ΣΕ ΕΙΔΑ

Εσύ με το κόκκινο κοντό μαλλί που με κοιτούσες και σε κοιτούσα το Σάββατο το πρωί στο Νεροπίστολο, που καθόσουν με μια φίλη σου και μετά ήρθε και μια άλλη φίλη, έχω να πω πολύ όμορφο μάτια.

Ψιλή, λεπτή με ξανθά σγουρά μαλλιά. Υπέροχα γαλάζια μάτια. Και το χαμόγελό σου δεν υπάρχει. Η αύρα σου μοναδική. Ευγενική, ήρεμη, κρατάς όλο το μαγαζί στα χέρια σου. Και σίγουρα όλα γύρω σου γυρίζουν! Μακράν η καλύτερη πωλήτρια που έχω δει ποτέ. Μακάρι να συνωμοτήσει ολόκληρο το σύμπαν, να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες, να διαβάσεις το μήνυμα και να επικοινωνήσεις.

Μου απάντησες την περασμένη εβδομάδα σε ποστ που έκανα εδώ τον Δεκέμβριο. Μου είπες αν κολώνω. Σου έχω απαντήσει αλλά μπορεί να κολώνεις εσύ 😂 (τσέκαρε τα σπαμ μέιλ σου!)

Σε είδα στα rollers mall Αγ. Δημητρίου, Κυριακή 8 Μαρτίου απόγευμα με μια φίλη σου. Κοιταχτήκαμε, δεν μιλήσαμε. Θα ήθελα να σε ξαναδώ.

Σάββατο 07/03 απόγευμα και καθώς είχα βγεi με έναν φίλο μου κέντρο, σε είδα. Ψηλή μελαχρινή, με μαύρο κολλητό παντελόνι και ένα απίστευτα γλυκό χαμόγελο, να περιμένει να κάτσει στο Σερμπετόσπιτο. Ήσουν μεγάλη παρέα και όλες γυναίκες και ωραίες μάλιστα, αλλά εγώ δεν μπορούσα να πάψω να σε κοιτάω. Φεύγοντας από εκεί που καθόμουν, σου έριξα μια τελευταία ματιά, αυτή του αποχωρισμού, μαζί με τη θλίψη ότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα σε ξαναδώ ποτέ. Αν θέλεις να γίνεις η μάνα των παιδιών μου, στείλε μου.....

Πήγα να πάρω το αυτοκίνητό μου και ήσουν απέναντι στο ταβερνάκι. Κοιταχτήκαμε και πάγωσε ο χρόνος. Σου χαμογέλασα μα δυστυχώς έπρεπε να φύγω επειγόντως. Μακάρι να το δεις... Θέλω να μιλήσουμε

Φορούσες μπλε στολή και το μεσημέρι της Παρασκευής γύρω στις 14:30, ήσουν μπροστά στην Εθνική Πινακοθήκη, μάλλον τροχαία! Διασταυρωθήκαμε στην είσοδο, κοιταχτήκαμε για δευτερόλεπτα. Αν το διαβάζεις θα ήθελα να συνεχίσουμε αυτό το βλέμμα σε έναν καφέ.

Ξανθούλα γαλανομάτα που ήσουν στο διπλανό τραπέζι με τις φίλες σου χτες Πέμπτη τ' απόγευμα, όταν σε ξαναπέτυχα στην έξοδο, σκέφτηκα ότι κάπου σ' έχω ξαναδεί: να 'ταν στα Εξάρχεια πριν καιρό ή μήπως στα όνειρά μου; Ίσως και στα δύο. Στείλε.

Καθόσουν απέναντί μου στο τραίνο. Χαμογελούσες και χαμογελούσε και όλος ο κόσμος μαζί σου. Ήθελα να σε ρωτήσω πού την βρίσκεις τη δύναμη να χαμογελάς και να φωτίζεται όλος ο κόσμος. Φορούσα μάσκα και απλώς δεν ήθελα να νομίσεις ότι σου έκανα «πέσιμο». Σήμερα 5 του μήνα, σηκώθηκα και σκεφτόμουν ότι γυάλιζες σαν διαμάντι που «χαμογελάει». Έβαλα στο στερεοφωνικό το «here comes the sun» για να κρατήσω την ανάμνησή σου και τη χαρά σου σε ένα πανέμορφο πρωινό δίπλα στη θάλασσα.

Ήσουν με μια κοπέλα. Κοιταχτήκαμε αλλά έπρεπε να φύγω. Ελπίζω να το δεις.