Αικατερίνη Δημητρέα: Η δηλητηριάστρια της Μάνης ήταν η τελευταία γυναίκα που εκτελέστηκε με θανατική ποινή στην Ελλάδα
Η Αικατερίνη Δημητρέα, η γνωστή «δηλητηριάστρια της Μάνης», υπήρξε μια από τις πιο σκοτεινές και αμφιλεγόμενες φιγούρες της ελληνικής ιστορίας του 20ου αιώνα. Θεωρείται η πρώτη Ελληνίδα κατά συρροή δολοφόνος, προκαλώντας αίσθηση στην ελληνική κοινωνία με τη φονική της δράση. Είχε γεννηθεί στο Νεοχώρι και ζούσε στο χωριό Στούπα της Μάνης, όταν το 1962 αποφάσισε να ξεκινήσει τη σειρά εγκλημάτων της.
Ήταν 42 ετών, χωρισμένη και είχε ένα παιδί, τη 10χρονη Στέλλα. Ζούσε φτωχικά, εξαρτώμενη από την κρατική πρόνοια και ήταν σε μεγάλο βαθμό απομονωμένη λόγω της ημιπληγίας που έπασχε, η οποία την καθιστούσε θύμα κοινωνικού στιγματισμού. Η ζωή και τα εγκλήματα που της αποδίδονται παραμένουν μυστηριώδη και έντονα συζητημένα ακόμη και στις μέρες μας. Η ιστορία της, γεμάτη με μυστήριο, είναι συνδεδεμένη με την Μάνη, μια περιοχή της Ελλάδας που, παρά την απομονωμένη γεωγραφία της, ανέδειξε προσωπικότητες και γεγονότα που καθόρισαν τη πορεία της τοπικής και εθνικής ιστορίας. Η ζωή της Αικατερίνης Δημητρέα και τα εγκλήματά της στις συνθήκες της εποχής της δημιούργησαν έναν θρύλο.
Αικατερίνη Δημητρέα
Η οικογένεια Δημητρέα ήταν ευκατάστατη και διέθετε αρκετές σχέσεις με άλλες ισχυρές οικογένειες της περιοχής. Παρ' όλα αυτά, η ζωή της Αικατερίνης Δημητρέα δεν είχε τον ευτυχισμένο χαρακτήρα που θα περίμενε κανείς για μια γυναίκα με ευγενική καταγωγή. Από νεαρή ηλικία, η Αικατερίνη φαίνεται να είχε μια σκοτεινή πλευρά, η οποία εξελίχθηκε και εκδηλώθηκε με βίαιο τρόπο στα χρόνια της ωριμότητάς της. Ήταν μια γυναίκα εξαιρετικά έξυπνη και με έντονη προσωπικότητα.
Ωστόσο, για πολλούς, ήταν και μια γυναίκα που, λόγω της ανεξαρτησίας της και των συνθηκών της εποχής, έζησε μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο ίντριγκες και προδοσίες. Το πώς κατάφερε να καταστρώσει τα σχέδιά της χωρίς να αναγνωριστεί για μεγάλο διάστημα από τις αρχές, παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της ιστορίας της. Τα εγκλήματά της, όπως υποστηρίζεται από αρκετές πηγές, αφορούσαν κυρίως τη δηλητηρίαση των θυμάτων της, που ήταν είτε συγγενείς της είτε άτομα που σχετίζονταν με αυτήν επαγγελματικά ή οικογενειακά.
Η δράση της άρχισε με το θάνατο της μητέρας της, Στεφούλας, στις 27 Μαΐου του 1962. Η Δημητρέα σερβίρισε στη μητέρα της μακαρόνια, στα οποία είχε προσθέσει παραθείο, ένα ισχυρό δηλητήριο. Η μητέρα της υπέστη έντονους πόνους και πέθανε από καρδιακή προσβολή, σύμφωνα με το γιατρό που την εξέτασε, λόγω του ιστορικού καρδιοπαθειών που είχε η ηλικιωμένη. Παρά την τραγικότητα του γεγονότος, η Δημητρέα φαινόταν ήρεμη και απαθής. Λίγο αργότερα, στις 19 Ιουλίου 1962, κάλεσε για καφέ την εξαδέλφη της, Ποτούλα Τσιλιγονέα, την οποία σκότωσε με τον ίδιο τρόπο. Η Τσιλιγονέα κατέρρευσε μετά την κατανάλωση ενός πιάτου φαγητού με παραθείο και πέθανε από κατάγματα στο κρανίο, όταν έπεσε στο έδαφος. Παρά την ύποπτη σύμπτωση των δύο θανάτων, οι αρχές δεν υποπτεύθηκαν τη Δημητρέα.
Έχοντας πλέον αρχίσει να νιώθει ασφαλής με τη μέθοδό της, η Δημητρέα κάλεσε στον σπίτι και τον αδελφό της Κωνσταντίνο Λουκαρέα. Και πάλι η μέθοδος του καφέ με παραθείο έδειχνε να είναι αποδοτική, αν και ο άνδρας κατάφερε -με τη συνδρομή των συγχωριανών του- να φτάσει στο νοσοκομείο και τελικά να ξεφύγει από τον θάνατο, με διάγνωση προβλημάτων στη χολή του. Αυτό όμως έκανε τη Δημητρέα να πεισμώσει ακόμα περισσότερο. Και μόλις ο αδελφός της βγήκε από το νοσοκομείο τον κάλεσε και πάλι στο σπίτι για φαγητό.
Ήταν 3 Αυγούστου του 1962 όταν ο Κωνσνταντίνος Λουκαρέας περνούσε για δεύτερη φορά την είσοδο του σπιτιού της αδελφής του, έχοντας αυτή τη φορά ως προσφορά τηγανητά αυγά. Το παραθείο που είχε προσθέσει η Δημητρέα ήταν σε τόση ποσότητα που αυτή τη φορά δεν έκανε λάθος και ο αδελφός της ξεψύχησε μπροστά στα μάτια της σε λίγα λεπτά.
Αλλά το λάθος της ήρθε όταν στις 6 Σεπτεμβρίου του 1962 έδωσε παραθείο σε λουκούμι στον ανιψιό της, Ηλία, ένα πεντάχρονο αγόρι. Ο μικρός πέθανε σχεδόν αμέσως από δηλητηρίαση, και αυτή τη φορά η ιατρική έρευνα έδειξε ότι ο θάνατος ήταν αποτέλεσμα του παραθείου. Η νεκροψία αποκάλυψε ίχνη του δηλητηρίου στο σώμα του παιδιού, γεγονός που έφερε την υπόθεση στο φως.
Αικατερίνη Δημητρέα: Η δηλητηριάστρια της Μάνη | Ξένος Τύπος
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1962, μετά την εκταφή των θυμάτων της, διαπιστώθηκε η παρουσία παραθείου και στους άλλους τρεις θανόντες. Στις 13 Σεπτεμβρίου η Δημητρέα συνελήφθη και ομολόγησε τα εγκλήματά της. Ισχυρίστηκε ότι αυτοί που σκότωσε την κακομεταχειρίζονταν. Είπε ότι οι συγγενείς της προσπαθούσαν να τη διώξουν μαζί με την κόρη της και ότι το παραθείο το είχε χρησιμοποιήσει για να τους εκδικηθεί. Μετά τη σύλληψή της πάντως έδειξε να μην αντιλαμβάνεται το μέγεθος της πράξης, δηλώνοντας ψυχρά ότι είχε ρίξει παραθείο στα μακαρόνια της μητέρας της για να γίνουν πιο νόστιμα και στα αυγά του αδελφού της για να του δείξει πόσο καλή μαγείρισσα ήταν.
Έριξε επίσης την ευθύνη στη μητέρα της και τον αδελφό της που τη βασάνιζαν, όπως είπε, και ήθελαν να τη διώξουν μαζί με την 10χρονη κόρη της από το σπίτι όπου κατοικούσε. Κατά την ανάκριση, αποκαλύφθηκε ότι είχε σκοπό να δηλητηριάσει όλο το χωριό, ρίχνοντας παραθείο στα κόλλυβα για το μνημόσυνο του αδελφού της. Αυτή η ομολογία υποδήλωνε έναν άνθρωπο που αισθανόταν συνεχώς καταδιωκόμενος και ήθελε να πάρει την εκδίκησή του για τη φτώχεια και την κοινωνική απομόνωση που είχε υποστεί.
Η δίκη της πραγματοποιήθηκε το Μάιο του 1963 και η υπεράσπισή της υποστήριξε ότι η Δημητρέα είχε διαταραγμένη προσωπικότητα. Ωστόσο, οι ψυχιατρικές γνωματεύσεις της εποχής απέκλεισαν την ψυχική διαταραχή, διαπιστώνοντας ότι η Δημητρέα ήταν πλήρως ικανή να αντιληφθεί την πράξη της. Ο εισαγγελέας την αποκάλεσε «ύαινα της κόλασης», και το δικαστήριο την καταδίκασε σε τέσσερις φορές τη θανατική ποινή και 15 χρόνια κάθειρξη.
Η ποινή εκτελέστηκε στις 10 Απριλίου 1965, στο Γουδί. Η Αικατερίνη Δημητρέα ήταν η τελευταία γυναίκα στην Ελλάδα που εκτελέστηκε με θανατική ποινή.
Η υπόθεση της Αικατερίνης Δημητρέα έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο ανατριχιαστικές περιπτώσεις κατά συρροή δολοφόνων στην Ελλάδα, καθώς η κοινωνική απομόνωση, οι οικογενειακές αντιφάσεις και το ψυχικό τραύμα που φαινόταν να υπέστη την οδήγησαν στην παράλογη και φονική δράση της. Πιο αναλυτικές πληροφορίες αλλά και γενικότερες αναφορές για το κοινωνικό υπόστρωμα πάνω στο οποίο έδρασε η Δημητρέα μάς δίνει το βιβλίο «Τετράκις εις θάνατον! Η δηλητηριάστρια της Μάνης» (εκδ. Κύφαντα) του Παναγιώτη Γιαννουλέα, συγγραφέα γεννημμένου στην Στούπα της Μεσσηνιακής Μάνης.
13°
