ΣΕ ΕΙΔΑ

Κάθε φορά που είσαι πίσω στις κονσόλες για το «Φεύγω για εμένα», ακτινοβολείς ολόκληρος. Δίπλα σου ήμουνα, ρε Αλέξανδρε, με τα μαύρα. Πότε θα μου δώσεις σημασία;

Κυριακή 19/04/2026. Σε είδα στον πεζόδρομο στο παλιό βυρσοδεψείο στον Ρέντη, κατά τις 8 και κάτι το απόγευμα. Φορούσες αθλητικά και κρατούσες ένα θηλυκό (σε άκουσα που το έλεγες σε κάτι παιδάκια) ροτβάιλερ. Είμαι η κοκκινομάλλα με το λεοπάρ παντελόνι. Θέλω να σε ξαναδώ… Δεν έχω άλλο τρόπο να σε βρω, εάν το δεις στείλε!

Είχα πάει για καφέ με τον φίλο μου στο Lucky Duck τέταρτη μέρα του Πάσχα. Ενώ γενικά ήταν μια ψιλοαδιάφορη μέρα, οι περισσότεροι είχαν παρατείνει τις διακοπές του Πάσχα, στο αριστερό τραπέζι από εμάς καθόταν με τη φίλη της η ελληνίδα Sydney Sweeny. Στυλάτη γυναίκα, φορούσες δερμάτινο παντελόνι και ένα floral κοντό κολλητό φανελάκι. Απίστευτο πρόσωπο, υπέροχο χαμόγελο και ένα σώμα ιδανικό της περιόδου, δηλαδή αναστάσιμο, αφού ανασταίνει και πεθαμένο. Μπορώ να πω ότι λόγω ύψους είσαι και καλύτερη από τη Sweeny. Είσαι και ψηλή πανάθεμά σε, όλα σου τα έδωσε ο μεγαλοδύναμος... Σου έριξα κάποιες ματιές, αλλά εσύ τίποτα. Δεν μπορώ να σε βγάλω από το μυαλό μου.

Έβγαινα από το μαγαζί μαζί με τον κολλητό μου και σε είδα στις σκάλες να τινάζεις τα μαλλιά σου και πάγωσα. Μετά κατεβήκαμε κάτω και σε έδειχνα στον κολλητό μου όσο μας κοίταζες. Όλο κοιταζόμασταν, μιλιά δεν είπαμε, θέλω να μάθω ποιος είσαι.

Τέταρτη μέρα του Πάσχα και, καθώς περπατούσα στην Αγίου Μάρκου, σε είδα. Εργάζεσαι στο πρώτο κατάστημα με τα εκκλησιαστικά. Φορούσες μαύρα ρούχα αλλά ήσουν τόσο φωτεινή, που έμοιαζες το φως της Αναστάσεως. Πανέμορφο βλέμμα, σώμα με απίστευτες καμπύλες και γενικά ένα τόσο προσεγμένο στυλ, σπάνιο για την περιοχή. Τακτοποιούσες προσεκτικά κάτι κεριά. Ντράπηκα να σου μιλήσω, μη θεωρηθεί παρενόχληση. Επίσης είναι και ένα μέρος με τόσες εικόνες και θυμιάματα, που μοιάζει με εκκλησία, οπότε το φλερτ δεν προσφέρεται... Θα ξαναπεράσω, αν και μάλλον πάλι δεν θα σου ξαναμιλήσω.....

Σε βλέπω συχνά στο σουπερμάρκετ και πραγματικά το χαμόγελό σου είναι το πιο όμορφο. Ξέρω το όνομά σου, αλλά δυστυχώς όχι κάτι παραπάνω. Μακάρι να το δεις.

Σε είδα εκείνη τη μέρα στον Σκλαβενίτη στη Γλυφάδα. Μούτροοο μου φωνάξεις και γύρισες. Νόμιζα θα σταματήσει η καρδιά μου. Χαιρετηθήκαμε, ανταλλάξαμε δύο κουβέντες βιαστικές... Δεν σε ξαναείδα έκτοτε και μένεις πια κοντά μου. Μου είπες παλιά ήσουν Μοσχάτο. Θέλω να σε ξαναπετύχω!!!

Για άλλη μια φορά σε είδα στο βαγόνι. Σήμερα όμως σε είδα πραγματικά. Αυτή η απολεσθείσα μάσκα μου έφτιαξε την ημέρα. Ας μείνει απολεσθείσα και αύριο να δω και το χαμόγελό σου. Πρώτο βαγόνι…

Ψηλή μελαχρινή, γύρναγες από μπάνιο. Σε κοίταξα δυο φορές για να σιγουρευτώ. Το outfit πένα, το μπρελόκ κόκκινο “remove before flight”, εναλλακτικό κίτρινο backpack. Πήγα και έφαγα μύδια στο Πεταλίδι να μου φύγει ο νταλκάς.

Σε είδα μέσα στο μαγαζί και κάπως αυθόρμητα μου βγήκε να χαμογελάσω!