Χάρης Βλαβιανός: το αποχαιρετιστήριο σημείωμά του στο τριακοστό τέταρτο τεύχος (Φθινόπωρο – Χειμώνας 2024) του περιοδικού Ποιητική των εκδόσεων Πατάκη
Ο ποιητής και συγγραφέας Χάρης Βλαβιανός γράφει ένα συγκινητικό αποχαιρετιστήριο σημείωμα με τίτλο Τέλος εποχής, στο τριακοστό τέταρτο τεύχος (Φθινόπωρο - Χειμώνας 2024) του περιοδικού Ποιητική, των εκδόσεων Πατάκη, που μόλις κυκλοφόρησε. Η Ποιητική ξεκίνησε το 2007 ως εξαμηνιαίο περιοδικό, ενώ είχαν προηγηθεί 30 τεύχη της Ποίησης που ξεκίνησε το 1993.
Τέλος εποχής Όλα τα ωραία πράγματα κάποτε τελειώνουν. Αυτό είναι το τελευταίο, αποχαιρετιστήριο τεύχος της Ποιητικής. Πλούσιο και ενδιαφέρον, όπως πάντα, μπορεί να διαβαστεί ως η επιτομή ενός εγχειρήματος που άνθισε επί τρεις και πλέον δεκαετίες, ως σύνοψη ενός ταξιδιού στην γλώσσα - στην πιο καθαρή και δυνατή της μορφή-, ως αποθετήριο σκέψεων και μηνυμάτων σαρκωμένων με λέξεις.
Δεκαπέντε χρόνια διηύθυνα την Ποίηση και δεκαεπτά την Ποιητική. Για τριάντα δύο ολόκληρα χρόνια προσπάθησα μέσα από αυτά τα δύο περιοδικά να δημιουργήσω, μαζί με τους συνεργάτες μου, ένα χώρο που να στηρίζει το έργο ποιητών, μεταφραστών, δοκιμιογράφων και κριτικών - να το στηρίζει ουσιαστικά και να το αναδεικνύει στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Επί τριάντα δύο χρόνια θέλησα να μεταγγίσω στην ποίησή μας όλα εκείνα τα στοιχεία που θεωρούσα ότι θα συμβάλλουν στην ανανέωσή της και θα την καταστήσουν πιο δραστική και αναγκαία στη λογοτεχνία μας. Αλλά τριάντα δύο χρόνια είναι πολλά, και η κόπωση αναπόφευκτη. Αισθάνομαι ότι ήρθε η ώρα νεότεροι ποιητές, καθοδηγούμενοι από τις δικές τους αντιλήψεις και αισθητικές αξίες, να υπερασπιστούν με νέες πρωτοβουλίες στην υπόθεση μιας τέχνης που δεν έπαψε ποτέ να γράφεται και να συγκινεί, όσο κι αν η εποχή μας την προσπερνά, στη βιαστική, ασθηματική ροή της.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους συνέβαλαν στην προσπάθεια αυτή: τη συντακτική ομάδα της Ποιητικής, τους συγγραφείς που μας εμπιστεύτηκαν το έργο τους, και φυσικά τους αναγνώστες, γιατί χωρίς αυτούς δεν θα είχε νόημα η έκδοση ενός τέτοιου περιοδικού. Τέλος, θα ήθελα να ευχαριστήσω τις εκδόσεις Πατάκη, που στήριξαν απ’ την αρχή, και με κάθε τρόπο, μια περιπέτεια που ξεκίνησε από αγάπη και νενικό ενθουσιασμό και ολοκληρώνεται με αίσθημα πληρότητας, αλλά και με την αναπόδραστη ελαφρά μελαγχολία του αποχωρισμού. Όμως, η «εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος», όπως τόσο έξοχα έγραψε ο Αντρέας Εμπειρίκος.
Όταν κλείνει ένα περιοδικό, ανήκει πλέον στην ιστορία της λογοτεχνίας του τόπου του. Οι μελετητές του μέλλοντος θα κρίνουν την προσφορά του. Θέλω να πιστεύω ότι θα την αποτιμήσουν θετικά.
Ο Χάρης Βλαβιανός γεννήθηκε στη Ρώµη. Σπούδασε Οικονοµικά και Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ και Ιστορία και Πολιτική Θεωρία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Έχει εκδώσει δεκατρείς ποιητικές συλλογές, µε πιο πρόσφατες τις συλλογές Αναγέννηση (2024) και Αυτοπροσωπογραφία του λευκού (2018), που απέσπασε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το Βραβείο Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών και το Βραβείο του περιοδικού «Αναγνώστης».
Άλλα βιβλία του: Η ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας σε 100 χαϊκού (2011), Το αίµα νερό (2014), Το κρυφό ηµερολόγιο του Χίτλερ (2016), Τώρα θα µιλήσω εγώ (2020), Πλατωνικοί διάλογοι (2022), Βουτιά σε παγωμένα νερά. Μια συζήτηση με την Μάργκαρετ Άτγουντ για τη λογοτεχνία, τις δυστοπίες και τη γυναικεία ταυτότητα (2024).
Έχει µεταφράσει έργα κορυφαίων Αµερικανών και Ευρωπαίων ποιητών, όπως των: Walt Whitman, Ezra Pound, T.S. Eliot, John Ashbery, William Blake, Zbigniew Herbert, Fernando Pessoa, E. E. Cummings, Michael Longley, Wallace Stevens, Anne Carson, Adam Zagajewski και Louise Glϋck.
Ποιήµατά του έχουν µεταφραστεί σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες και έργα του έχουν εκδοθεί σε Αγγλία, Γαλλία, Γερµανία, Σουηδία, Ολλανδία, Ισπανία, Ρωσία, Βουλγαρία, Ρουµανία και Κίνα.
Διευθύνει το περιοδικό «Ποιητική». Διδάσκει Ιστορία και Ιστορία των ιδεών στο Αµερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος και Δηµιουργική Γραφή στο ΕΑΠ. Είναι σύµβουλος εκδόσεων στις Εκδόσεις Πατάκη.
Οι σέκτες, οι αιρέσεις, οι απόκρυφες ομάδες ασκούν πάντα μια γοητεία στην ανθρώπινη φύση. Είναι το μυστήριο πίσω από την κλειστή πόρτα. Το απαγορευμένο.
9°
