Λόγια και πραγματικότητα

Ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός της Ιρλανδίας Έντα Κένι στήριξε ολόκληρη την προεκλογική του εκστρατεία στην επαναδιαπραγμάτευση του Ιρλανδικού μνημονίου το οποίο αποκάλεσε «κακή συμφωνία για την Ιρλανδία και κακή συμφωνία για την Ευρώπη». Πριν τις εκλογές το κόμμα του διακήρυττε σε όλους τους τόνους ότι «δεν θα δώσει ούτε ένα σεντ στις τράπεζες πριν οι μέτοχοι και δανειστές τους αναλάβουν τις ζημιές που τους αναλογούν».

Από την πρώτη συνάντηση Ευρωπαίων ηγετών που συμμετείχε, γύρισε με κατεβασμένα τα αυτιά που τού τράβηξαν Σαρκοζί και Μέρκελ. Λίγες εβδομάδες μετά έδινε άλλα 25 δις ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό στις Ιρλανδικές τράπεζες. Ο Ιρλανδός πρωθυπουργός κατάλαβε ότι άλλο τα λόγια και άλλο η πραγματικότητα.

Στην Πορτογαλία το κόμμα της αντιπολίτευσης του Πάσος Κοέλιο έριξε την κυβέρνηση όταν καταψήφισε τα μέτρα λιτότητας που πρότεινε ο πρωθυπουργός Σόκρατες σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποφύγει η χώρα του τη χρεοκοπία. Πρόωρες εκλογές προκηρύχθηκαν για την 5η Ιουνίου τις οποίες ο Πάσος Κοέλιο κατά πάσα πιθανότητα θα κερδίσει και θα γίνει πρωθυπουργός. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ξεκαθάρισε σε αυστηρό τόνο ότι απαιτεί συναίνεση από τα πορτογαλικά κόμματα για να εκταμιεύσει λεφτά.

Λίγες μέρες μετά, ο μέλλων πρωθυπουργός δήλωνε με παρρησία ότι θα κάνει ότι είναι δυνατόν για να βοηθήσει την υπηρεσιακή κυβέρνηση Σόκρατες να εξασφαλίσει το δάνειο και να εντάξει τη χώρα του σε ένα πορτογαλικό μνημόνιο. Κατάλαβε κι αυτός ότι άλλο τα λόγια κι άλλο η πραγματικότητα.

Ο Αντώνης Σαμαράς που έχει χρησιμοποιήσει κατ’επανάληψη τα παραδείγματα Ιρλανδίας και Πορτογαλίας και των κομμάτων της αντιπολίτευσής τους που αντιστέκονταν στο μνημόνιο, επιμένει στην απροσδιόριστη αντιμνημονιακή του πολιτική. Αντίθετα από τον Ιρλανδό και τον Πορτογάλο, έχει την πολυτέλεια να λέει λόγια χωρίς να χρειάζεται να διαχειριστεί την πραγματικότητα.