ΣΕ ΕΙΔΑ

Μόλις είχα βγει έξω με τη φίλη μου κι εκείνη την ώρα έμπαινες εσύ. Με κοίταξες και μου χαμογέλασες. Ήθελα πολύ να σου μιλήσω, αλλά ντράπηκα. Μπήκες μέσα στο μαγαζί με τον φίλο σου κι εγώ έμεινα απέξω να σκέφτομαι ότι θέλω να ξαναμπώ για να σε βρω. Μετά από λίγο βγήκες εσύ έξω και μου μίλησες. Μου είπες ότι με έψαχνες… Μετά είπαμε ότι θα πάμε στον Άγιο. Στον δρόμο προς το μαγαζί σε είδα και, ενώ ήθελα τόσο να σου μιλήσω, σε προσπέρασα. Κι ενώ σε βρήκα εκεί μπαίνοντας και προτείνοντας μια μπύρα, μετά σε έχασα όλο το βράδυ. Είχες φύγει.

Σε είδα έξω από το My Market στο Πολύγωνο και πραγματικά είχες τα πιο ωραία μάτια που είχα δει. Μακάρι να είχα το θάρρος να σου το εκφράσω.

Σε είδα, όμορφη ξανθιά, στο Χαρμάνι στο Περιστέρι, κοιτιόμασταν αλλά δεν ήμασταν μόνοι. Σε θέλω.

Δημήτρη, φέρε με αγάπη τα χέρια σου γύρω μου! Κράτησέ με προσεκτικά σαν πολύτιμο συναίσθημα! Ακούμπησε πάνω μου τα χείλη σου όπως ψιθυρίζεις τα μεγάλα μυστικά σου!!! Και έλα να δημιουργήσουμε μαζί στιγμές… Θέλω να έρθω ξανά κοντά σου! Να τυλίξω τα χέρια μου γύρω από την καρδιά σου! Να αναρωτιέμαι γιατί άργησα τόσο να σε βρω;

Σε έχω ανάγκη, τι δεν καταλαβαίνεις;;; Εσένα έχω ανάγκη... Γιώργος Μαζωνάκης, δες ποια αγάπησα...

Βγήκαμε δύο φορές πριν από ενάμιση μήνα και μετά έχασες το ενδιαφέρον σου. Σου εύχομαι ό,τι δεν βρήκες σε μένα να το βρεις κάπου αλλού...

Καθημερινές πρωινές ώρες... Yava Ιπποκράτους, σε βλέπω τακτικά και ρίχνω κλεφτές ματιές. Είσαι κούκλος. Αν το δεις (μακάρι), στείλε μου.

Δυστυχώς δε σε είδα, αλλά εμφανίστηκες μετά από τόσα χρόνια για να μου πεις ότι με σκεφτόσουν και να ξαναεξαφανιστείς. Εγώ θα είμαι εδώ. Γιατί η ζωή είναι μία και κάποια πράγματα αξίζει να τα ζήσεις. Εγώ δε φοβάμαι. Μπορεί να μην τα κάνω όλα τέλεια, αλλά έχω τη διάθεση να προσπαθήσω για να γίνουν τέλεια. Δεν ξέρω γιατί το κάνεις, αλλά από το να εξαφανίζεσαι απλά μίλα μου. Έχω πολύ μεγαλύτερη κατανόηση από όση πιστεύεις και πολύ μεγαλύτερη δύναμη να προσπαθήσω.

Μπροστά μου εσύ, πίσω εγώ, κοιτάζομασταν μέχρι να μας χωρίσει το φανάρι για λεωφόρο Κηφισίας. Σε ψάχνω!

Σε είδα Σάββατο βράδυ στο Κύτταρο, στα Μωρά στη Φωτιά. Ήμουν αυτή με τα μαύρα, μαζί με έναν κολλητό— μάλλον γι’ αυτό δεν μου μίλησες. Κοιταζόμασταν όλο το βράδυ και στο τέλος με χαιρέτησες. Πώς θα γίνει να σε ξαναδώ;