Φτάνει που θυμάμαι εγώ: Ένα παραμύθι για να θυμόμαστε όσους ξεχνούν
Μια ιστορία της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη για το Αλτσχάιμερ στην τρίτη ηλικία, πώς το αντιλαμβάνεται ένα μικρό παιδί και πόσο σημαντική είναι η αγάπη στην οικογένεια
Φτάνει που θυμάμαι εγώ: Μία βιωματική ιστορία της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη με τον παππού της, για την ασθένεια Αλτσχάιμερ και πώς την αντιλαμβάνεται ένα παιδί.
Τα παιδικά παραμύθια, με τις ιστορίες τους, προσφέρουν στα παιδιά έναν τρόπο για να κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο γύρω τους και να αναγνωρίσουν συναισθήματα και καταστάσεις, ενώ ταυτόχρονα τα βοηθούν να αναπτύξουν την ενσυναίσθηση και τη συναισθηματική τους νοημοσύνη. Μέσα από τις περιπέτειες των ηρώων, τα παιδιά μαθαίνουν να διαχειρίζονται τις δυσκολίες και να κατανοούν τις έννοιες της αγάπης, της φιλίας, της θυσίας και της αποδοχής.
Το παραμύθι «Φτάνει Που Θυμάμαι Εγώ» της Ειρήνης Γεωργίας Γαλάνη από τις Εκδόσεις Έναστρον, είναι ένα παράδειγμα του πώς τα παιδικά βιβλία μπορούν να συνδυάζουν τη φαντασία με την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη. Η ιστορία του, που αναφέρεται στην ασθένεια Αλτσχάιμερ, η οποία είναι η βιωματική ιστορία της συγγραφέως με τον παππού της, προσφέρει στα παιδιά έναν ευαίσθητο και συνάμα προσιτό τρόπο να αντιληφθούν τη σύνθετη αυτή κατάσταση. Το παραμύθι όχι μόνο ενθαρρύνει τη συζήτηση γύρω από ένα δύσκολο θέμα, αλλά βοηθά και στην κατανόηση του πόνου και της αλλαγής που βιώνουν οι άνθρωποι με αυτή την ασθένεια, καθώς και των αγαπημένων τους.
Αναγνώστες όλων των ηλικιών, μικροί και μεγάλοι, βιώνουν μια συναισθηματική εμπειρία διαβάζοντας το βιβλίο αυτό. Τα παιδιά, μέσα από την ιστορία, μαθαίνουν την αξία της υπομονής, της κατανόησης και της στήριξης, ενώ οι ενήλικες καλούνται να θυμηθούν τη σημασία της φροντίδας και της αγάπης σε δύσκολες στιγμές. Το βιβλίο προσφέρει ένα ισχυρό μήνυμα για την οικογένεια, τη συντροφικότητα και την ανάγκη να αποδεχόμαστε τις αλλαγές στη ζωή.
Περίληψη βιβλίου Η μικρή προταγωνίστρια βλέπει τον παππού της σιγά σιγά να ξεχνά και να χάνεται. Μέσα από μικρά καθημερινά πράγματα, η ηρωίδα δείχνει στα παιδιά πώς μπορούν να φανούν χρήσιμα και πώς μέσα από το παιχνίδι και τον αυθορμητισμό μπορεί να γίνει η ζωή της τρίτης ηλικίας καλύτερη. Ένα ανάγνωσμα που αφήνει μικρούς και μεγάλους να στοχαστούν και να συνομιλήσουν. Μια συγκινητική ιστορία ευαισθητοποίησης για τη νόσο Αλτσχάιμερ στα άτομα τρίτης ηλικίας.
«Ο παππούς μου καμιά φορά μπερδεύει το όνομά μου με της μαμάς μου και δεν καταλαβαίνω γιατί το κάνει αυτό… Ο μπαμπάς δεν τον αφήνει πλέον να οδηγήσει και όταν μαγειρεύουμε ξεχνάει εάν έβαλε σκόρδο ή κρεμμύδι. Τι παράξενο! Παππού μου, μην ανησυχείς για τίποτε, θα είμαι εγώ εδώ να σου θυμίζω τα πάντα!»
Το βιβλίο είναι κατάλληλο για παιδιά προσχολικής και πρωτοσχολικής ηλικίας.
Βιογραφικό Συγγραφέα
Η Ειρήνη Γεωργία Γαλάνη μένει στην Αθήνα, αλλά κατάγεται από την Δράμα. Είναι δημόσιος υπάλληλος και διαπιστευμένη coach του τμήματος life-coaching του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Αυτό το παραμύθι είναι η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια και αναφέρεται στο μεγάλωμά της δίπλα σε έναν υπέροχο παππού με Αλτσχάιμερ. Μπορεί οι άνθρωποι με άνοια να μη μας θυμούνται πάντα, αλλά τους θυμόμαστε εμείς, και αυτό είναι αρκετό.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
