Εθνική καταστροφή φοβάται ο βουλευτής και πρώην πρόσεδρος του ΠΑΣΟΚ κ. Βαγγέλης Βενιζέλος και γι΄ αυτό ζητάει ξανά Συμβούλιο των αρχηγών των κομμάτων πριν εκπνεύσει το τελεσίγραφο των εταίρων. Ταυτόχρονα, σε σχετική του σημερινή (Τετάρτη) δήλωση, όπου αποτιμά το τι έγινε χτες στις Βρυξέλλες, αναδεικνύει ό,τι θεωρεί κυβερνητικές λαθροχειρίες σχετικά με το δημοψήφισμα, στηλιτεύει τη συζήτηση για ανθρωπιστική βοήθεια προς την Ελλάδα και ζητάει από την κυβέρνηση να καταθέσει άμεσα στους εταίρους σαφείς προτάσεις χωρίς μπλόφες, τέτοιες που να διατηρούν τη χώρα εντός ευρώ και Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όλη η δήλωση:
«Ο κ. Τσίπρας προκάλεσε δημοψήφισμα για να αποκρούσει ένα τελεσίγραφο, ενώ οι ευρωπαϊκοί θεσμοί έλεγαν ότι τα έγγραφα ήταν ακόμη υπό διαπραγμάτευση και το δεύτερο πρόγραμμα ακόμη ίσχυε.
Το «όχι» που ζήτησε ο κ. Τσίπρας έλαβε 61%, ερμηνεύθηκε με την κοινή δήλωση των αρχηγών των κομμάτων ως εντολή διαπραγμάτευσης και όχι ως εντολή ρήξης.
Ο κ. Τσίπρας επέστρεψε στις Βρυξέλλες και έλαβε δυστυχώς ένα κανονικό τελεσίγραφο που πρέπει να απαντηθεί αρχικά μέχρι την Πέμπτη και τελικά μέχρι την Κυριακή.
Επιπλέον για πρώτη φορά οι Ευρωπαίοι ηγέτες επέλεξαν δυστυχώς να μιλήσουν ανοικτά για το ενδεχόμενο εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ενδεχόμενο που νομικά ανοίγει, σύμφωνα με τις Συνθήκες, το θεσμικό σενάριο της έστω προσωρινής εξόδου ακόμη και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εξ ου και η σύγκληση την Κυριακή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των 28 και όχι μόνο των 19.
Το γεγονός ότι εργάσιμη ημέρα, με τις αγορές ανοικτές, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναφέρονται ρητά στο σενάριο του Grexit σημαίνει δυστυχώς ότι ζητούν από τις αγορές να τιμολογήσουν και άρα να απορροφήσουν την πιθανότητα Grexit πριν την Κυριακή. Είναι προφανές ότι η ΕΚΤ έχει προετοιμαστεί για τις αναγκαίες αμυντικές παρεμβάσεις.
Έφτασαν να μιλούν δημόσια για σχέδιο παροχής κατά κυριολεξία ανθρωπιστικής βοήθειας (τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα), αν η Ελλάδα κάνει την κυρίαρχη επιλογή της μη συμφωνίας με όσα αυτή συνεπάγεται.
Η κατάσταση που διαμορφώθηκε τώρα στις Βρυξέλλες δεν έχει κριθεί ούτε από τον Ελληνικό Λαό στο δημοψήφισμα της περασμένης Κυριακής, ούτε με την κοινή δήλωση των αρχηγών των κομμάτων.
Η διαπραγμάτευση διεξάγεται τώρα με πολύ σκληρό τρόπο και όλοι θέλουμε έναν ισχυρό Έλληνα Πρωθυπουργό που εκπροσωπεί όλο το Έθνος και υπερασπίζεται το εθνικό συμφέρον.
Οι ευθύνες των ευρωπαϊκών θεσμών για τη διαχρονική τους μυωπία είναι μεγάλη, αλλά η ευθύνη της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης έγκειται στην αποφυγή της καταστροφής της χώρας και η ευθύνη αυτή είναι ιστορική και τεράστια.
Η εντολή του κ. Τσίπρα είναι σαφής και οριοθετημένη. Εντολή εξόδου από το ευρώ ο κ. Τσίπρας δεν έχει. Το αντίθετο. Ο ίδιος μπορεί όμως να πει ότι έχει εντολή απόρριψης των όρων στους οποίους είπε «όχι» το 61% του εκλογικού σώματος απαντώντας σε ένα ερώτημα που ανέμιξε σκοπίμως όσα δέχτηκε και όσα απέρριψε, μέχρι τις 25 Ιουνίου, η κυβέρνησή του.
Αυτή η αντίφαση μπορεί να αποδειχθεί εθνικά καταστροφική. Για το λόγο αυτό πρέπει η αντίφαση αυτή να αρθεί τάχιστα, ώστε την Κυριακή να υπάρξει συμφωνία συμφέρουσα για το Έθνος ενόψει των συνθηκών. Όχι συμφωνία χωρίς διαπραγμάτευση, αλλά διαπραγμάτευση χωρίς περιττές και επικίνδυνες μπλόφες. Οι Ευρωπαίοι κινδυνεύουν να χάσουν αρκετά, αλλά η Ελλάδα κινδυνεύει με αλυσιδωτή υποβάθμιση που θα λάβει διαστάσεις εθνικής καταστροφής.
Η ευθύνη της διαπραγμάτευσης και των χειρισμών ανήκει προφανώς στην κυβέρνηση. Το ζήτημα όμως δεν είναι η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων και η εκ των υστέρων κατανομή των ευθυνών, αλλά η αποτροπή τετελεσμένων που μπορεί να θίξουν καίρια το ιστορικό κεκτημένο και τη φυσιογνωμία της Πατρίδας μας .
Πρέπει συνεπώς να συγκληθεί αμέσως και πάλι το συμβούλιο των αρχηγών των κομμάτων πριν την υποβολή των ελληνικών προτάσεων και κυρίως πριν την σύνοδο της Κυριακής. Δεν αρκεί η τηλεφωνική ή η κατ’ ιδίαν ενημέρωση.
Μετά δε την επιλογή να διεξαχθεί το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, στο οποίο όλοι τώρα δέχονται ότι το εκλογικό σώμα δεν απάντησε σε ερώτημα περί ευρώ, πρέπει να καταστεί σαφές ότι κανείς δεν μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα εκτός ευρώ τουλάχιστον χωρίς κανονικό δημοψήφισμα που να θέτει στον Ελληνικό Λαό, με απλό και ευθύ τρόπο, αυτό το ερώτημα.
Το ζήτημα όμως δεν είναι να γίνει ένα ακόμη -έστω κανονικό- δημοψήφισμα, αλλά να μην οδηγηθεί η χώρα εκτός ευρώ, επειδή αυτό κατέστη δήθεν αναπόφευκτο λόγω της στάσης των άλλων κρατών – μελών».
17°
