10°Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες
Όταν βλέπω το χαμόγελό σου, ο καφές έχει λίγο καλύτερη γεύση...
και οι επισκέψεις συνεχίζονται... Μου αρέσεις τόσο μα τόσο πολύ και ξέρω ότι έχω μεγάλο πρόβλημα να εκφράσω συναισθήματα, όμως δεν το ευνοεί και ο χώρος. Κάθε φορά που σε βλέπω προσπαθώ να βρω κάτι να πω ώστε να το καταλάβεις. Συνήθως λέω χαζομάρες, αλλά κι εσύ δεν βοηθάς. Το προηγούμενο Σαββατόβραδο μου πέταξες και το ωραίο ότι έχεις σχέση, και εκεί έπαθα το τρελό blackout, ένιωσα εντελώς σαν χαζή, αν και κατά βάθος ήθελα να εξαφανιστώ. Από τη μία πλευρά σκέφτηκα ότι ίσως καλύτερα που δεν σου είπα κάτι περισσότερο γιατί θα είχα γίνει ρόμπα και από την άλλη αναρωτιέμαι μήπως θα έπρεπε να είχα δείξει πιο δυναμική αντιμετώπιση. Μου είναι τρομερά δύσκολο να αποφασίσω ποια στάση πρέπει να κρατήσω. Έχω θυμώσει με τον εαυτό μου και το μόνο που καταφέρνω να κάνω είναι να βάζω τα κλάματα. Προσπαθώ να το σκεφτώ λογικά αλλά δεν γίνεται. Θέλω να παραιτηθώ από την όλη προσπάθεια και να εξαφανιστώ, αλλά δεν μπορώ να το κάνω ούτε αυτό γιατί το μυαλό μου επιμένει να σε σκέφτεται συνέχεια. Για πρώτη φορά δεν ξέρω τι μου γίνεται. 💔 (Είμαι η Μ. και γράφω στη Μ.)
Εντυπωσιακή μελαχρινή. Συζητήσαμε λίγο για την κίνηση που έφερε η απεργία... Απόλαυσα κάθε λέξη. Θέλω πολύ να σε ξαναδώ...
Σε είδα ξαφνικά στο ασανσέρ, αλλά μιλούσες στο τηλέφωνο και δυστυχώς δεν πρόλαβα να πω κάτι.
Βάρκιζα Σάββατο βράδυ. Σε πήγα με τη φίλη σου στο πάρτι σε ένα σπίτι και καθίσατε και οι δυο στο κάθισμα του συνοδηγού.
Ήταν Ιούλιος. Ήμασταν με τις φίλες μου σε αναμονή στο «Θεόδωρος και Ελένη» στα Λεγρενά, απέναντι στον φούρνο. Μπήκα στον φούρνο για να αγοράσω ένα παγωτό όσο περιμέναμε και, κάποια στιγμή, ρώτησα την κυρία στον πάγκο αν το γλυκό στη βιτρίνα ήταν προφιτερόλ. Βγαίνοντας από τον φούρνο, ήρθες και μου μίλησες. Μου πρότεινες το προφιτερόλ του Ανδριά και μου είπες ότι θα πηγαίνατε με την παρέα σου στη 2η παραλία των Λεγρενών, προτείνοντάς μας να έρθουμε κι εμείς. Πήγαμε, αλλά τελικά δεν σε βρήκα. Έχεις καστανά μαλλιά, σταρένια επιδερμίδα, φοράς γυαλιά μυωπίας και έχεις έναν κρίκο στο αυτί. Δεν ανταλλάξαμε ονόματα, αλλά, παρόλο που έχει περάσει καιρός, θα χαιρόμουν πολύ αν επικοινωνούσες.
Σε είδα στο στενό, με παρκαρισμένο ασημί αμάξι. Εκεί κάπου κοντά δουλεύουμε και οι δύο. Κοιταζόμασταν, εσύ από μέσα από τον καθρέφτη σου, εγώ από έξω. Δεν μου μίλησες. Πώς θα γίνει να μιλήσουμε;
Ήσουν δίπλα μου, στα δεξιά της σκηνής, χόρευες από την αρχή ως το τέλος, ήξερες όλα τα τραγούδια. Κι εγώ δίπλα σου. Είχες μεγάλη παρέα, πού να σου μιλήσω...
Κοιταζόμασταν και ήρθες κοντά και όσο εγώ είχα αμηχανία γιατί δεν το περίμενα, μέχρι να το σκεφτώ πώς να αντιδράσω, έφυγες!
Καθημερινότητα στην πόλη, φλερτ παντού, φλογερές εξομολογήσεις, σέξι λογάκια, ερωτικές ιστορίες, μεγάλες αγάπες
