Κοσμος

Αμερικανίδα ισχυρίζεται ότι έχει την ασθένεια των βαμπίρ: «Το σκόρδο μπορεί να με σκοτώσει»

Ποια είναι η ασυνήθιστη διαταραχή που συνδέεται με τον θρυλικό κόμη Δράκουλα - Έχει βιώσει πάνω από 480 κρίσεις

Μια γυναίκα στις ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι πάσχει από μια σπάνια «ασθένεια των βαμπίρ» - Τι είναι η οξεία διαλείπουσα πορφυρία που συνδέεται με τον κόμη Δράκουλα. — Μια 32χρονη μητέρα από τις ΗΠΑ είναι το πρόσωπο μιας σπάνιας πάθησης, που συχνά αναφέρεται ως «ασθένεια των βαμπίρ» © New York Post/screen shot

15.10.2024, 17:47
Newsroom
2’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

TV + Series Fauda: Η 5η σεζόν και ο κόσμος μετά την 7η Οκτωβρίου

Δήμητρα Γκρους

Κατοικιδια Αδέσποτα ζώα στην Ελλάδα: Τι δεν λειτουργεί στον νόμο 4830/2021

Ιωάννης Γαϊτανάκης

Κοινωνια Για ποιο «φύλο» μιλάμε όταν μετράμε τα φύλα;

Λίνα Παπαδοπούλου

Μια γυναίκα στις ΗΠΑ ισχυρίζεται ότι πάσχει από μια σπάνια «ασθένεια των βαμπίρ» - Τι είναι η οξεία διαλείπουσα πορφυρία που συνδέεται με τον κόμη Δράκουλα.

Μια 32χρονη μητέρα από τη Μινεσότα των ΗΠΑ έχει γίνει το πρόσωπο μιας σπάνιας και επώδυνης πάθησης, που συχνά αναφέρεται ως «ασθένεια των βαμπίρ».

Η Φίνιξ Νάιτινγκεϊλ έχει σοβαρή αλλεργία στο θείο, μια ένωση που βρίσκεται στο σκόρδο, η οποία της προκαλεί σοβαρή πάθηση, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε δυνητικά θανατηφόρες αντιδράσεις σε περίπτωση κατανάλωσης.

«Οι άνθρωποι την αποκαλούν ασθένεια των βαμπίρ», εξήγησε σε συνέντευξή της στο Jam Press.

Η ιστορική σχέση της πάθησης με τον κόμη Δράκουλα

Η ασυνήθιστη αυτή διαταραχή, γνωστή ως οξεία διαλείπουσα πορφυρία, μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, ημικρανίες, δυσκοιλιότητα και εμετό για μέρες όταν ενεργοποιηθεί.

Η πάθηση μοιράζεται παράλληλα μια ιστορική σχέση με τον θρυλικό κόμη Δράκουλα, καθώς υπάρχει η υποψία ότι ο Βλαντ Γ', το πρόσωπο που ενέπνευσε τον Δράκουλα, έπασχε επίσης από πορφυρία.

Η πάθηση έχει εκκολάψει τους μύθους σχετικά με την αποστροφή των βρικολάκων προς το σκόρδο, το φως του ήλιου και την ωχρή εμφάνισή τους. Η κ. Νάιτινγκεϊλ δήλωσε: «Προέρχεται από τον μύθο για την ανάγκη τους να αποφεύγουν το σκόρδο, να μένουν μακριά από τον ήλιο, να φαίνονται χλωμοί και να έχουν δόντια που υποχωρούν».

Προσθέτει ότι οι νευρολογικές παρενέργειες της διαταραχής μπορεί να οδηγήσουν τους ανθρώπους να θεωρούν λανθασμένα τους πάσχοντες ως «τέρατα ή δαιμονισμένους», όπως αναφέρει η NY Post.

Μοιραία μπορεί να αποβεί για τη ζωή της η κατανάλωση σκόρδου

Λόγω της κατάστασής της, η Νάιτινγκεϊλ αναγκάζεται να αποφεύγει αυστηρά τα τρόφιμα που περιέχουν θείο. «Η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ή για παρατεταμένο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να αποβεί μοιραία», δήλωσε η ίδια. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά ή να αναπτυχθούν σε διάστημα εβδομάδων, καθιστώντας δύσκολη την καθημερινότητά της.

«Είμαι πολύ προσεκτική με το τι βάζω στο σώμα μου. Αποφεύγω πολλά τρόφιμα. Επιμένω σε ό,τι ξέρω πως είναι ασφαλές. Δεν μπορώ καν να πάρω τα περισσότερα φάρμακα», ανέφερε

Έπειτα από τη διάγνωσή της, δεν τρώει σκόρδο: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να φάω ψωμί με σκόρδο. Θα μπορούσε να μου προκαλέσει κρίση». Οι εξουθενωτικές κρίσεις μπορεί να διαρκέσουν για μέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων μπορεί να κάνει εμετό έως και 60 φορές, και μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε αναπνευστικές δυσκολίες.

«Έχω βιώσει πάνω από 480 κρίσεις στη ζωή μου, ψάχνοντας για απαντήσεις, απελπισμένη για μια διάγνωση που ήρθε μόλις πέρυσι», είπε, προσθέτοντας ότι ο πόνος είναι χειρότερος από τον τοκετό.

«Είχα μια κρίση στη διάρκεια της οποίας δεν πήγα στο νοσοκομείο και κράτησε 40 ώρες. Ήταν ασταμάτητος εμετός, έχανα τις αισθήσεις μου, ούρλιαζα και έκλαιγα».

Το να τρώει έξω είναι μια επιπλέον πρόκληση για την κα Νάιτινγκεϊλ, καθώς το σκόρδο είναι κοινό συστατικό σε πολλά πιάτα. Αποφεύγει άλλες τροφές πλούσιες σε θείο, όπως τα κόκκινα σταφύλια, τη σόγια, το αλκοόλ και τον καφέ. «Όταν βγαίνω έξω για φαγητό, εκτός αν πρόκειται για ένα μέρος που γνωρίζω, κοιτάζω το μενού και κλαίω γιατί δεν ξέρω τι μπορώ να φάω», εξομολογήθηκε.

Η Φίνιξ Νάιτινγκεϊλ επέλεξε να μοιραστεί την ιστορία της δημοσίως για να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη σχετικά με την κατάστασή της και να υποστηρίξει άλλους που μπορεί να υποφέρουν από παρόμοια αδιάγνωστα συμπτώματα.

«Χρειάστηκαν 31 χρόνια για να διαγνωστώ και έπρεπε να πληρώσω από την τσέπη μου και να ξοδέψω χρόνια αναζητώντας πληροφορίες», εξήγησε. «Είναι δύσκολο ως άτομο με διάγνωση να μην μπορείς να βρεις έναν γιατρό που να μπορεί να βοηθήσει. Όταν επισκέπτομαι έναν γιατρό ή πηγαίνω στο νοσοκομείο, πρέπει να ψάξουν την πάθηση στο Google».

(Με πληροφορίες της New York Post και του NDTV)