Νέα μέτρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και πάλι με τη μεριά των αντιεμβολιαστών
Mε το που ανακοινώθηκε το μέτρο έβγαλαν και δακρυσμένοι άρχισαν να πιπιλούν την καραμέλα της «οικονομικής εξόντωσης» των κακόμοιρων των αντιεμβολιαστών
Σχόλιο για την υποχρεωτικότητα που έθεσε η κυβέρνηση για τον εμβολιασμό των 60+ και την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ.
Όταν άκουσα τον πρωθυπουργό να ανακοινώνει, με μήνες καθυστέρηση, το μέτρο που προβλέπει πρόστιμο για τους πολίτες που με την παράλογη επιλογή τους απειλούν να τινάξουν το Σύστημα Υγείας και την οικονομία της χώρας στον αέρα, το πρώτο πράγμα που αναρωτήθηκα ήταν με ποιον τρόπο θα αντιδρούσε στο εντελώς λογικό αυτό μέτρο ο ΣΥΡΙΖΑ, η μεγάλη δύναμη της αντιεμβολιαστικής αριστεράς. Όχι μόνο επειδή έχουν παράδοση αντίδρασης ακόμα και στα πιο λογικά μέτρα, αλλά και γιατί το πρόστιμο σε όσους άνω των 60 αρνούνται να εμβολιαστούν χτυπάει τον πυρήνα της προσπάθειας που κάνουν εδώ και έναν χρόνο να αποτύχει η εμβολιαστική προσπάθεια, να τιναχτεί στον αέρα η υγεία και η οικονομία και να ξαναεμφανιστούν οι ίδιοι ως μια εναλλακτική λύση.
Από την αμφισβήτηση της ύπαρξης των εμβολίων, το ρίσκο με τις συγκεντρώσεις και το «ξεστοκάρισμα», μέχρι το αντιεμβολιαστικό κήρυγμα του συντρόφου Πολάκη στη Βουλή και τις προτάσεις για προαιρετική υποχρεωτικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να αποτρέψει τον εμβολιασμό όσο το δυνατόν περισσότερων. Ξέροντας ότι η σπορά τις αμφιβολίας είναι πολύ δυνατότερη από οποιαδήποτε υπεύθυνη τοποθέτηση, χρησιμοποιούν όποιο μέσο έχουν στη διάθεσή τους προκειμένου να μειωθούν οι εμβολιασμοί παριστάνοντας ταυτοχρόνως ότι «βάζουν πλάτη», όπως τους αρέσει να λένε (ακόμα και η φράση «βάζω πλάτη», που τη χρησιμοποιούν συνέχεια, είναι ακατανόητη όταν αναφέρεται στην προσπάθεια επιβίωσης της χώρας).
Ήμουν λοιπόν πολύ περίεργος να δω πώς οι σύντροφοι θα αντιδρούσαν σε ένα μέτρο που μπορεί να τινάξει τα καταστροφικά όνειρά τους στον αέρα. Ήξερα ότι θα ενοχληθούν, ήξερα ότι θα διαμαρτυρηθούν, αλλά δεν ήξερα πώς θα «επιχειρηματολογούσαν» εναντίον ενός προστίμου που μπαίνει ΜΟΝΟ στους ζαμανφού συμπολίτες που είναι έτοιμοι να διαλύσουν υγεία και χώρα για ένα καπρίτσιο.
Τελικά οι σύντροφοι δεν δυσκολεύτηκαν καθόλου: με το που ανακοινώθηκε το μέτρο έβγαλαν και δακρυσμένοι άρχισαν να πιπιλούν την καραμέλα της «οικονομικής εξόντωσης» των κακόμοιρων των αντιεμβολιαστών.
Βέβαια, κανείς λογικός άνθρωπος δεν καταλαβαίνει πως είναι «οικονομική εξόντωση» κάτι που εύκολα μπορείς να αποφύγεις κάνοντας μάλιστα καλό και στον εαυτό σου και στην κοινωνία. Κανένας με τα σωστά του δεν αποκαλεί «οικονομική εξόντωση» το πρόστιμο για όσους περνούν με κόκκινο φανάρι ή για όσους επιβάτες ΙΧ δεν φορούν ζώνη ασφαλείας ή για όσους δικυκλιστές δεν φορούν κράνος. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ και τα στελέχη του δεν απευθύνονται στους λογικούς ανθρώπους. Ο στόχος τους δεν είναι να πείσουν αλλά να αναστατώσουν.
Είναι μάλιστα τόσο πολύ τσακωμένοι με τη λογική και τη συνέπεια που ζητούν και «μέτρα ενθάρρυνσης του εμβολιασμού». Οι ίδιοι που ψήφισαν εξεταστική επιτροπή για τα χρήματα που δόθηκαν σε ΜΜΕ προκειμένου να προβάλουν σποτ ενθάρρυνσης, οι ίδιοι που διαμαρτύρονταν για τα 150 ευρώ που πρόσφερε η κυβέρνηση προκειμένου να ενθαρρύνει τους νέους να εμβολιαστούν.
Μια σοβαρή αντιπολίτευση θα κατηγορούσε (και δικαίως) τον πρωθυπουργό για αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Θα ζητούσε επέκταση της υποχρεωτικότητας (της κανονικής, όχι της προαιρετικής) σε όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και σε όλους τους ιδιωτικούς υπαλλήλους που έρχονται σε επαφή με κοινό. Θα απαιτούσε τον εμβολιασμό με τρίτη δόση από τους 5 μήνες και θα εξηγούσε γιατί είναι τρελό να θεωρείται έγκυρο το πιστοποιητικό εμβολιασμού μετά την παρέλευση το πολύ 6 μηνών. Μια σοβαρή αντιπολίτευση θα προσπαθούσε να σπρώξει την κυβέρνηση σε μέτρα που θα αύξαναν τον ρυθμό του εμβολιασμού και θα σέβονταν το δημόσιο χρήμα (να μην τα ξαναλέμε για το ημερήσιο κόστος νοσηλείας). Μια σοβαρή αντιπολίτευση θα έσπρωχνε σε ακόμα πιο «δύσκολα» μέτρα. Όχι όμως ο ΣΥΡΙΖΑ. Όχι το μεγαλύτερο κόμμα της ελληνικής αριστεράς που λίγο απέχει από το να προσφερθεί να πληρώνει τα 100 ευρώ τον μήνα για όποιον ανεμβολίαστο θέλει να συνεχίσει να είναι ανεμβολίαστος.
Στο κάτω-κάτω ο στόχος τους δεν είναι ούτε η επιτυχία ούτε η επιβίωση της κοινωνίας, αλλά η καταστροφή. Γιατί, όπως μας ενημέρωσε η συντρόφισσα Αχτσιόγλου πριν λίγους μήνες, «η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την Αριστερά». Και μπράβο της.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
