ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε είδα, με είδες. Μελαχρινή με άσπρο φορεματάκι να φαίνεται μέσα από το leather σου... Αν το δεις, θα καταλάβεις. Σε περιμένω, φιλιά!

Μπήκα με τον κολλητό μου στη στάση Ακρόπολη κι έκατσα δίπλα σε εσένα και τον φίλο συ. Εξηγούσατε σε μια κυρία το «chill» και μετά σας ζήτησε να τις πείτε κι άλλες λέξεις της «νεολαίας». Πετάχτηκα και είπα slay, γιατί ήταν το πρώτο που μου ήρθε. Κατέβηκα Σύνταγμα όπως κι εσύ με τον φίλο σου, αλλά εγώ πήγα προς Δημοτικό Θέατρο, ενώ εσύ έφυγες. Κοιταχτήκανε ενώ κατέβαινα τις σκάλες κι εσύ στεκόσουν στις κυλιόμενες. Είσαι τέρμα χαρισματικός. Δεν παίζει να σε ξαναδώ. Φιλιά, η κοπέλα με το κασκόλ.

Ήσουν χθες το βράδυ (Δευτέρα) έξω από το Nana Cinemax στη Δάφνη, 00:25. Η ξανθιά κοπέλα που κάπνιζες στην είσοδο, παρέα με 3 φίλες σου. Σε είδα και είμαι σίγουρος οτι με είδες κι εσύ. Περιμένατε ταξί με τις φίλες σου ακριβώς μπροστά μας. Αν το δεις ή αν κάποιος την αναγνωρίσει από την παρέα, ας στείλει ένα σήμα! Μου έκανες τρομερή εντύπωση και θα ήθελα πολύ να σε γνωρίσω.

Είναι από εκείνες τις αμήχανες στιγμές που τυχαίνει να είσαι σε καφετέρια απέναντι από μια γυναίκα που σου αρέσει αλλά... Έτσι μου συνέβη τη Δευτέρα 29/12 στο Lazy Duck, πλατεία Αγίας Ειρήνης. Εσύ ξανθιά με άσπρο μπουφάν και ωραίο στυλάκι να μιλάς με μια φίλη σου. Εγώ με έναν φίλο μου που ως συνήθως μιλούσε φωναχτά, ακριβώς απέναντί σου. Σου έριχνα κάποιες τυχαίες ματιές, αλλά τι να κάνω μέσα σε μια γεμάτη καφετέρια μπροστά σε τόσο κόσμο; Αν θέλεις να βρεθούμε, στείλε μου.

Μαριάνα, άργησα να καταλάβω ότι ήσουν εσύ που σταμάτησα με το αυτοκίνητό μου για να σου παραχωρήσω προτεραιότητα. Εσύ με κατάλαβες και έκανες τα κόλπα σου στη διαδρομή. 18 χρόνια μετά, ακόμη έχω συναισθήματα για εσένα. Δεν έφυγες ποτέ από την καρδιά μου. Θέλω να σε ξαναδώ και να μιλήσουμε για όλα όσα δεν έχουμε πει... με λόγια και χωρίς λόγια. Και έχουμε αργήσει τόσο.

Αν τα βλέμματα δεν ήταν συμπτωματικά, περιμένω το μήνυμά σου.

Ήρθες και κάθησες στο διπλανό τραπεζάκι, ήταν γύρω στις 17:30 - 18:30. Ήμουν με μια φίλη και μιλούσαμε πίνοντας καφέ και καπνίζοντας. Ήσουν μόνος σου, γκρίζα μαλλιά και μούσι, και όταν σηκωθήκαμε να φύγουμε, κοιταχτήκαμε. Θα ήθελα να είχαμε μιλήσει και να γνωριστούμε… Είμαι η ξανθιά με το μπλε πανωφόρι και τα μαύρα γυαλιά. Κρατούσα ένα μεγάλο μπουκάλι μπύρας που μου έφερε η φίλη μου από τις Βρυξέλλες.

Στα σοκάκια του Ναυπλίου περπατούσα μόνη μου ένα πρωί. Σε είδα να στέκεσαι σαν να περίμενες κάποιον, ψηλός ανοιχτόχρωμος κούκλος με ωραία μαλλιά. Με κοίταξες στα μάτια για ώρα και μετά ξανά. Φορούσα γυαλιά ηλίου, παρ' όλα αυτά δε με προστάτευσαν από τα υπέροχα μάτια σου κι έχασα τα λόγια μου. Μακάρι να σε πετύχω πάλι σε κάποιο στενό, αν και αύριο φεύγω. Μετανιώνω που δε σου είπα μια καλημέρα!

Τελευταία φορά ειδωθήκαμε τον Αύγουστο και είσαι από τότε σχεδόν κάθε μέρα στο μυαλό μου. Δεν έχω το δικαίωμα να σε σκέφτομαι, είμαι αλλού πολύ καιρό τώρα, από τότε που γνωριστήκαμε ήμουν αλλού, αλλά εσύ, ρε Δ., μου έκανες κάτι, μου άλλαξες τη σκέψη, με έκανες να αισθανθώ κάτι. Εύχομαι να σε δω έστω και τυχαία μια τελευταία φορά, για να κλείσει αυτός ο χρόνος, αυτός ο κύκλος και να καταφέρω να σε βγάλω από τη σκέψη μου.

Χριστούγεννα βράδυ, ξημερώματα Παρασκευής. Γυρνούσαμε και οι 2 από έξοδο, εσύ με μηχανή, εγώ με αυτοκίνητο. Κοιταχτήκαμε στο φανάρι και με ακολούθησες. Σε λένε Γιώργο και είχες βγει ιστιοπλοϊκό... Χαζομάρα που δεν ανταλλάξαμε σόσιαλ.