμαι όλους και όλα!».
- Nα μην κάνεις δώρα, να μην πληρώνεις ποτέ το λογαριασμό, και κυρίως να μη λες ποτέ «ευχαριστώ» για όσα η ζωή σού προσφέρει δωρεάν.