Είδαμε τη μουσικοθεατρική παράσταση «Μια υπέροχη ζωή» στη σκηνή της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη» στο Μέγαρο Μουσικής, σε σκηνοθεσία Γιάννη Καλαβριανού.
Θέατρο στο ραδιόφωνο, αλλά στη σκηνή του θεάτρου! Αυτή ήταν η ιδέα του σκηνοθέτη Γιάννη Καλαβριανού, που από το βράδυ της Πέμπτης 23ης Δεκεμβρίου (και για 9 μόνο παραστάσεις) παρουσιάζει, στη σκηνή της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη» στο Μέγαρο Μουσικής, μια μουσικοθεατρική παράσταση βασισμένη στην κλασική κινηματογραφική χριστουγεννιάτικη ταινία του Φρανκ Κάπρα «Μια υπέροχη ζωή», που μετέφρασε ο Νίκος Χατζόπουλος.
Και στη σκηνή της αίθουσας «Αλεξάνδρα Τριάντη» ο σκηνογράφος Γιώργος Γαβαλάς έστησε ένα ραδιοφωνικό στούντιο, με τα μικρόφωνα των ηθοποιών, αλλά κυρίως με όλα τα σκηνικά αντικείμενα που δημιουργούν τους ήχους που ζωντανεύουν μια ραδιοφωνική παράσταση (για τα ηχητικά εφέ φρόντισαν οι Λέανδρος Ντούνης και Νίκος Λιναρδόπουλος). Όσο για τους έξι ηθοποιούς, όχι μόνο υποστήριξαν με κέφι και μπρίο αυτή την ιδιαίτερη συνθήκη, αλλά έκαναν και όλους τους ρόλους του έργου -και δεν ήταν λίγοι! Σαράντα οκτώ διαφορετικές φωνές έκαναν οι Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Νίκος Ψαρράς, Νάντια Κοντογεώργη, Γιώργος Γλάστρας, Άγγελος Μπούρας, Θεοδοσία Σαββάκη. Και δεν έμειναν εκεί. Χόρεψαν, τραγούδησαν, μέχρι και τις ραδιοφωνικές διαφημίσεις ζωντάνεψαν (από τις πιο κεφάτες στιγμές της παράστασης), με τη συνοδεία της Athens Collective Orchestra, την οποία διηύθυνε ο Αλέξανδρος Δράκος Κτιστάκης, που υπογράφει και τη μουσική σύνθεση και την ενορχήστρωση.
Το «Μια υπέροχη ζωή» είναι η τρυφερή ιστορία του Τζωρτζ Μπέιλι (Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης), που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του βοηθώντας τους κατοίκους του τόπου του, του Μπέντφορντ Φολς. Που ήθελε πάντα να φύγει από κει, είτε για να ταξιδέψει, είτε για να σπουδάσει, αλλά πάντα η υψηλή αίσθηση καθήκοντος που ένιωθε τον κρατούσε εκεί, και στην οικογενειακή του επιχείρηση, που λειτουργούσε περισσότερο με γνώμονα την αλληλεγγύη και λιγότερο με επιχειρηματικά κριτήρια. Μ’ αυτά λειτουργούσε ο άπληστος επιχειρηματίας Χένρι Πότερ (Νίκος Ψαρράς) που πάντα έβαζε εμπόδια και δυσκολίες στον Τζωρτζ Μπέιλι. Μια παραμονή Χριστουγέννων όμως, όλα κινδυνεύουν να τιναχτούν στον αέρα. Και η επιχείρηση αλλά και η ελευθερία του Τζωρτζ Μπέιλι, που κινδυνεύει με φυλάκιση. Απελπισμένο ο Τζωρτζ Μπέιλι σκέφτεται να δώσει τέλος στη ζωή του και εκεί εμφανίζεται ο Κλάρενς (Γιώργος Γλάστρας), ένας άγγελος, που του αποδεικνύει ότι με όλες τις δυσκολίες αυτό που ζει ο Τζωρτζ είναι «μια υπέροχη ζωή».
Η ταινία του Φρανκ Κάπρα παρουσιάστηκε το 1946 και 75 χρόνια μετά θεωρείται ο βασιλιάς των χριστουγεννιάτικων ταινιών. Τρυφερή, παραμυθητική, αλλά ταυτόχρονα και με στοιχεία που σχολιάζουν τη μεσοαστική Αμερική της δεκαετίας του ’40, με παραπομπή στο κραχ, σε όσους πλούτισαν στη διάρκειά του αλλά και σε όσους καταστράφηκαν, με σχολιασμό της νέας οικονομικής ηθικής, με το δίπολο επαρχίας και μεγαλούπολης που για κάποιους είναι πάντα το άπιαστο όνειρο, με σουρεαλιστικό χιούμορ, με παιδική απλότητα. Αυτό ήταν το διήγημα του Φίλιπ βαν Ντόρεν Στερν, στο οποίο βασίστηκε ο Φρανκ Κάπρα. Μια ταινία που στην αρχή της διαδρομής της ήταν εμπορική αποτυχία, και μεγάλο μέρος της κριτικής την κατηγόρησε για άκρατο συναισθηματισμό και επικίνδυνη αφέλεια. Στις αρχές της δεκαετίας του ’70, εξαιτίας ενός λογιστικού λάθους, η ταινία απελευθερώθηκε από τα πνευματικά δικαιώματα και παίχτηκε πολλές φορές και σε πολλά αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Το εγχείρημα του Γιάννη Καλαβριανού σεβάστηκε την πατίνα της ταινίας και της ιστορίας που αφηγείται, και έφερε μπροστά μας «το θέατρο στο ραδιόφωνο». Τόσο που κάποιες στιγμές μπορούσες να κλείσεις τα μάτια και να παρακολουθείς απολύτως την ιστορία που μας πρωτογνώρισε ο Φρανκ Κάπρα. Εδωσε σημασία στις σκηνικές λεπτομέρειες και στον κόσμο ενός ραδιοφωνικού στούντιο, συνταίριαξε το θέατρο και το ραδιόφωνο μ’ έναν άλλο τρόπο και είχε στη διάθεσή του και έξι ηθοποιούς που ζωντάνεψαν με την υποκριτική τους όλη την κοινωνία του Μπέντφορντ Φολς της δεκαετίες του ’40.
Είναι μια αμιγώς χριστουγεννιάτικη έξοδος, στην οποία μπορείτε να πάρετε και τα παιδιά, για να απολαύσετε, με τον τρόπο του θεάτρου, μια ιστορία για την αγάπη, την αλληλεγγύη, την ειλικρίνεια, την αισιοδοξία και την ταπεινότητα. Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία.
ΥΓ. Μια μικρή παρατήρηση. Οι υπεύθυνοι του Μεγάρου θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε οι καθυστερημένοι θεατές να μην αναστατώνουν τους συνεπείς, που ήδη παρακολουθούν την παράσταση.
Μια συζήτηση με τους συντελεστές της παράστασης «Bacon» για τον έρωτα, τη βία και το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, με αφορμή τη δεύτερη σεζόν του στο Θέατρο Άνεσις
Με αφορμή τον απολογισμό της «Λυσιστράτης», ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ εξηγεί πώς η Θεσσαλονίκη σπάει τα σύνορα και ο πολιτισμός γίνεται το πιο ισχυρό διαβατήριο
22°
