«Προοδευτική» λογοκρισία στη Θεσσαλονίκη

Πριν από 15 ημέρες στο βιβλιοπωλείο Ιανός της Αθήνας άγνωστα άτομα, κατά το πλείστον νεαρά, προσπάθησαν να διαλύσουν μια συζήτηση σχετικά με το δυστύχημα των Τεμπών. Ή πιο συγκεκριμένα με την «τυμβωρυχία των Τεμπών». Ωστόσο οι παρευρισκόμενοι, αν και μιας κάποιας προχωρημένης ηλικίας οι περισσότεροι, δεν το επέτρεψαν. Φωνάζοντας «έξω οι τραμπούκοι από τον Ιανό» απώθησαν τους εισβολείς, κοινώς τους πήραν παραμάζωμα, και η συζήτηση συνεχίστηκε κανονικά. Ούτε η αστυνομία δεν χρειάστηκε να επέμβει. Τολμηρό αλλά έπιασε. Τα τιμημένα γηρατειά στα καλύτερά τους.

Το προηγούμενο Σάββατο (10/5/2025) στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης μια λογοτεχνική εκδήλωση με θέμα «Μεταβαλλόμενα τοπία της εβραϊκής λογοτεχνίας» δεν είχε την ίδια τύχη. Εδώ οι τραμπούκοι νίκησαν και η εκδήλωση ματαιώθηκε. Καθότι οι οργανωτές –το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος και η Πρεσβεία του Ισραήλ– είναι κόκκινο πανί για τα «προοδευτικά» τάγματα εφόδου. Το εντυπωσιακό ήταν ότι τη ματαίωση της εκδήλωσης επικρότησαν ανοιχτά 41 εκδοτικοί οίκοι και η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών και Βιβλιοπωλών. Δηλαδή, εκδότες βιβλίων υποστήριξαν τη βίαιη ματαίωση μιας λογοτεχνικής βραδιάς. Διότι έχουν πρόβλημα με την κυβέρνηση Νετανιάχου και την πολιτική της απέναντι στη Χαμάς.

Φαντάζει εξωφρενικό, αλλά στη χώρα αυτή όλα είναι δυνατά και πιθανά. Και μιλάμε για την εβραϊκή λογοτεχνία, που διακρίνεται για την πολυφωνία αλλά και την αγωνία της να βγει από τη μυθολογία της παράδοσης και να ανιχνεύσει το παρελθόν αλλά και το παρόν του εβραϊκού πολιτισμού με κριτικό πνεύμα. Όταν μάλιστα οι περισσότεροι σύγχρονοι Ισραηλινοί λογοτέχνες ήταν και είναι κατά της κατοχής εδαφών και υπέρ της συνύπαρξης των δύο λαών. Και με κανέναν τρόπο δεν υποστηρίζουν τις όποιες ακρότητες της σημερινής κυβέρνησης του Ισραήλ. Ενώ, όπως είπε και στην ATHENS VOICE ο βασικός ομιλητής της ματαιωμένης εκδήλωσης, Οντέντ Βολκστάιν, οι ισραηλινές εκδόσεις Μaktoob φέρνουν σημαντικά έργα της αραβικής και παλαιστινιακής λογοτεχνίας στο εβραϊκό αναγνωστικό κοινό.

Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους θιασώτες του αριστερού ολοκληρωτισμού. Είδαν εκδήλωση με θέμα σχετικό με το Ισραήλ και είπαν να ξεδιπλώσουν το επαναστατικό ταπεραμέντο τους. Και να εκδηλώσουν τον δομικό αντισημιτισμό τους. Να επιβάλουν «προοδευτική» λογοκρισία. Διότι έτσι νομίζουν ότι συμπαραστέκονται στον λαό της Παλαιστίνης. Ή, καλύτερα, υποκρίνονται ότι συμπαραστέκονται, διότι η αγωνία τους είναι να υποστηρίξουν τη Χαμάς και τις θηριωδίες της. Οι οποίες προφανώς και στρέφονται πρωτίστως κατά του ίδιου του λαού της, εξού και οι πρόσφατες διαδηλώσεις των Παλαιστινίων της Βόρειας Γάζας κατά της αιμοσταγούς αυτής ισλαμικής οργάνωσης.

Και πού έγιναν όλα αυτά; Μα στη Θεσσαλονίκη,«την πόλη των φαντασμάτων». Την πόλη με την τεράστια, πλην όμως αιματοβαμμένη, εβραϊκή παράδοση, στα σοκάκια της οποίας είναι ακόμα νωπή η μνήμη του Ολοκαυτώματος. Και η απάντηση σ’ αυτό το όνειδος ήταν η εκκωφαντική σιωπή. Καμία δήλωση των κομμάτων, της κυβέρνησης και των δημοτικών αρχών, καμία αντίδραση από τους διοργανωτές της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, καμία ανακοίνωση από τη ΔΕΘ. Σαν να μη συνέβη τίποτα. Διότι, όταν στη λογοκρισία και στη βαρβαρότητα υπάρχει «προοδευτικό» πρόσημο, όλοι πρέπει να κάνουν το παπί και να αποδέχονται σιωπηλά και ένοχα την καταστολή και τη βία. Διότι ακόμα και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις, οι συζητήσεις και οι εκθέσεις πρέπει να έχουν την αποδοχή μιας μειοψηφίας συμπολιτών μας που θέλουν να επιβάλουν με τη βία την άποψή τους. Διότι είναι δήθεν αριστερή και ακόμα πιο δήθεν προοδευτική.

Τελικά αποδεικνύεται και πάλι ότι η πολιτική βία είναι βαθιά ριζωμένη στην ελληνική κουλτούρα και δεν χάνει καμία ευκαιρία να εκδηλωθεί. Εμφανίζεται με το προσωπείο της δίκαιης οργής και της ιερής αγανάκτησης, αλλά αδυνατεί να κρύψει τα πραγματικά της ελατήρια. Που είναι η βαθιά αντιδημοκρατική και ολοκληρωτική αντίληψη για κάθε εκδήλωση της δημόσιας ζωής. Εδώ οι διανοούμενοι, οι ποιητές, οι προοδευτικοί, με ή χωρίς εισαγωγικά, σιωπούν. Εδώ η ντροπή αναζητείται στη Σαλονίκη ξημερώματα.