- CITY GUIDE
- PODCAST
-
22°
Άφιξις: μια διαφορετική ανάγνωση του τέλους της Οδύσσειας
Η Ιώ Βουλγαράκη εξηγεί τη σχέση που έχει η παράστασή της με το κορυφαίο έργο του Ομήρου
Αφετηρία της παράστασης είναι δύο ραψωδίες της “Οδύσσειας”, η Φ΄ (αποσπασματικά) και η Χ΄ (ολόκληρη). Αυτές οι ραψωδίες της μνηστηροφονίας περιγράφουν το αγώνισμα με το τόξο από τους μνηστήρες, την εμπλοκή του Οδυσσέα σε αυτό και τη συμπλοκή του με τους πρώτους, όπου και σκοτώνει 108 άνδρες.

Η μη δυνατότητα να επιστρέψει κανείς είναι η δική μας ανάγνωση σε αυτές τις δύο ραψωδίες, η οποία σίγουρα δεν συμπίπτει με τη σχολική ανάγνωση. Ο Οδυσσέας εκδικείται και όλα τελειώνουν με ένα ονειρεμένο... ηλιοβασίλεμα στο Ιόνιο για το βασιλικό ζευγάρι.
Ο Οδυσσέας για εμάς είναι ένας ξένος όταν επιστρέφει στο ίδιο του το σπίτι. Έχει χάσει την ουσία της ύπαρξής του καθοδόν. Στη παράστασή μας ο Οδυσσέας σκοτώνει προκειμένου να αφανίσει ό,τι μαρτυράει την πολύχρονη απουσία του. Για να ξανασυνθέσει τη ζωή και την ταυτότητά του. Όταν επιστρέφει ο Οδυσσέας έχει εξελιχτεί μια ζωή εν τη απουσία του και δεν μπορεί να γεμίσει το κενό. Είναι πια ένας άλλος και μόνο ως μνήμη ζει το προηγούμενο.

Αυτή μπορεί να είναι η δική μας ανάγνωση, αλλά δεν πιστεύω πως δεν είναι βάσιμη. Ο Όμηρος έχει ξοδέψει χιλιάδες στίχους για να περιγράψει τις προηγούμενες περιπέτειές του και του δίνει μόνο ένα τρίστιχο για να περιγράψει τι νιώθει όταν φτάνει στο νησί. Είναι μια συγκλονιστική λεπτομέρεια.
Επιπλέον δεν μπορείς να μη σκεφτείς το πώς θα τελείωνε η Οδύσσεια, αν δεν παρέμβαινε η Αθηνά. Με έναν εμφύλιο εκδίκησης από μέρους των συγγενών των μνηστήρων. Ο μύθος λέει επίσης πως ο Οδυσσέας έφυγε μετά από την Ιθάκη στην Ήπειρο, όπου παντρεύτηκε μια άλλη γυναίκα με την οποία έκανε και γιο.
Η δική μας παράσταση είναι ένα υποκειμενικό πλάνο του Οδυσσέα – εκτός από μικρά χορικά όπου υπάρχει αντικειμενική αφήγηση. Ό,τι βλέπουμε είναι μέσα από τα μάτια του. Χώρος, άνθρωποι, πράξεις… Υπάρχουν τρεις ζώνες αφήγησης: ευθύς λόγος (αναπαράσταση), αφήγηση του ρόλου (δραστική αλλά όχι αναπαραστατική) και η αντικειμενική. Σε πρόσωπα έχουμε τον Οδυσσέα, την Πηνελόπη, τον Τηλέμαχο, τη θεά Αθηνά, τον Εύμαιο και δύο μνηστήρες.

Οι θεατές καθώς μπαίνουν στο χώρο, πριν αρχίσει η παράσταση, ακούν λόγια της Πηνελόπης. Όμως 140 θεατές, που θα έχουν δηλώσει από πριν ενδιαφέρον, θα ξεκινήσουν από το λιμάνι, όπου θα συμβεί ένα δρώμενο, και μέσα από ένα μονοπάτι θα καταλήξουν στο θέατρο. Σε αυτή την πορεία οι ηθοποιοί μας θα αφηγούνται κομμάτια από προηγούμενες ραψωδίες. Είναι ένα παιχνίδι, με την έννοια της επιστροφής, σε ατμόσφαιρα γιορτής, πολύ διαφορετική από την ατμόσφαιρα της καθ’ αυτό παράστασης.

7-8/7 Συμπαραγωγή: Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου & Ομάδα ΠΥΡ. Περισσότερες πληροφορίες στο greekfestival.gr/gr/home
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Δικαίος, Δέσποινα Κούρτη, Αλέξανδρος Λογοθέτης, Μαίρη Μηνά, Γιώργος Μπινιάρης, Αργύρης Ξάφης, Γιώργος Παπαγεωργίου
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου προσεγγίζει τον Σαίξπηρ μέσα από μια συνάντηση θεάτρου, μουσικής, χορού και εικαστικών τεχνών
Η παράσταση επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Οι κωμικές συγκρούσεις συναντούν την ανθρώπινη αγωνία και το παράλογο αποκτά μια οικεία όψη
Έργο για δύο πρόσωπα, το «Κόκκινο» φέρνει στην σκηνή τον σπουδαίο ζωγράφο Μαρκ Ρόθκο την εποχή της ακμής του
Μιλήσαμε με τους δύο ηθοποιούς που πρωταγωνιστούν στο έργο των Ρέππα-Παπαθανασίου στο θέατρο Άνεσις
Ο Αλέξανδρος Διαμαντής διασκευάζει και σκηνοθετεί το αριστούργημα του Ντοστογιέφσκι
Νέα μεγάλη παραγωγή στην Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος σε μουσική διεύθυνση Ντμίτρι Γιουρόφσκι
Τι είναι φυσιολογικό αλήθεια και τι όχι; Θα καταφέρει τελικά να κερδίσει η αγάπη; Αν είσαι Άνταμς, όλα μπορούν να συμβούν…
Η Θέμις Μαρσέλλου σκηνοθετεί το θρυλικό μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ
Η καριέρα και οι ρόλοι που τον έκαναν γνωστό
Η Ελένη Ευθυμίου σκηνοθετεί το τελευταίο μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη για τη μεσοπολεμική Θεσσαλονίκη
Γιώργος Κιμούλης και Δημήτρης Γκοτσόπουλος παρουσιάζουν το έργο του Τζον Λόγκαν
Η συλλογή ποίησης μεταφέρεται στο θέατρο Μοντέρνοι Καιροί από έναν θίασο ηθοποιών και μουσικών
Μια ευφυής κοινωνική κωμωδία της Ζέτης Φίτσιου που συνδυάζει το καυστικό χιούμορ με τη συγκίνηση και τη βαθιά ανθρώπινη ματιά
Σκοτεινά ανθρώπινα μονοπάτια και αδιέξοδες σχέσεις επί σκηνής
Αυτό που περιμένουμε είναι να δημιουργηθεί και να υποστηριχθεί σοβαρά μια σκηνή για τα εκλεκτά ελληνικά έργα του 20ού αι. Και να ανατεθεί στους καλύτερους συγγραφείς μας να γράψουν νέα.
Μια γυναικεία φιγούρα- σύμβολο, ένας ρόλος-σταθμός και μια νέα θεατρική σκηνή
Η αντιφατική δύναμη της μητρικής αγάπης
Όταν η μάχη για φαγητό οδηγεί σε ένα γαϊτανάκι παρεξηγήσεων
Μια πολυεπίπεδη προσέγγιση στη ζωή και το έργο της Πατρίσια Χάισμιθ
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.