10 πράγματα που δεν θέλω να ξέρω και 10 που μου αρέσουν τρελά στο Πάσχα

10 πράγματα που –σχεδόν– μισώ 

1. Τα αρνάκια/κατσικάκια. Με φρικάρουν, ειδικά που μέχρι χθες βοσκούσαν χαρούμενα στο σφαγείο τους, πλακωμένα στην αντιβίωση.

2. Η Ανάσταση. Μια λέξη: βαρελότα, και άτομα που χάνουν πόδια/χέρια εξαιτίας τους.

3. Η κοσμοσυρροή. Όπου και να πας γίνεται χαμός, από τις εκκλησίες μέχρι τα μαγαζιά.

4. Οι λαμπάδες. Θα σπάσουν, είναι βέβαιο.

5. Η μαγειρίτσα. Δεν την τρώει κανένας στην οικογένεια οπότε την φτιάχνω με μανιτάρια.

6. Τα εξοχικά σπίτια. Δεν έχω πια, αλλά θυμάμαι την υγρασία του κλειστού-όλο-το-χειμώνα εξοχικού.

7. Οι συζητήσεις. Πωπω. Καμία σχέση, όμως…

8. Το πρωινό ξύπνημα, ντε και καλά. Για να σουβλίσουμε ή για να ετοιμάσουμε πράγματα.

9. Οι ιδρωμένες σαλάτες κάτω από τον ήλιο. 

10. Η νοσταλγία. Σε εξοχικό μπαμπά ή πρώην, με καταπράσινη φύση και ανθισμένα άνθη παντού. Απαπα, ούτε να το σκέφτομαι.

10 καταπληκτικά πασχαλινά:

1. Το κοκορέτσι, ειδικά όταν είναι καλοψημένο (και το έχει φτιάξει ο/ένας Νονός).

2. Η Ανάσταση, με χαρούμενα παιδάκια που τρελαίνονται με τις λαμπάδες τους.

3. Τα δώρα που συνοδεύουν τις παιδικές λαμπάδες. Ουάου!

4. Τα κόκκινα και παρδαλά βαμμένα αυγά. Όσο περισσότερη χαλκομανία, τόσο καλύτερα.

5. Οι διάφορες λειτουργίες, όχι όλες  (της Ανάστασης, π.χ., είναι σούπερ) ως τελετουργίες και ανεξαρτήτως περιεχομένου. 

6. Οι εξοχές και τα νησιά, φρέσκα από το χειμώνα και δροσερά πριν πλακώσει το καλοκαίρι.

7. Τα τσουρέκια (της αδερφής μου είναι τα καλύτερα).

8. Οι συχνά ετερόκλητες παρέες γύρω από μεγάλα τραπέζια. Στην φύση, ακόμα καλύτερα.

9. Ο ήλιος.

10. Η ανάμνηση παλαιότερων Πάσχα σε αγαπημένα εξοχικά, με ικανοποίηση όμως (η ανάμνηση). Και τώρα μια χαρά είναι, δε βαριέσαι…