Τον Ιανουάριο του 2016 το περιοδικό «TIME» τον συμπεριέλαβε στην λίστα των ανθρώπων με την μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο. Η σειρά των βιβλίων του «Ένα τραγούδι για την πάγο και την φωτιά», πούλησε περισσότερα από 25 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το 2011 η σειρά των βιβλίων «υιοθετήθηκε» από το συνδρομητικό κανάλι ΗΒΟ και παρουσιάστηκε ως το σήριαλ που έμελλε να γράψει ιστορία το «Game of Thrones».
Ο λόγος για τον Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν, ο οποίος κερδίζει λοιπόν15 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο από δικαιώματα της τηλεοπτικής σειράς στην HBO και άλλα 10 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο από τα δικαιώματα των βιβλίων του.
Παράλληλα έχει στην ιδιοκτησία του ένα δίκτυο αξίας 65 εκατομμυρίων δολαρίων στο οποίο ανήκουν τα δικαιώματα από διάφορα προϊόντα που συνδέονται με τα βιβλία του και το Game of Thrones, όπως παιχνίδια, προϊόντα για το σπίτι, ενθύμια, υπογεγραμμένα βιβλία και διάφορα άλλα.
Κι όμως ο Τζορτζ Ρέιμοντ Ρίτσαρντ Μάρτιν έζησε στερημένα παιδικά χρόνια, ενώ ακόμη και σήμερα προσπαθεί να ζει μια μετρημένη ζωή.
Γεννήθηκε στο Μπαγιόν του Νιου Τζέρσεϊ, το 1948. Τον μεγάλωσε η μητέρα του, η Μάργκαρετ και ο λιμενεργάτης πατέρας του, ο Ρέιμοντ Μάρτιν.
Ζούσαν σε σπίτι οικογένειας χαμηλών εισοδημάτων, αυτοκίνητο δεν είχαν (στις ΗΠΑ, είναι αδιανόητο να μην έχεις αυτοκίνητο). Μικρός, άρχισε να γράφει ιστορίες που πουλούσε στα παιδάκια της γειτονιάς. Ιστορίες για τέρατα και μυθικούς κόσμους στους οποίους οι κάτοικοι ήταν χελώνες. Διάβαζε μανιωδώς κόμικς. Καταβρόχθιζε τα κόμικς της Marvel.
Το «Game of Thrones», πρώτο βιβλίο της σειράς «A Song of Ice and Fire», εκδόθηκε το 1996. Λόγω της επιτυχίας αυτής της σειράς μυθιστορημάτων φαντασίας κέρδισε το παρατσούκλι «Ο Αμερικανός Τόλκιεν». Το 2011, η σειρά προσαρμόστηκε για την τηλεόραση από την HBO.
Παρά την επιτυχία – οικονομική και δημοσιότητας – παρέμεινε σεμνός άνθρωπος. Μπορεί να τον βρει κανείς σ’ ένα από τα δύο σπίτια του, στη Σάντα Φε: και τα δύο είναι μικρά σπίτια, πολύ κοντά το ένα στο άλλο. Εξακολουθεί να χρησιμοποιεί το παλιό Mazda του, και προτιμά τα ντόπια φαγάδικα.
Οι αγαπημένες του κουζίνες είναι οι κουζίνες της εργατικής τάξης: μπάρμπεκιου και μεξικάνικο. Από καιρό σε καιρό πηγαίνει σε πάρτι, τραπεζώνει κοντινούς του ανθρώπους, πάει για ποτό με θαυμαστές του.
Λέγεται ότι αν τον συναντήσετε σε κάποιο πάρτι, μην του ζητήσετε να σας υπογράψει βιβλίο ή να σας μιλήσει για το «Game of Thrones». Έχει κάνεις σαφές στο Livejournal του, ότι προτιμά να τον κεράσετε ένα ποτό.
Μια νουβέλα γραμμένη σαν μια σχοινοτενής ευχή με τη μορφή νουβέλας: μακάρι ένα παιδί να στραφεί νωρίς μέσα του και να αναρωτηθεί βαθιά και ουσιαστικά ποια είμαι, πού πάω, τι θέλω, γιατί το θέλω
17°
