ΣΕ ΕΙΔΑ

Είχα ξαναγράψει στις 22 Σεπτεμβρίου για αυτή την κοπέλα με το τατουάζ στο χέρι μια περίεργη γάτα που πήρε το 550 από Ψυχικό και σταμάτησε Αμπελοκήπους. Μπήκα και είδα ότι το είχαν πατήσει 5 άτομα ριπόστ. Αν κάποιος/κάποια την ξέρει, ας αφήσει εδώ ένα μήνυμα, κάτι.

Έρχομαι, παραγγέλνω, φεύγω. Και εύχομαι πάντα να είσαι εκεί εσύ, η Μαρία, που συνήθως βρίσκεσαι στην εξυπηρέτηση. Τελευταία φορά σε είδα τη Δευτέρα 3 Νοέμβρη.

Απόγευμα Κυριακής στο μετρό. Πρώτο βαγόνι. Φορούσα μαύρη ζακέτα και μαύρο σορτσάκι. Σε κοίταξα κάποια στιγμή και από τότε κοιτιώμασταν από Κεραμικό μέχρι Αγία Μαρίνα που κατέβηκα. Γυρνάς στο μυαλό μου.

Μη σε μπερδεύει η ημερομηνία, εγώ ψάχνω στο μακρινό Φλεβάρη του 1982 την Ντίνα μου. Μιλήσαμε όλο κι όλο μια φορά στη Λαγκαδούλα. Τελείωνες το λύκειο, εγώ μόλις είχα απολυθεί από φαντάρος (αεροπορία) και δυστυχώς τα πάντα είχαν δρομολογηθεί αλλιώς. Έμενες στο Λιοστάσι, προσπάθησα να σε ξαναβρώ αλλά έχεις εξαφανιστεί. Κάθε πληροφορία δεκτή.

Έβαλα 3 ευρώ βενζίνη στο παπί, είσαι για φίλημα!

Γεια σου, Ήθελα απλώς να σου πω ότι σε εκτιμώ και βλέπω ότι έχεις καλή πρόθεση απέναντί μου. Καταλαβαίνω ότι η επικοινωνία μας μπορεί να είναι διαφορετική για τον καθένα και θέλω να ξέρεις ότι σε σέβομαι γι’ αυτό. Αν νιώθεις ότι θέλεις να μιλάμε ή να επικοινωνούμε, θα χαρώ να το κάνουμε, αλλά καταλαβαίνω και αν δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για σένα. Απλώς ήθελα να ξέρεις ότι σε εκτιμώ και θέλω όλα να γίνονται με σεβασμό και καλή διάθεση.

Ήσουν ο σεκιούριτι με τα πολλά τα τατουάζ που γνωριστήκαμε το Σάββατο στην έκθεση λίγο πριν το κλείσιμο και μου υπέδειξες πού να πάω για τσιγάρο (κάθισα και έστριψα στην καρέκλα κοντά σου, πίσω από τα περίπτερα, και περίμενα έναν φίλο μου να βγούμε μαζί). Συναντηθήκαμε την επόμενη ξανά στο καφέ (πέρασε ο φίλος μου και μας έκοψε τη συζήτηση δυστυχώς). Περίμενα να περάσεις από το περίπτερό μου. Δεν καταφέραμε να πούμε πολλά, ούτε καν το όνομά σου δεν έμαθα...

Έτρεχες με ένα μαύρο κολάν και γυαλιά ηλίου. Σήμερα 18/11 λίγο μετά τις 14:00. Κάποια στιγμή συναντήθηκαν τα βλέμματά μας. Έχεις μπλε αυτοκίνητο. Έχω άσπρο. Στο Πανηπειρωτικό στα Γιάννενα.

Έξω από το Υπουργείο Εσωτερικών στην Κάνιγγος, σε κοίταξα και με κοίταξες με νόημα, είσαι 40αρης με γκρίζο μαλλί και τσαντάκι στη μέση, μάλλον δουλεύεις εκεί γύρω.

Αλλά για χίλιους λόγους δεν μπορώ να σου μιλήσω πιο αληθινά. Και σου μιλάω μόνο τυπικά... Θα περάσει :(