Το θέατρο Σταθμός κλείνει 10 χρόνια και το γιορτάζει με ένα πλούσιο πρόγραμμα γεμάτο νέες παραγωγές, αφιερώματα, πολύ σημαντικές διεθνείς συναντήσεις αλλά και επαναλήψεις από προηγούμενες σεζόν.
Θέατρο Σταθμός: ο καλλιτεχνικός προγραμματισμός της σεζόν 2026- 2027
Το Μεταξουργείο, η ιστορικότερη θεατρική γειτονιά της Αθήνας, εκεί όπου κάποτε μεσουράνησαν σκηνές όπως το «Περοκέ» και το «Αλκαζάρ» και ενέπνευσαν δημιουργούς σαν τον Ιάκωβο Καμπανέλλη, παραμένει μια ζωντανή εστία πολιτισμού. Σε αυτή την «αυλή των θαυμάτων», το Θέατρο Σταθμός, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μάνου Καρατζογιάννη, συμπληρώνει φέτος δέκα χρόνια έντονης δημιουργικής παρουσίας. Με περισσότερες από 100 παραγωγές στο ενεργητικό του και πάνω από 30 καλλιτεχνικά βραβεία, το θέατρο γιορτάζει τη φετινή επέτειο με ένα πρόγραμμα που τιμά το νεοελληνικό έργο και την ετερότητα, συνδυάζοντας την ορμή του καινούργιου με τη δύναμη των παραστάσεων που άφησαν εποχή.
Νέες παραγωγές: Πρεμιέρες και διεθνείς συναντήσεις
Οι φετινές νέες παραγωγές καταπιάνονται με τη σύγχρονη αγωνία και την υπαρξιακή αναζήτηση. Ο «13ος Άθλος» του Δημήτρη Πασσά αποτελεί ένα υπαρξιακό νέο-νουάρ που μπλέκει μύθους της αρχαίας Ελλάδας και της Ιαπωνίας για να υμνήσει τους αφανείς ήρωες. Το «Βίντεο Κλαμπ Φαντασία» των Νικόλα Λαμπάκη και Μιχάλη Μαλανδράκη εστιάζει στα όνειρα μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα στις κρίσεις, με φόντο ένα βιντεοκλάμπ που παλεύει να μείνει ζωντανό. Μια από τις σημαντικότερες στιγμές της σεζόν είναι το «Πακαμάμπο» του Ουαζντί Μουαουάντ, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά, ένα τρυφερό έργο που πραγματεύεται την απώλεια μέσα από τη σχέση γιαγιάς και εγγονιού, αφιερωμένο στη μνήμη της Καίτης Κωνσταντίνου. Επιπλέον, ο διεθνούς φήμης ανανεωτής του θεάτρου Γιαν Φαμπρ επισκέπτεται τον Σταθμό, παρουσιάζοντας τέσσερις θεατρικούς μονολόγους που διερευνούν τα όρια της σκέψης και της ταυτότητας.
Μάνα, μητέρα, μαμά, θέατρο Σταθμός
Η συμμαχία του Μεταξουργείου: Συνεργασίες με τα γειτονικά θέατρα
Με αφορμή τη συμπλήρωση των δέκα ετών, το Θέατρο Σταθμός ενώνει τις δυνάμεις του με τα γειτονικά θέατρα και τους ανθρώπους τους, δημιουργώντας έναν ενιαίο πολιτιστικό ιστό στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτό, η συνεργασία επεκτείνεται στο Θέατρο Άλμα, όπου ο Μάνος Καρατζογιάννης σκηνοθετεί το «πικρό αριστούργημα» του Γιώργου Διαλεγμένου «Μάνα, Μητέρα, Μαμά», μια σπαρακτική κωμωδία για τις σχέσεις της ελληνικής οικογένειας. Παράλληλα, στο Θέατρο Αργώ, φιλοξενείται για τρίτη χρονιά το πρωτότυπο project προφορικής αφήγησης του Βασίλη Κατσικονούρη «Απόντες», όπου μια ομάδα αφηγητών λειτουργούν ως ραψωδοί της καθημερινότητας, ζωντανεύοντας μνήμες για πρόσωπα που χάθηκαν στον χρόνο. Η τιμητική αυτή σύνδεση με τη γειτονιά ολοκληρώνεται με δύο ξεχωριστά αφιερώματα στη σκηνή του Θεάτρου Σταθμός: ένα για τον Χρήστο Βαλαβανίδη, ποιητή, ηθοποιό και συνιδρυτή του Από Μηχανής Θεάτρου, και ένα για την Άννα Βαγενά, την ιδρύτρια του Θεάτρου Μεταξουργείο, τιμώντας τους σταθμούς της δικής τους διαδρομής.
Παραγωγές που επιστρέφουν: Επιτυχίες που συνεχίζουν
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και εμβληματικές παραστάσεις που επιστρέφουν λόγω της μεγάλης τους επιτυχίας. Για τέταρτη και τελευταία χρονιά ανεβαίνουν «Οι γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα, μια μελέτη πάνω στο γυναικείο σώμα και τη μνήμη, καθώς και «Το γάλα» του Βασίλη Κατσικονούρη, σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και Ερμίνας Κυριαζή, είκοσι χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα. Για δεύτερη χρονιά συνεχίζεται ο «Χριστός Ξανασταυρώνεται» του Νίκου Καζαντζάκη, αλλά και το σπονδυλωτό έργο «Αρμπάιτ» των Γιώργου Παλούμπη και Αντώνη Τσιοτσιόπουλου, που καταδύεται σε ανθρώπινες στιγμές γύρω από το ερώτημα της εργασίας και της ταυτότητας.
Ο «Μικρός Σταθμός» ανανεώνεται φέτος με νέες παραγωγές, όπως το «Το πεντάμορφο… Τέρας!» σε σκηνοθεσία Κώστα Φιλίππογλου, μια διαδραστική εκδοχή του κλασικού παραμυθιού, και «Το κουτί» του Κωνσταντίνου Πατσαρού, σε σκηνοθεσία Γιάννη Παναγόπουλου, που βασίζεται στο βραβευμένο με Κρατικό Βραβείο βιβλίο. Στο πρόγραμμα παραμένουν επίσης παλαιότερες επιτυχίες, όπως η αισθητηριακή παράσταση «Στον πλανήτη του Καντίνσκι!» για πολύ μικρά παιδιά, και το «Μια τελεία… είναι μόνο η αρχή!» που συμπληρώνει πέντε χρόνια παραστάσεων, ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση και τη δημιουργικότητα των μικρών θεατών μέσα από την ιστορία του Πέρυ και της κούκλας του.
Αυτό που περιμένουμε είναι να δημιουργηθεί και να υποστηριχθεί σοβαρά μια σκηνή για τα εκλεκτά ελληνικά έργα του 20ού αι. Και να ανατεθεί στους καλύτερους συγγραφείς μας να γράψουν νέα.
Γιάννης Τσορτέκης και Έλενα Μαυρίδου αναμετρώνται με ένα έργο για την επιθυμία, την κοινωνική ανισότητα, την έλξη και την καταστροφική δύναμη της εξουσίας.
14°
