Γουέστερν τρόμου και ποίηση από τις Εκδόσεις Κυψέλη

Είναι από εκείνες τις στιγμές που ένας νέος εκδοτικός οίκος, με μόλις δύο κυκλοφορίες, στρέφει αμέσως το ενδιαφέρον σου. Δεν συμβαίνει συχνά, κάτι αντίστοιχο είχα νοιώσει και με τα πρώτα βιβλία από τους Αντίποδες, τις εκδόσεις Carnivora και Δώμα, δίνοντας το σήμα πως κάτι πολύ καλό συμβαίνει στον κόσμο των εκδόσεων στην Ελλάδα. Πώς αυτό μεταφράζεται στην («οικιακή») οικονομία των νέων εκδοτικών οίκων («μπορεί η αγορά να “απορροφήσει” τόσους εκδοτικούς οίκους;») είναι μία άλλη –μεγάλη- ιστορία, αλλά το σημαντικότερο είναι πως οι έλληνες αναγνώστες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δεκάδες -ίσως και εκατοντάδες- νέους ενδιαφέροντες τίτλους, προσεγμένα εξώφυλλα και επιμέλεια.

Οι Εκδόσεις Κυψέλη, από την πιο ζωντανή γειτονιά της Αθήνας, ιδρύθηκαν μέσα στο 2020 από τον συγγραφέα Νίκο Βεργέτη («Χόλι Μάουντεν»), δίνοντας γρήγορα το δικό τους στίγμα με τους δύο πρώτους τίτλους. Το πρώτο βιβλίο «Και τα σκυλιά κοιτούσαν δακρυσμένα», με στίχους και ποιήματα του Παντελή Ροδοστόγλου, είναι ένα ταξίδι στην ψυχή του στιχουργού και μουσικού από τα Διάφανα Κρίνα. Το δεύτερο βιβλίο είναι το φοβερό «Τέρας των Χόκλαϊν», το γουέστερν τρόμου και αγωνίας του θρυλικού αμερικανού μετα-beat συγγραφέα Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν, ένα βιβλίο που, μάλιστα, θα μεταφερθεί και στη μεγάλη οθόνη από τον Γιώργο Λάνθιμο.

Ανάμεσα σε lockdown, sms για μετακίνηση και κοντά σε ένα μέλλον δυστοπικό, ο Νίκος Βεργέτης των εκδόσεων Κυψέλη μιλάει στην ATHENS VOICE για τα βιβλία και το ταξίδι στον κόσμο των εκδόσεων.


Πώς και γιατί ξεκινάει κάποιος μία νέα εκδοτική κίνηση και μάλιστα εν μέσω πανδημίας; Ποια η κινητήρια δύναμη;
Η πίστη στην Ομορφιά και στους ανθρώπους που θέλουν να την κυνηγήσουν με μάτια που γυαλίζουν.

Τι είναι αυτό που θέλουν να φέρουν οι εκδόσεις Κυψέλη στο αναγνωστικό κοινό και την ελληνική αγορά του βιβλίου; 
Θέλουμε να βγάλουμε τα βιβλία απ’ τα ράφια και τα σαλόνια της διανόησης και να τα μετατρέψουμε σε ζωντανούς οργανισμούς. Να γίνουν αφορμή για ατελείωτες συζητήσεις στα μπαρ και στα καφενεία, να ενώνουν παρέες και να γεννούν προσδοκίες.

Το πρώτο σας βιβλίο είναι το «Και τα σκυλιά κοιτούσαν δακρυσμένα», με στίχους και ποιήματα του Παντελή Ροδοστόγλου από τα Διάφανα Κρίνα. Πώς προέκυψε αυτό το βιβλίο; Δίνει και στο στίγμα του εκδοτικού σας οίκου σαν πρώτη κυκλοφορία;
Εδώ και πολλά χρόνια, πολύ πριν γεννηθεί η ιδέα για τον εκδοτικό, πίστευα ότι το έργο του Ροδοστόγλου πρέπει οπωσδήποτε να συγκεντρωθεί και να εκδοθεί. Η σχέση μου με τον Παντελή έχει ως αφετηρία τον τεράστιο θαυμασμό μου για το έργο του, μιας και τον θεωρώ έναν από τους σπουδαιότερους σύγχρονους έλληνες ποιητές. Από εκεί και πέρα προέκυψε και μία πολύ δυνατή φιλία που έπαιξε τον ρόλο της ως προς την εν λόγω έκδοση.

Όπως έχω γράψει στο εκδοτικό σημείωμα που περικλείεται στο βιβλίο αυτό, «η ποίηση του Παντελή Ροδοστόγλου όχι μόνο εκφράζει το εκδοτικό μας εγχείρημα, αλλά το εμπνέει και το οδηγεί».

Διαλέξατε το όνομα Κυψέλη προφανώς από την περιοχή που ζείτε. Τι σημαίνει Κυψέλη για εσάς;
Μου άρεσε η αμφισημία της. Απ’ τη μία οι κυψέλες των μελισσών με ό,τι αυτές συμβολίζουν και απ’ την άλλη αυτή η ομορφάσχημη πολυπολιτισμική περιοχή με όλες τις αντιφάσεις που κουβαλάει και που την κάνουν τόσο γοητευτική.  

Ποια βόλτα θα προτείνατε να κάνει κάποιος στην Κυψέλη και τι να δει;
Μία τυχαία βόλτα, χωρίς κανένα νόημα και σκοπό, είναι κατά τη γνώμη μου η καλύτερη βόλτα που μπορεί να κάνει κανείς. Όχι μόνο στην Κυψέλη, αλλά σε οποιoδήποτε μέρος στον κόσμο.

Η δεύτερη κυκλοφορία σας είναι το υπέροχο «Τέρας των Χόκλαϊν» του Ρίτσαρντ Μπρότιγκαν. Γιατί διαλέξατε αυτόν τον τίτλο;
Ένα βράδυ στο σαλόνι του Αλέξη Καλοφωλιά (μεταφραστής του βιβλίου) έριξα την ιδέα για τον Μπρότιγκαν, πήρα την απάντηση «πλάκα κάνεις, είναι ο αγαπημένος μου» και το πράγμα πήρε τον δρόμο του. Άλλωστε πρόκειται για ένα βιβλίο που ταιριάζει απόλυτα με το ύφος του εκδοτικού, μιας και μιλάμε για ένα κείμενο γεμάτο σαρκασμό, χρώματα, εικόνες και συνειρμούς, από έναν συγγραφέα που ουδεμία σχέση είχε με διδακτισμούς και βεβαιότητες.

Και κάτι ακόμα που μου κέντρισε το ενδιαφέρον: «Το τέρας των Χόκλαϊν» κουβαλά πίσω του μια μεγάλη ιστορία αποτυχημένων προσπαθειών μεταφοράς στο σινεμά που ξεκίνησε με τη σχεδόν άμεση αγορά των δικαιωμάτων του από τον Χαλ Άσμπι, που δεν μπόρεσε ποτέ να συμφωνήσει με τον συγγραφέα σε ένα τελικό σενάριο, παρά το ότι είχε εξασφαλίσει τους Τζακ Νίκολσον και Ντάστιν Χόφμαν στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Στις αρχές των '80s, ο σκηνοθέτης το ξαναπροσπάθησε, κλείνοντας τους Τζεφ και Μπο Μπρίτζες χωρίς πάλι ολοκληρώσει το σενάριό του. Μετά τον θάνατό του, το 1988, ο Τιμ Μπάρτον ξεκίνησε να ασχολείται με το υλικό, η παραγωγή έκλεισε τους Κλιντ Ίστγουντ και Τζακ Νίκολσον (ξανά!) όμως και πάλι χάθηκε χρόνος και το σχέδιο δεν έφτασε ποτέ στο στάδιο των γυρισμάτων. 

Έχοντας εξασφαλίσει ξανά τα δικαιώματα, η εταιρία New Regency στράφηκε στον Λάνθιμο που αν δεν συνεχιστεί η καταραμένη παράδοση που συντροφεύει το βιβλίο, θα το μεταφέρει επιτέλους στην μεγάλη οθόνη.

Αν και νέοι στις εκδόσεις, κοντά όμως στα βιβλία και τη συγγραφή, ποια εικόνα έχετε για την αγορά του βιβλίου στην Ελλάδα; Βλέπετε κάποια πράγματα που σας αρέσουν ή πράγματα που θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά;
Τα πράγματα που μου αρέσουν είναι λίγα, αλλά είναι και αυτά για τα οποία αξίζει όλο αυτό το εγχείρημα. Και δεν είναι άλλα από τις παρέες, την συντροφικότητα και αυτές τις ανθρώπινες μικροεστίες που φλέγονται για δημιουργία και συνύπαρξη.

Κατά τα άλλα, μιλάμε για έναν κλάδο που το περιθώριο κέρδους, ειδικά για τους μικρούς εκδοτικούς, είναι ελάχιστο, την ίδια στιγμή που οι συγγραφείς παίρνουν ένα κατάπτυστο ποσοστό -όταν το παίρνουν- μιας και δεν είναι λίγοι οι εκδοτικοί που θεωρούν αχρείαστη πολυτέλεια την απόδοση των συγγραφικών δικαιωμάτων. Και μέσα σε όλα αυτά έχουμε και μία κυβέρνηση που η σχέση της με τον πολιτισμό είναι στην καλύτερη περίπτωση όσο η δική μου με το χόκεϊ. Οπότε είμαι εξαιρετικά απαισιόδοξος ως προς την μεγάλη εικόνα, αλλά και εξαιρετικά αισιόδοξος ως προς τις αλλαγές που μπορούν να επιφέρουν οι παρέες που διψούν για ζωή, όνειρα και δημιουργία.

Τι να περιμένουμε από τις εκδόσεις Κυψέλη το 2021; Υπάρχουν κάποιοι επερχόμενοι τίτλοι προς ανακοίνωση ή κάποια πρόγευση;
Μέχρι τα Χριστούγεννα θα κυκλοφορήσει το πρώτο βιβλίο του Δημήτρη Τζάνογλου «Στον Ιστό». Μία συλλογή διηγημάτων ωμού αστικού ρεαλισμού από έναν 27χρονο που γράφει με την ορμή της ηλικίας του για όλα αυτά που τον διαμορφώνουν και τον απασχολούν. Μέχρι το καλοκαίρι θα κυκλοφορήσουν σίγουρα άλλοι δύο τίτλοι για τους οποίους είμαστε πολύ χαρούμενοι.

kypselibooks.gr