Φεύγεις αλλά αφήνεις πίσω σου συντρίμμια

Πριν ένα χρόνο λιάζονταν στην Ομόνοια και μετά εξαφανίζονταν. Τώρα σαπίζουν στη λάσπη, ξεροσταλιάζουν στα «κέντρα υποδοχής» ή οδηγούνται σιδηροδέσμιοι σε Αμυγδαλέζες που έκλεισαν. Πενήντα χιλιάδες μέτοικοι αλλά κανείς δεν θέλει να μετοικήσει στην Ελλάδα. Αύριο θα αγριέψουν και ποιος τους κρατά. Άλλοι περιμένουν το νόμπελ Ειρήνης, άλλοι πετάνε γουρουνοκεφαλές, ενώ «αλληλέγγυοι» ταλαιπωρούν το επαναστατικό υποκείμενο της φαντασίας τους. Ποιος τους το επιτρέπει; Η ανεκτικότητα και η πολυπολιτισμικότητα μετατρέπονται σε κενά πολιτικά παιχνίδια εντυπώσεων. Πάνω σε ένα κορίτσι με μαντίλα που παρελαύνει. Ευρώπη, Ασία, Αφρική ματώνουν από τις επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους. Εδώ χαλαρώνουμε γιατί δεν έχουμε «προϊστορία αποικιοκρατίας».

Η φτώχεια προελαύνει, τσιμπάει άλλο ένα 8% και πάει. Ο υπουργός περιμένει πρόσφυγες-επενδυτές με 250 χιλ. ευρώ για να τους δώσει την πράσινη κάρτα. Στο νέο Νταβός της Εύβοιας. Προσέξτε μη χαθεί η μάχη του κλεισίματος των ιδιωτικών σχολείων. Όσοι περίμεναν αύξηση συντάξεων και μειωμένο ΕΝΦΙΑ, μάλλον θα πάρουν το ακριβώς αντίθετο. Υποσχέσεις διορισμών σφυρίζουν στον αέρα ενώ η ανεργία καλπάζει.

Στην κεντροαριστερά τσακώνονται μεταξύ τους. Ποιος είναι νέος και ποιος παλιός; Η ακροδεξιά ετοιμάζει νέο κόμμα με σύνθημα «καθαρό DNA και δραχμή». Στη χώρα του «ό,τι να ’ναι» τίποτα δεν είναι ό,τι να ’ναι. Είναι όλα επικίνδυνα.

Η επένδυση στον εθνολαϊκισμό σού απέδωσε σημαντικά οφέλη. Εξουσία και βόλεψη. Αν είχες διαβάσει Ιστορία θα ’ξερες ότι τέτοια χαρτιά τα ξεφορτώνεσαι στα γρήγορα γιατί διαφορετικά θα βρεθείς χρεωμένος. Κοίτα στη Νότιο Αμερική των ονείρων σου πώς τρέχουν οι χτεσινοί σου ήρωες. Το θέμα μας όμως δεν είσαι εσύ, είναι το σύνολο. Γιατί και αυτό επένδυσε πάνω στις δικές σου «αριστερές μετοχές» και τώρα κατρακυλά σε ένα χάος που μάλλον δεν έχει ξαναδεί. Ανίκανοι το κυβερνούν, λαοπλάνοι το παραμυθιάζουν, αρχομανείς το κυνηγάνε, αφελείς του υπόσχονται και όλοι μαζί του βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Για να ’χουν να συντηρούν την Πραιτωριανή φρουρά. Χτες σε ψήφισε για να μην τον αξιολογήσουν. Σήμερα είναι φτωχότερος και θυμωμένος. Αύριο που θα αδειάσουν τα στρώματα, τι;

Μέσα στην έξαψη της προσδοκίας είπες να παίξεις και το χαρτί της πολιτικής βίας. Είναι η φυλή που έναν τσαμπουκά τον γουστάρει, θα σκέφτηκες. Όχι τίποτα σκληρά πράγματα. Αντισυγκεντρώσεις, γιούχα, ροχάλες, γιαουρτάκια, σπρωξίδια, αναπτήρες και καρέκλες. Ακόμα και στις παρελάσεις. Μέχρι εκεί, για να ’χουν το βράδυ τα δελτία να δείχνουν. Τους αγανακτισμένους πολίτες να κυνηγούν τους μερκελιστές. Σήμερα, πολλοί από αυτούς στρέφονται εναντίον σου με τα ίδια ακριβώς μέσα. Δεν τολμάς να ξεμυτίσεις. Και οι χτεσινοί σου σύντροφοι, σημερινοί εχθροί, με το ίδιο νόμισμα σε πληρώνουν. Η μετοχή που έπαιξες σου αφαιρεί τώρα πολιτικό κεφάλαιο. Εγκλωβισμός.

Γιατί, η σύμπλευση με την αγανακτισμένη ριζοσπαστική ακροδεξιά ήταν η ιδεολογική σου ατμομηχανή. Ήταν το όχημα για διείσδυση σε άλλα, ευρύτερα ακροατήρια. Μάζευε και ας είναι ρώγες. Μόνο που αυτοί που τσίμπησες από ξένα καλάθια δεν είναι φίλοι αλλά εχθροί σου. Δεν σε αγάπησαν στα ξαφνικά, ήρθαν κοντά σου γιατί τους υποσχέθηκες. Και νιώθουν προδομένοι. Στην αρχή τους αρκούσε ότι προσπάθησες να ταπεινώσεις την Ευρώπη. Σήμερα που τα μετρούν και δεν τους βγαίνουν, την κάνουν για άλλα χαρτοφυλάκια. Βίαια, βρώμικα και κακά. Σύντομα θα ξαναβρούν τους μέντορές τους, που είδαν το κενό και συσπειρώθηκαν. Πήραν το μήνυμα. Για όλα φταίει ο φιλελευθερισμός. Ο ολοκληρωτισμός του μέλλοντός μας είναι εδώ. Η Ιστορία θα γράψει ότι ένα αγκωνάρι το έβαλες και συ.