Οι αντιδράσεις και τα σχόλια για τη διασκέδαση και το πάρτι στο οποίο συμμετείχε η πρωθυπουργός της Φινλανδίας, Σάνα Μάριν.
Παρότι είναι γνωστός ο εθισμός των δημοσιογράφων της τηλεόρασης στην γελοία υπερβολή (γελοία γιατί η εικόνα πάντα τους διαψεύδει), ομολογώ ότι όταν άκουσα για την «έξαλλη» διασκέδαση της Φινλανδής πρωθυπουργού, τον «έξαλλο» χορό της και το «έξαλλο» πάρτι στο οποίο συμμετείχε περίμενα πολύ περισσότερα από αυτό που είδα: μια νεαρή γυναίκα να χορεύει σε ένα συνηθισμένο πάρτι με συνηθισμένη χορευτική μουσική, όπως συνήθως χορεύουν οι νεαρές γυναίκες στα συνηθισμένα πάρτι με συνηθισμένη χορευτική μουσική. Μπορεί για τους λειτουργούς της ενημέρωσης το τσακίρ κέφι της διασκέδασης να είναι όταν βγαίνουν τα κουλουράκια που θα συνοδεύσουν το τσάι, αλλά στην πραγματική ζωή αυτά που είδαμε στο βίντεο όχι μόνο δεν είναι έξαλλα, αλλά δεν είναι ούτε καν ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα.
Παρόλα αυτά για πολλούς συμπολίτες το «σκάνδαλο» είναι αναμφισβήτητο: «Πώς τολμάει κοτζάμ πρωθυπουργός να πηγαίνει σε πάρτι; Πώς τολμάει να χορεύει και μάλιστα με μουσικές του 21ου αιώνα και όχι με τις αθάνατες μελωδίες των Μπιτλς ή έστω κάποια απέθαντη χρυσή ροκ εν ρολ επιτυχία από τη δεκαετία του 60; Χάθηκε ένα Ροκ Αράουντ δε Κλοκ; Τι είναι αυτά τα ντάμπα ντούμπα; Λες και δεν ειναι ήδη αρκετά προκλητικό το ότι είναι κάτω από 40, πρέπει να διασκεδάζει όπως οι άνθρωποι που είναι κάτω από 40»; Αναρωτήθηκαν από μέσα τους κι απέξω τους είπαν «ναι αλλά η θέση του πρωθυπουργού είναι πολύ σοβαρή μπλα μπλα μπλα...» ξεχνώντας (ή μη καταλαβαίνοντας) ότι στον 21ο αιώνα τα πάρτι και χορός σαν αυτά του «σκανδαλιστικού» βίντεο είναι τόσο μέινστριμ όσο μια βόλτα με ποδήλατο. Θέλω να πώ, δεν φταίει η Μάριν που ο κόσμος αλλάζει και πολύ περισσότερο δεν φταίει που κάποιοι όχι μόνο έχουν χάσει επεισόδια αλλά κάνουν και skip στο recap.
Ιδιαιτέρως αστείοι, από όσους ενοχλήθηκαν από την «εξαλλοσύνη» της Φινλανδής πρωθυπουργού, νομίζω πως είναι οι ενοχλημένοι Έλληνες. Αυτοί που αμφιβάλουν γα τη σοβαρότητα κάποιου που χορεύει με την παρέα του την ώρα που ασυγκίνητοι (ή με θαυμασμό) έχουν αντικρίσει αυτό:
«Ναι αλλά τον Μπόρις τον Τζόνσον τον σκίσανε όταν πάρταρε» ακούω κάποιους να λένε που πολύ βολικά ξεχνούν ότι τον Τζόνσον δεν τον σκίσανε επειδή πάρταρε, αλλά επειδή πάρταρε στη Ντάουνιγκ Στριτ και μάλιστα παραβιάζοντας τους όρους της καραντίνας που ο ίδιος είχε επιβάλει. Επειδή δηλαδή έκανε κάτι παράνομο. Βέβαια ακόμα και για τον Τζόνσον, παρότι πάρταρε παρανόμως, κανείς δεν σκέφτηκε να τον ρωτήσει αν έκανε ναρκωτικά (γιατί ως γνωστόν ναρκωτικά κάνουν μόνο όσοι χορεύουν με μουσικές του 21ου αιώνα).
Μ’ αυτά και μ΄αυτά πάντως έγινε η δουλειά του Βλαδίμηρου και των μυστικών του υπηρεσίων (αν και είναι πολυ πιθανόν τα βιντεο της «έξαλλης» Μάριν να εμφανίστηκαν εντελώς συμπτωματικά λίγο μετά την απόπειρα της Φινλανδίας να προστατευθεί από τον νταβατζή γείτονα και να αιτηθεί ένταξη στο ΝΑΤΟ). Στο κάτω-κάτω αυτοί στους οποίους στοχεύει η προσπάθεια συκοφάντησης της Φινλανδής πρωθυπουργού δεν είμαστε όσοι η εικόνα κάποιου που χορεύει με μουσική του αιώνα μας σε ένα πάρτι δεν μας φαίνεται άξια προσοχής, αλλά οι άνθρωποι που η δικιά τους ιδέα για σοβαρότητα και η δική τους αισθητική ταιριάζει με αυτό:
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
