Βιβλιο

Το Μεγάλο Ελληνικό Καλοκαίρι #13

Ένα διήγημα σε συνέχειες...

6971-132439.jpg
Ελένη Σταματούκου
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
24877-58314.jpg

Συνέχεια από το προηγούμενο


Ο Μηνάς δε γύρισε πίσω, μάλλον θα κάνει το γύρο των νησιών. Πέντε, δέκα, δεκαπέντε, είκοσι, εικοσιπέντε… εκατό! φτου και βγαίνω. Παίζω το ίδιο ακριβώς παιχνίδι από τότε που ήμουν μικρή και κρεμόμουν στις τσουλήθρες και τις κούνιες στην πλατεία του αγίου Νικολάου. Θυμάμαι τα καλοκαίρια, που ανάβαμε φωτιές παίρνοντας τα καλαμάκια που πέταγαν οι πελάτες του σουβλατζίδικου στην απέναντι γωνία. Μου άρεσε, να βλέπω τα χρώματα της φωτιάς να πετάγονται απότομα και να καίνε τα μάτια μου. Όταν η φωτιά δυνάμωνε, οι γονείς σηκώνονταν από τις θέσεις τους και έτρεχαν πανικόβλητοι για να περιλάβουν τους μικρούς τους πυρομανείς.

Θυμάμαι ο μπαμπάς μου, λαχανιασμένος με τράβαγε δυνατά από το αυτί και με έσερνε μέχρι το τραπέζι της καφετέριας βρίζοντας τη μαμά μου. Η μαμά μου, θυμωμένη μου φώναζε, ότι δεν είμαι παιδί εγώ, αλλά ο σατανάς ο ίδιος. Σαν τιμωρία μου απαγόρευσαν για μια βδομάδα να βγαίνω από το σπίτι. Εκείνο το καλοκαίρι κάθε απόγευμα έπαιζα με τον φίλο μου τον Λευτεράκη κρυφτοκυνηγητό. Ο Λευτεράκης «τα φύλαγε» και εγώ κρυβόμουν. Ποτέ του δεν κατάφερε να με πιάσει.

Τον Ιούλη εκείνο δεν έπαιξα ξανά μαζί του. Εκείνος πήγε στο χωριό του και εγώ καθόμουν και έβλεπα στο βίντεο ντοκιμαντέρ για τα δάση και τη φύση. Η ψύχωση μου με τη φωτιά κράτησε μέχρι τα 13 μου. Κρυφά από όλους, τα απογεύματα χανόμουν στις αλάνες της γειτονιάς και εκεί πίσω από τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, έπαιρνα χαρτομάντιλα και ξυλάκια από παγωτό Αγνό και τα έκαιγα. Τώρα πια θέλω να κάψω ζωντανό τον Μηνά.

Συνεχίζεται…

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Εκδόσεις Utopia: «Αθέατος Βίος» του Νικολό Αμανίτι | «Το κακό που δεν υπάρχει» της Τζούλια Καμινίτο
«Αθέατος Βίος» και «Το κακό που δεν υπάρχει»: δύο μυθιστορήματα για όσα κρύβουμε από τον κόσμο – και από τον εαυτό μας

Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή

«Ταξίδι στη Νυρεμβέργη» του Χέρμαν Έσσε, εκδόσεις Διόπτρα
«Ταξίδι στη Νυρεμβέργη» του Χέρμαν Έσσε: Το ταξιδιωτικό βιβλίο ενός απρόθυμου ταξιδευτή

Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.

Βασίλης Καραποστόλης
Βασίλης Καραποστόλης: «Όταν παύουν τα αισθήματα, πληθαίνουν οι παραισθήσεις»

Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY