Αρίστος Δοξιάδης

Την Κυριακή δεν ψηφίζουμε ούτε για το ΦΠΑ, ούτε για το ΕΚΑΣ. Ψηφίζουμε για το ευρώ. Το ερώτημα στο ψηφοδέλτιο-κουρελόχαρτο (όπως το χαρακτήρισε ο Γ. Καμίνης) είναι απατηλό. Αν ψηφίσουμε ΟΧΙ, πάλι ψηλούς φόρους θα έχουμε, και πάλι ο λογαριασμός για τις συντάξεις δεν θα βγαίνει. Και θα έχουμε σίγουρα πιο λίγες θέσεις εργασίας για να πληρώνουν τους φόρους και τις συντάξεις. Με τα χάλια που έχει η οικονομία μας, δεν υπάρχει καμιά επιλογή χωρίς λιτότητα.

Η επιλογή είναι ανάμεσα σε λιτότητα με συμμάχους ή χωρίς συμμάχους. Οι εταίροι μας στην ΕΕ είναι αυτοί που κρατούσαν τις τράπεζές μας ανοιχτές αυτά τα πέντε χρόνια. Χωρίς αυτούς, οι τράπεζες θα μείνουν κλειστές, και όταν ανοίξουν μετά από πολλούς μήνες, θα είναι με ένα νέο νόμισμα που θα αξίζει ελάχιστα. Ο πληθωρισμός θα είναι 20% ή 30%, και οι «μισθοί Βουλγαρίας» θα μας φαίνονται πολύ καλοί.

Ο μόνος δρόμος για την ανάπτυξη περνά μέσα από σταθερούς θεσμούς, σταθερό νόμισμα, σταθερές τράπεζες. Επενδύσεις σε υποδομές με ευρωπαϊκά κονδύλια, και σε παραγωγικές επιχειρήσεις που τις χτίζουν άνθρωποι αφοσιωμένοι στη δουλειά τους. Από διεκδικήσεις χορτάσαμε, σαράντα χρόνια τώρα. Ας δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο, την δημιουργική δουλειά. Και ας ξεκινήσουμε με το ΝΑΙ στην Ευρώπη.