Hollywood: η νέα σειρά του Netflix δυσαρεστεί τους κριτικούς

Η νέα σειρά εποχής με τίτλο Hollywood θεωρείται μία από τις πιο πολυσυζητημένες και φιλόδοξες παραγωγές του Netflix, με την υπογραφή του δημιουργού Ryan Murphy (τον ξέρεις σίγουρα. Είναι υπεύθυνος για το American Horror Story, το The Politician, το American Crime Story και το Glee) και ένα υπέρλαμπρο cast ηθοποιών. Αποτελείται από εφτά επεισόδια, έγινε διαθέσιμη την περασμένη Παρασκευή 1η Μαΐου, και έχει ως βασικό θέμα την αναβίωση του Hollywood στην χρυσή εποχή του. Περιπλέκοντας την μυθοπλασία με την πραγματικότητα, η σειρά παρουσιάζει μία άκρως δελεαστική εικονική επίσκεψη στην πόλη του θεάματος και των κινηματογραφικών σταρ, η οποία φυσικά κρύβει παγίδες.

Τόσο τα σκηνικά όσο και τα κοστούμια του Hollywood είναι εντυπωσιακά σε βαθμό που καταλαβαίνεις πως το budget δεν ήταν πρόβλημα όσο η παραγωγή βρισκόταν σε γυρίσματα. Το Netflix έβαλε βαθιά το χέρι στην τσέπη και διέθεσε 520 εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που γίνεται εμφανές σε κάθε ένα καρέ. Τα hot spots στο Los Angeles της εποχής των 50s είναι απόλυτα πιστά στην πραγματικότητα, ενώ τα πολυτελή πάρτι στα οποία οι ήρωες παρευρίσκονται και αλληλεπιδρούν είναι τόσο glamorous που η προσοχή σου μπορεί να αποσπαστεί από την πλοκή.

Άξιζε όμως; Σύμφωνα με τους κριτικούς, ίσως ο Ryan Murphy να μην τα σκέφτηκε καλά. Οι απόψεις για το Hollywood φαίνεται πως έχουν δικάσει τα περισσότερα έντυπα του εξωτερικού, ενώ το κοινό μάλλον χωρίζεται και εκείνο σε δύο στρατόπεδα.

«Μία φαντασίωση με θέμα τις φαντασιώσεις»
Αυτό ήταν το συμπέρασμα του περιοδικού The Standard, το οποίο περιέγραψε το Hollywood ως μία ιστορία που λειτουργεί σαν φαντασίωση και έχει σαν θέμα ένα «εργοστάσιο» φαντασιώσεων. Ο τηλεκριτικός Alastair McKay χαρακτηρίζει την σειρά σαν ένα πολύ όμορφο γλύκισμα, το οποίο πρέπει να φαγωθεί αργά και απολαυστικά, ακόμα και όταν τρώει τον ίδιο τον εαυτό του. Σύμφωνα με την κριτική του, η οπτική γωνία του Hollywood παρουσιάζει το σύστημα των studio της εποχής με τρόπο «θολό, ο οποίος δεν βγάζει πάντα νόημα.»

«Ως δραματική σειρά, είναι πολύ δειλή»
Η πιο σκληρή κριτική φαίνεται να προέρχεται από το BBC και τον Hugh Montgomery, ο οποίος δεν εντυπωσιάστηκε από την προσπάθεια του Ryan Murphy να ξαναγράψει ιστορικά γεγονότα από την αρχή. Παρά την θέληση του δημιουργού να ανακατασκευάσει μία βιομηχανία έτσι ώστε άτομα-μειονότητες να καταφέρουν να βρουν την επιτυχία που τους αξίζει, ο Montgomery υποστηρίζει πως το αποτέλεσμα είναι φλύαρο και καθόλου γενναίο, ενώ τα επεισόδια έχουν μία μεγαλομανεία, γεγονός που μάλλον δεν αποτελούσε τον σκοπό του σεναρίου.


«Περισσότερο παραμύθι, παρά alt-history»
To The Hollywood Reporter θέτει το ερώτημα αν η πρόθεση του Murphy να σβήσει από την ιστορία τις ανήθικες συμπεριφορές της βιομηχανίας του θεάματος ήταν όντως η σωστή κίνηση. «Τις περισσότερες φορές η πλοκή είναι υπερβολικά απλή και αφελής. Έχουμε στα χέρια μας ένα update της ιστορίας του Hollywood τόσο χαρούμενο και τριανταφυλλένιο που θα μπορούσε να συνοδεύεται από το μουσικό κομμάτι των Beach Boys 'Wouldn't It Be Nice'. To μόνο θετικό στοιχείο είναι πως η σειρά ίσως κινήσει το ενδιαφέρον σε αρκετούς θεατές να κάνουν έρευνα για τις πραγματικές συνθήκες της βιομηχανίας την δεκαετία του '50.»

«Η ευαισθησία της σειράς είναι αυτό που μας κάνει να την συγχωρούμε»
Το περιοδικό Rolling Stone υποστηρίζει πως η ευαισθησία με την οποία ο Ryan Murphy αντιμετωπίζει τους πρωταγωνιστές του είναι το στοιχείο που κάνει τα πιο αδύναμα σημεία του Hollywood να συγχωρούνται εύκολα. Παρόλα αυτά, η μίνι σειρά σταδιακά φαίνεται να υπερτιμάει τον εαυτό της, ακόμα και αν όντως έχει τις καλύτερες και πιο θαυμαστές προθέσεις.

«Δεν μπορεί να βρει την ταυτότητά του»
Αυτή είναι ίσως και η καλύτερη περιγραφή της σειράς και των προβλημάτων της, σύμφωνα με τις περισσότερες online κριτικές και προέρχεται από την ιστοσελίδα Den of Geek. «Το βλέπεις ευχάριστα εξαιτίας της πολύ υψηλής παραγωγής, όμως ο συνδυασμός ιδεών του Murphy δεν είναι επιτυχημένος. Το Hollywood μπερδεύει τις σοκαριστικές αποκαλύψεις του American Horror Story με την σχεδόν αφελή ευαισθησία του Glee και το αποτέλεσμα είναι αμήχανο»