Libération: Επέστρεψε ως αρθρογράφος ο ιδρυτής της, Serge July, σε ηλικία 80 ετών - 17 χρόνια μετά
Μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, ο Serge July επιστρέφει στη Libération, αυτή τη φορά ως αρθρογράφος. Σε ηλικία 80 ετών πλέον, ο συνιδρυτής της εφημερίδας και μία μεγάλη προσωπικότητα στον πολιτικό και μιντιακό κόσμο της Γαλλίας για δεκαετίας, αναλαμβάνει ρόλο πολιτικού αρθρογράφου.
Ο Serge July είχε αναγκαστεί να αφήσει την εφημερίδα στις 30 Ιουνίου 2006, όταν ο μεγαλομέτοχός της ήθελε να έχει πιο ενεργό ρόλο στα πράγματα και για να συνεχίσει να την χρηματοδοτεί, ζήτησε την παραίτησή του. Ο July δέχτηκε τον όρο με σκοπό τη διάσωση της εφημερίδας και δήλωσε: «Ο διευθυντής ορχήστρας, που ήμουν κάποτε, σας αποχαιρετά, και ο δημοσιογράφος επίσης, συντετριμμένος που δεν θα μπορεί πλέον να αρθρογραφεί εδώ».
Σήμερα, μετά από μία σειρά κρίσεων που έφτασαν συχνά τη Libération στο χείλος της καταστροφής, ο μεγιστάνας Νταϊέλ Κρετίνσκι τακτοποίησε τα οικονομικά της μέχρι το 2026, και ο Serge July επέστρεψε τιμητικά ως αρθρογράφος στο δυναμικό της εφημερίδας.
Στο πρώτο του άρθρο, στις 23 Ιανουαρίου, o Serge Julyανέλυσε τις τέσσερις μεγάλες κρίσεις της εποχής μας, από την πανδημία της Covid-19 μέχρι τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Η Libération ιδρύθηκε στο Παρίσι από τον Jean-Paul Sartre και τον Serge July το 1973 στον απόηχο των κινημάτων διαμαρτυρίας του Μαΐου 1968. Αρχικά ήταν τοποθετημένη στην άκρα αριστερά του πολιτικού φάσματος της Γαλλίας, η γραμμή της όμως εξελίχθηκε προς μια πιο κεντροαριστερή κατεύθυνση ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Στην εφημερίδα αρχικά όλο το προσωπικό λάμβανε ακριβώς τον ίδιο μισθό. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 άρχισε να έχει μία πιο «κανονική» δομή, δεχόμενη διαφημίσεις και επιτρέποντας σε εξωτερικούς φορείς να έχουν μερίδιο στη χρηματοδότησή της, κάτι που είχε αρνηθεί εντελώς στο παρελθόν.
Μετά από αρκετές δυσκολίες, η Libérationσταμάτησε προσωρινά να εκδίδεται τον Φεβρουάριο του 1981 και συνέχισε στις 13 Μαΐου με νέα μορφή, με τον Serge July ως νέο διευθυντή.
Σύμφωνα με τον συνιδρυτή και πρώην διευθυντή, Serge July, η Libéήταν μια ακτιβιστική εφημερίδα που δεν υποστήριζε κανένα συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα, λειτουργούσε ως «αντιδύναμη» και γενικά έχει κακές σχέσεις τόσο με την αριστερή όσο και με τη δεξιά κυβέρνηση.
Στις 11 Δεκεμβρίου 2010, η Libérationάρχισε να φιλοξενεί έναν «καθρέφτη» του ιστότοπου WikiLeaks, συμπεριλαμβανομένων των διπλωματικών τηλεγραφημάτων και άλλων εγγράφων των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τους WikiLeaks, προκειμένου να αποφευχθεί η «ασφυξία» τους, όταν «κυβερνήσεις και εταιρείες που προσπαθούσαν να εμποδίσουν τη λειτουργία τους πριν υπάρξει δικαστική απόφαση».
Τον Ιούνιο του 2015, η Libération, σε συνεργασία με τους WikiLeaks, ανέφερε ότι η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των Ηνωμένων Πολιτειών κατασκόπευε κρυφά τις τηλεφωνικές συνομιλίες των προέδρων Ζακ Σιράκ, Νικολά Σαρκοζί και Φρανσουά Ολάντ τουλάχιστον από το 2006 έως το 2012.
Το 2005 η Libérationχρειαζόταν κεφάλαια και ο Serge July προσπάθησε να πείσει το διοικητικό συμβούλιο να επιτρέψει στον Εdouard de Rothschild να αγοράσει ένα μερίδιο στην εφημερίδα. Το συμβούλιο συμφώνησε στις 20 Ιανουαρίου 2005. Σύντομα προέκυψαν συγκρούσεις και στις 25 Νοεμβρίου 2005, η εφημερίδα προχώρησε σε απεργία, διαμαρτυρόμενη για την απόλυση 52 εργαζομένων.
Στις 13 Ιουνίου 2006, ο Serge July γνωστοποίησε στο συντακτικό προσωπικό ότι ο Εdouard de Rothschild αρνούνταν να επενδύσει περισσότερα χρήματα στην εφημερίδα, εκτός εάν ο γενικός διευθυντής και ο ίδιος εγκαταλείψουν την εφημερίδα. Ο ίδιος είχε αποδεχτεί την πρόταση, πιστεύοντας ότι η μελλοντική ύπαρξη της εφημερίδας θα εξαρτηθεί από την απόφασή του. Οι δημοσιογράφοι έπαθαν σοκ και την επόμενη μέρα, δημοσίευσαν μια δήλωση επαινώντας τον ιδρυτή της εφημερίδας και εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για τη δημοσιογραφική ανεξαρτησία της Libération.
Τελικά, ο Serge July άφησε την εφημερίδα στις 30 Ιουνίου 2006.
Μετά την παραίτησή του, συνολιά 72 εργαζόμενοι αποχώρησαν από την εφημερίδα.
Τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Τσέχος μεγιστάνας Νταϊέλ Κρετίνσκι διέσωσε την εφημερίδα με ένα ποσό 15 εκατ. ευρώ και την περασμένη χρονιά σημείωσε αύξηση στις πωλήσεις της κατά 11.4%.
Από τα στούντιο μιας κάμερας στον ανταγωνισμό με τις πλατφόρμες, ο Νίκος Μαστοράκης θυμάται όσα δημιούργησε και εξηγεί γιατί η τηλεόραση έχασε το κοινό της
Λίγες μέρες πριν αρχίσει την εκπομπή της στο Mega, η γνωστή δημοσιογράφος μιλά για τις εντάσεις στα πολιτικά πάνελ, τα παράπονα των πολιτικών, την Αθήνα που αγαπά και το πώς τη φωνάζει η μαμά της.
15°
