Η Πανδώρα μια Δευτέρα ξαφνικά σταμάτησε να του στέλνει καρποστάλ από τα νησιά. Την άφησε μια Κυριακή απόγευμα να περιφέρεται κάπου ανάμεσα στη Νίσυρο και στην Αστυπάλαια και μετά έχασε τα ίχνη της. Του είχε γράψει ότι είχε γνωρίσει έναν πυροσβέστη από τη Σύρο που ήξερε να διαβάζει τα χαρτιά και να τις δείχνει τα άστρα.
Στην Αστυπάλαια είχαν πάει μαζί πριν δυο καλοκαίρια. Έτρωγαν πιπεράτη στο Αρχιπέλαγος και μιλφέιγ βερίκοκο από το Μαρίνο στη Μαλτεζάνα, ενώ τα βράδια χόρευαν ξυπόλητοι στην Άρτεμις. Τώρα εκείνη θα χορεύει με άλλα αγόρια. Χθες το βράδυ ανέβηκε στο Κρηπίδωμα για να δει το τέλος του κόσμου. Πιτσιρίκια άραζαν με τα σκέιτ στα σκαλιά του Σπιτιού με τα Αγάλματα, μπόμπιρες έκαναν ποδήλατο και πατίνι έξω από το Κόκκινο Σπίτι και οι γονείς και οι παππούδες ξέγνοιαστοι έπιναν γκαζόζα και κόλα στο καφενείο. Στο Τζιαρντίνι και στο Plan B οι εικοσάρηδες και οι τριαντάρηδες γέμιζαν με άδειες μπύρες τα χλωμά τραπέζια.
Ο Μηνάς καθόταν μόνος χαζεύοντας τις σαγιονάρες και τα πάνινα πολύχρωμα παπούτσια των θαμώνων. Εκεί ανάμεσα σε κάτι ροζ ελβιέλες διέκρινε κάτι σανδάλια. Ήταν μελαχρινή με μακριά μαλλιά που έκρυβαν το πρόσωπο της. Είχε ένα τατουάζ χελιδόνι κοντά στο λακάκι του λαιμού της που νόμιζες ότι θα πέταγε. Την έλεγαν Μυρτώ και μύριζε καλοκαίρι. Του έμαθε να ανοίγει τα χέρια όταν κάνει ποδήλατο και να σχηματίζει σαπουνόφουσκες με το πράσινο υγρό των πιάτων. Του έκλεισε τα μάτια και του ζήτησε να την πιάσει. Ήταν μόλις 25 χρονών και η σάρκα της ήταν ακόμα ζεστή. Ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Τις νύχτες του μίλαγε για το σύμπαν των αστέρων και αυτός ζήλευε τα νιάτα της.
Ανέβηκαν πάνω σε μια μηχανή και έφυγαν για την Ακτή ένα Σάββατο βράδυ που έμοιαζε με Κυριακή. Η Μυρτώ κοιμήθηκε γυμνή μες στη σκηνή και εκείνος έμεινε έξω να κοιτά τα αστέρια. Ποτέ του δεν ήθελε να γίνει αστρονόμος. Ο Αύγουστος έχει δυο ολόγιομα φεγγάρια του είχε πει κάποτε η Πανδώρα.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
