Ο Νίκος Πολυδερόπουλος υποδύεται τον Χουαν στην παράσταση «Το τεστ» στο Σύγχρονο Θέατρο
Ένα παντρεμένο ζευγάρι αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες. Τότε ο κολλητός φίλος του συζύγου τούς θέτει ένα δίλημμα: 100.000 τώρα ή 1.000.000 σε δέκα χρόνια; Αυτό το δίλημμα εξετάζει η παράσταση «Το τεστ» του Τζόρντι Βαγιέχο Ντουάρι, που παίζεται στο Σύγχρονο Θέατρο σε σκηνοθεσία του Χρήστου Σούγαρη. Ο Νίκος Πολυδερόπουλος υποδύεται τον Χουάν, που έρχεται αντιμέτωπος με το μεγάλο ψυχολογικό δίλημμα και καλείται να λάβει μια απόφαση που θα ανατρέψει τις ισορροπίες στη ζωή του.
O Νίκος Πολυδερόπουλος μιλά για τον Χουάν στο «Τεστ» στο Σύγχρονο Θέατρο
1. Γράμμα στον ήρωά μου. Αν μπορούσες να μιλήσεις απευθείας στον χαρακτήρα του έργου -με τρυφερότητα, απορία, ή ακόμα και κριτική- τι θα του έλεγες;
Θα του έλεγα ότι αν και αυτό που επιλέγεις είναι το καλύτερο, κάντο με λίγο πιο ήρεμο τρόπο, πιο ευγενικά.
2. Ο ήρωάς μου κι εγώ. Αν συγκρίνεις τον εαυτό σου με τον ρόλο, τι κοινό θα έβρισκες και πού είσαι τελείως αντίθετος
Το κοινό που βρίσκω με τον ήρωα μου είναι ότι είναι επίμονος και ζητά στη γυναίκα του να τον εμπιστευτεί. Είναι πεπεισμένος ότι έχει δίκιο και προσπαθεί να το επικοινωνήσει. Άλλωστε ο ίδιος έφτιαξε το μπαρ, είναι προσηλωμένος στον στόχο του. Ωστόσο, ο τρόπος που προσπαθεί να την πείσει, είναι εντελώς αντίθετος με μένα. Κατανοώ ότι η φτώχεια και οι οικονομικές δυσκολίες ενδέχεται να δημιουργήσουν εντάσεις, ειδικά όταν κάποιος είναι απελπισμένος. Αλλά θεωρώ ότι ο ήρωάς μου δεν κάνει σωστή διαχείριση των καταστάσεων.
3. Αν ήμουν εγώ στη θέση σου. Πώς θα αντιδρούσες εσύ στις καταστάσεις που βιώνει ο ήρωας που υποδύεσαι; Με ψυχραιμία και μεγαλύτερη κατανόηση. Και πάμε μπροστά, θα τα καταφέρουμε!
4.Τι μου έμαθες. Τι σου δίδαξε ο συγκεκριμένος ρόλος ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Έχω περάσει πολλά από αυτά που περνάει ο ήρωας που υποδύομαι. Αυτό που μου έμαθε όμως ο ρόλος αυτός είναι: πρόσεχε, τσέκαρε καλά ποιους έχεις δίπλα σου. Υπάρχουν τοξικοί άνθρωποι που δείχνουν ότι σε στηρίζουν ενώ κάνουν το αντίθετο.
5. Αν μπορούσα να σε αλλάξω. Αν σου δινόταν η ευκαιρία να γράψεις εσύ τον ρόλο, τι θα άλλαζες; Θα ήθελα να υπήρχε ένα καλύτερο τέλος στην ιστορία για μένα. Επίσης όσον αφορά τη σχέση του κολλητού του με τη γυναίκα του, θα προτιμούσα να είχαν μείνει στο φλερτ και να μην είχαν προχωρήσει περαιτέρω.
6. Αυτό ήταν δύσκολο. Υπήρξε κάποιο στοιχείο του ρόλου που σε δυσκόλεψε ιδιαίτερα και γιατί; Κατανοώ την έντασή του. Πολλές φορές όλοι μας φτάνουμε σε σημείο που αγανακτούμε και θέλουμε να φωνάξουμε. Αλλά ο ήρωάς μου τσακώνεται από τα πρώτα λεπτά της παράστασης μέχρι και το τέλος της. Είναι πολύ ψυχοφθόρο για μένα όλο αυτό, να τσακώνομαι κάθε μέρα επί 1, 5 ώρα. Είναι μια στρεσογόνα κατάσταση.
7. Έλα στη θέση μου. Αν μπορούσες να συναντήσεις τον χαρακτήρα στην πραγματική ζωή, τι θα του έλεγες; Θα του έλεγα για τον τρόπο που διαχειρίζεται τις καταστάσεις, καθώς με την ένταση χάνει το δίκιο του. Θα του έλεγα: «Ψύχραιμα, σκέψου λίγο τους άλλους, βάλε τη λογική σου να δουλέψει, ηρέμησε και θα βρούμε λύση».
8. Το soundtrack του ήρωά μου. Αν ο ήρωας είχε playlist, ποια τραγούδια θα είχε και γιατί;
Billie Eilish – you should see me in a crown: Ταιριάζει στον Χουαν καθώς είναι ένα τραγούδι έντονο με στοιχεία υπεροχής όπως ακριβώς ο Χουάν που είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει πως ξέρει και ελέγχει «το παιχνίδι».
Το έργο της Σβετλάνα Αλεξίεβιτς, σε σκηνοθεσία Βίλιας Χαζοπούλου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, μας γυρνά στα χρόνια της Σοβιετικής Ένωσης και του «υπαρκτού σοσιαλισμού».
Με αφορμή την επέτειο των 30 ετών λειτουργίας του θεάτρου, ο ιδρυτής του θυμάται στιγμές του παρελθόντος, μοιράζεται τις σκέψεις του για τον προγραμματισμό και μας μυεί στις εορταστικές δράσεις της χρονιάς
Η επετειακή χρονιά για τα 30 χρόνια ιστορίας φέρνει στη σκηνή νέες πολυαναμενόμενες παραγωγές αλλά και επιστροφές σε παλιότερα ανεβάσματα υπό νέο σκηνοθετικό πρίσμα
19°
