ΣΕ ΕΙΔΑ

Στην Ιουλία Καλλιμάνη, Σάββατο 8/11 γύρω στις 4. Στον πάνω όροφο. Μελαχρινός με μεγάλα χείλη. Φορούσες ένα μαύρο T-shirt και τζιν παντελόνι. Καθόσουν στο τοιχαλάκι με δύο φίλους κι εγώ στον καναπέ με δύο φίλες. Ανταλλάζαμε ματιές όση ώρα ήμουν εκεί.

Το έχεις καταλάβει ότι μου αρέσεις, αλλά θα σε φάει ο εγωισμός.

Σε βλέπω κάθε μέρα στη στάση στο μαγαζί σου και ντρέπομαι να σου μιλήσω, αλλά έχω να πω ότι είσαι πανέμορφος.

Είσαι μια γλυκούλα με πορτοκαλί μαλλιά. Είμαι ένας με άσπρα μούσια και μαλλιά. Σε είδα δύο φορές την ίδια μέρα, την Κυριακή, πρώτα στο λιμάνι κοντά στην είσοδο, έφυγες και κουβαλούσες μια φωτογραφική μηχανή και tote bag. Κοιταχτήκαμε. Μετά, το βράδυ, στο πάρτυ λήξης του φεστιβάλ στο Υ, έπεσα πάλι πάνω σου. Είχες βάλει φούστα. Χαμογελάσαμε. Έψαξα να σε βρω μέσα στο πλήθος, δε σε βρήκα.

Σε είδα το μεσημέρι στην αυλή με το λάπτοπ σου και δύο φίλες σου. Πώς μπορώ να σε ξαναδώ;

Ήσουν στο Β11 κατά τις 2 παρά 20, φόραγες ένα τζιν και μια μαύρη μπλούζα, κράταγες και το μπουά σου στο χέρι. Έχεις μαύρα μαλλιά και τα πιο μαγευτικά μάτια που έχω δει... Στεκόσουν στη μέση του λεωφορείου, απέναντι από την πόρτα.

Παρασκευή πρωί λίγο πριν τις εννιά, πέσαμε ο ένας πάνω στον άλλο έξω από το καφέ. Με ευγένεια με άφησες να περάσω. Φορούσες κοστούμι και έχεις μπλε μάτια.

Σε είδα στο μετρό στην μπλε γραμμή. Σε κοιτούσα συνεχώς, νομίζω κι εσύ. Φορούσα γκρι ζακέτα, κίτρινο μπλουζάκι και μαύρο σορτς. Είχα την κουκούλα στο κεφάλι. Κατέβηκες Ελαιώνα. Ελπίζω να σε ξαναδώ.

Σε είδα στο μετρό γύρω στις οκτώ. Φορούσες σακάκι, γαλάζιο πουκάμισο και είχες κρεμάσει στον λαιμό κάτι σαν κάρτα. Κατεβήκαμε μαζί Σύνταγμα αλλά μετά σε έχασα. Η μελαχρινή με το καρέ μαλλί που κοιταζόμασταν συνέχεια πίσω από τα γυαλιά ηλίου (μπλε πουκάμισο, μπλε δερμάτινο παντελόνι)

Ήσουν πολύ όμορφη. Σε είδα κάπου στις 7 παρά το απόγευμα με έναν φίλο. Εγώ ήμουν με ένα μαύρο φούτερ και πήγαινα προς το τρένο!