Πώς ο Δήμος Αθηναίων ενθαρρύνει το παράνομο παρκάρισμα

Οπουδήποτε κι αν ζει κανείς στην Αθήνα (και στην Ελλάδα γενικότερα) ανήκει σε μια από τις δύο κατηγορίες: α) στην κατηγορία που υφίσταται τις συνέπειες της συμπεριφοράς των αντικοινωνικών πολιτών που, προκειμένου να μην περπατήσουν λίγα μέτρα ή να μην πληρώσουν λίγα ευρώ, κάνουν πάρκινγκ όποιο σημείο της πόλης τους κατέβει, β) στην κατηγορία των συγκεκριμένων αντικοινωνικών. Δυστυχώς αρκετά μέλη του ενός γκρουπ μπορεί να ανήκουν και στο άλλο καθώς υπάρχουν αρκετοί άνθρωποι τόσο ανόητοι ώστε να διαιωνίζουν μια κατάσταση από την οποία και οι ίδιοι υποφέρουν. Σε κάθε περίπτωση, σε όποια κατηγορία κι αν ανήκει κανείς, όλοι αντιλαμβάνονται ότι η κατάσταση αυτή οφείλεται πρώτα και πάνω από όλα σε δύο αστυνομίες: την ελληνική και τη δημοτική.

Για την Ελληνική Αστυνομία και την ανοχή που επιδεικνύει στην παραβατικότητα έχω γράψει πολλές φορές. Το ίδιο και για την απροθυμία της κυβέρνησης να τιμωρεί στ’ αλήθεια τους αντικοινωνικούς παραβατικούς. Το ότι η, ολοφάνερη, απροθυμία συνοδεύεται από διαβεβαιώσεις για τη βούληση να επιβληθεί ο νόμος κάνει την ανοχή στην παραβατικότητα ακόμα πιο εξοργιστική και ίσως γι’ αυτό ο επικεφαλής της δημοτικής αστυνομίας της Αθήνας, ο αντιδήμαρχος Γεωργιάδης, δεν μπαίνει στον κόπο να υποκριθεί και ευθέως παραδέχεται ότι η επιβολή του νόμου και η τιμωρία των αντικοινωνικών οδηγών δεν ανήκει στις προτεραιότητες της δημοτικής αρχής.

Σε συνέντευξη στο κανάλι «Άττικα» ο αντιδήμαρχος είπε: «Στην παράνομη στάθμευση η κεντρική πολιτική μας δεν είναι το γράψιμο, είναι η απελευθέρωση των δρόμων. Δηλαδή όταν θα πάει ο δημοτικός αστυνομικός, θα σφυρίξει, θα κορνάρει δίπλα σε κάποιον παράνομα παρκαρισμένο, αν εμφανιστεί γρήγορα να σηκωθεί να φύγει να ελευθερωθεί ο δρόμος». Δηλαδή ο δήμος λέει: παρκάρετε όπου γουστάρετε αρκεί να είστε κοντά για να το μετακινήσετε (το ότι ο ίδιος αντιδήμαρχος στην ίδια συνέντευξη παραπονιέται για την έλλειψη πειθαρχίας των πολιτών το εκλαμβάνω ως αυτοσαρκαστικό αστείο το οποίο δεν μπορώ παρά να χειροκροτήσω).

Ακόμα κι αν κάποιος αγνοήσει το ύψος των διαφυγόντων εσόδων από την ανεκτική στην παραβατικότητα πολιτική του δήμου, δεν μπορεί να αγνοήσει μια πολιτική που στην ουσία ενθαρρύνει την παραβατική-αντικοινωνική συμπεριφορά, και γίνεται η βασική αιτία που η Αθήνα μοιάζει περισσότερο με τριτοκοσμική παρά με ευρωπαϊκή πρωτεύουσα.

Γι’ αυτό και πρέπει, αντί να μπαίνουμε στον κόπο να ψάχνουμε για νόμιμο πάρκινγκ, να παρατάμε το ΙΧ μας όπου μας κάνει κέφι. Αρκεί φυσικά να συμμορφωθούμε με τις υποδείξεις της δημοτικής αρχής και να είμαστε κάπου κοντά ώστε, αν μας ειδοποιήσει κάποιος δημοτικός αστυνομικός, να το μετακινήσουμε τουλάχιστον μέχρι να φύγει οπότε και μπορούμε να το επιστρέψουμε στην παράνομη θέση του. Αν πάλι δεν έχουμε ΙΧ, ας προσέχαμε. Η Αθήνα δεν είναι για μας. Και μπράβο της.