ΣΕ ΕΙΔΑ

Σε ξαναείδα σήμερα (24/12) ώρα 11:25. Μπήκες στον σταθμό Αργυρούπολης και κατέβηκες σταθμό Σύνταγμα. Κρατούσες μια κάτι ομπρέλα, μια πάνινη τσάντα και φορούσες λευκό κοντό παλτό, μαύρη κοντή φούστα, μαύρο καλσόν με σχέδια και μαύρα παπούτσια. Καστανά ίσια μαλλιά - λίγο σπαστά στο τελείωμα και ένα πολύ όμορφο πρόσωπο και μάτια... Θέλω να μάθω τ' όνομά σου, να σε γνωρίσω...

Σε είδα στο Πλαίσιο Αργυρούπολης παραμονή Χριστουγέννων, ήμουν πίσω σου στη σειρά για το ταμείο, έχεις απίστευτο βλέμμα!

Σε είδα τη Δευτέρα 22/12 γύρω στις 7 στην Πανεπιστημίου. Φορούσες ένα μαύρο φόρεμα με μπαλαρίνες. Κρατούσες ένα δώρο. Έμοιαζες να κρυώνεις. Περπάτησα για λίγο δίπλα σου αλλά δεν τόλμησα να σου μιλήσω. Εύχομαι να το δεις.

Ήσουν ο μελαχρινός που βρισκόσουν χθες στο μαγαζί με τους δύο φίλους σου και ήσουν προσηλωμένος στην jazz μπάντα! Ήμουν η μελαχρινή που επινα το κρασί μου με φίλη και είχα ενθουσιαστει με το μαγαζί. Πριν φύγεις, κοιταχτήκαμε πολύ έντονα! Μετάνιωσα που δεν σου μίλησα αυτή τη στιγμή ή και νωρίτερα..

Γυρνούσα με την αδερφή μου από ψώνια Σάββατο κατά τις 2 το με σημέρι και πηγαίνοντας να κάτσουμε στις μοναδικές διαθέσιμες θέσεις, σε είδα... Μελαχρινή κουκλάρα σίγουρα πάνω από 1,80 με μαύρες μπότες ως το γόνατο, μαύρο γούνινο παλτό και φούστα με ένα σέξι σχίσιμο, που με σκανδάλισε. Γυναίκα αρχόντισσα με πολύ ωραίο γούστο στο ντύσιμο. Κρατούσες μια τσάντα Karl Lagerfeld και έπαιζες με το κινητό σου. Ανταλλάξαμε κάποιες ματιές, αλλά μάλλον νόμισες πως η κοπέλα δίπλα μου ήταν η γυναίκα μου. Όχι, η αδερφή μου ήταν, μην ανησυχείς, ελεύθερος είμαι...

Κοιταχτήκαμε αμέσως. Συνοδευόμασταν όμως. Ξέρεις ποια είμαι. Αν καταλάβεις, στείλε μου.

Σε είδα σήμερα στο Ποτέ στον Πειραιά. Φορούσες ένα μαύρο φόρεμα ξώπλατο. Τα μαλλιά σου τα είχες αλογοουρά. Πέρασα από δίπλα σου κάποια στιγμή, (ο καραφλός με τη χακί μπλούζα), τα βλέμματά μας συχρονίστηκαν για λίγα δευτερόλεπτα και ένιωσα λες και κοίταξες μέσα στην ψυχή μου. Είχες το πιο ωραίο βλέμμα που έχω δει. Ελπίζω να το δεις αυτό.

Μπαίνω στα τελευταία βαγόνια από τη στάση τρένου του Αγίου Ελευθερίου κατά τις 9:15. Δεύτερη φορά σε βλέπω και αυτό το βλέμμα σου με έχει κάνει να θέλω να σου μιλήσω αλλά δε βρίσκω το θάρρος με τόσο κόσμο. Φορούσες ένα μεγάλο λαδί μπουφάν φλις και φαρδύ τζιν. Την τελευταία φορά είχες δακρυσμένα μάτια. Κατέβηκες Αττική και περπατούσες αργά.

Αν και δεν είχα κλείσει ραντεβού, με εξυπηρέτησες με προθυμία. Μου έκανε εντύπωση πόσο ήρεμος και μειλίχιος ήσουν μέσα στην τρέλα της δουλειάς. Ήθελα να σου πω πόσο όμορφος είσαι, αλλά ντράπηκα και σου ευχήθηκα μόνο καλές γιορτές. Μου έφτιαξες τη διάθεση μέσα σε μια όχι και τόσο καλή μέρα. Σ ευχαριστώ :)

Κοιταζόμασταν από την επιβίβαση μέχρι την παραλαβή των αποσκευών στην Αθήνα και παρ' όλα αυτά δεν ανταλλάξαμε κουβέντα! Ξέρω ότι με κοιτούσες όταν πήρα τη βαλίτσα μου πρώτη και έφυγα. Εμφανίσου!