Δημήτρης Φέσσας: «Η μουσική ήταν πάντα αυτό που με κέρδιζε περισσότερο»

• Advertorial

Με αφορμή το νέο του single «Κάποτε», που προμηνύει έναν πολυαναμενόμενο δίσκο για το 2025, ο Δημήτρης Φέσσας μίλησε στην Athens Voice για τη σχέση του με τη μουσική, τις επιρροές του, τον ρόλο των σπουδών του στην Ψυχολογία και όλα όσα θέλουμε να γνωρίζουμε για τον νέο καλλιτέχνη. 

Πότε και πώς αποφάσισες να ασχοληθείς με τη μουσική;

Το έντονό μου ενδιαφέρον για τη μουσική ξεκίνησε στην εφηβεία, όταν ένας φίλος μού κόλλησε το μικρόβιο της ροκ. Δεν άργησα να μπω στο τρυπάκι, να μάθω τύμπανα και κιθάρα. Με τα χρόνια δοκίμασα διάφορα πράγματα, χόμπι και ασχολίες, αλλά πάντα η μουσική ήταν αυτό που με κέρδιζε περισσότερο. 

Σπούδασες Ψυχολογία. Πιστεύεις ότι οι σπουδές σου επηρεάζουν τον τρόπο που γράφεις τραγούδια και επικοινωνείς τα συναισθήματά σου μέσα από τη μουσική σου;

Ναι, σίγουρα, έτσι κι αλλιώς η μουσική είναι κυριολεκτικά συναίσθημα, και είμαστε πολύ περισσότερο συναισθηματικά όντα παρά λογικά. Δίνω πολύ έμφαση και στο στίχο που απευθύνεται στο λογικό κομμάτι του εγκεφάλου …οπότε υπάρχει αυτός ο συνδυασμός που κάθε τραγουδοποιός κοιτάει να συνδυάσει όσο καλύτερα μπορεί. Πολλές φορές αφήνω λεπτομέρειες τεχνικές (όπως για παράδειγμα ο τρόπος ηχογράφησης) σε συνεργάτες, που ξέρουν και κάποια πράγματα πολύ καλύτερα από μένα. Αυτό με βοηθάει να εστιάσω στη μεγαλύτερη εικόνα. Επίσης μου αρέσει πολύ να μπλεντάρω ηχοχρώματα που παράγουν πολλαπλά συναισθήματα σε κομμάτια. Αυτά είναι πιο πειραματικά κομμάτια που τα γράφω για μένα, γιατί απολαμβάνω τη διαδικασία.

Το «Κάποτε» προαναγγέλλει τον νέο σου δίσκο που έρχεται το 2025. Ποια ήταν η έμπνευση πίσω από το κομμάτι αυτό και τι έχουμε να περιμένουμε από αυτή τη νέα δουλειά σου;

Το «Κάποτε» ξεκίνησε με τον στίχο που γράφτηκε μέσα σε λίγα λεπτά γιατί έτυχε να έχω έμπνευση εκείνη την ώρα. Συνήθως όταν γράφω μουσική και στίχους δεν μου έρχονται ολοκληρωμένες οι ιδέες αμέσως. Γράφω ό, τι μου έρχεται και σιγά-σιγά, μέρα με τη μέρα, βδομάδα με τη βδομάδα, αυτές διαμορφώνονται σε κομμάτι.

Με ποιον καλλιτέχνη θα ήθελε ο έφηβος εαυτός σου να συνεργαστεί και με ποιον ο εαυτός σου τώρα;

Ο έφηβος εαυτός μου θα ήθελε να συνεργαστεί με τους AC/DC. Την λάτρευα αυτή την μπάντα μικρός, ακόμα την εκτιμώ πολύ, απλά έχω περισσότερα ερεθίσματα πια. Η μεγαλύτερη μου επιρροή είναι ο Frank Zappa, από τον οποίο έχω μάθει διάφορα και για τη μουσική αλλά και για τη ζωή γενικότερα. Βέβαια μία συνεργασία μαζί του θα ήταν δύσκολη για διάφορους λόγους. Ήταν πολύ συγκεντρωτικός με την δουλειά του και την κατεύθυνε όπως εκείνος ήθελε κυρίως. Αν και έχει κάποιες σπουδαίες συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως για παράδειγμα με τον John Lennon.

Αν η ζωή σου είχε soundtrack, ποιο τραγούδι θα την περιέγραφε καλύτερα;

Μου έρχονται διάφορες απαντήσεις στο μυαλό χωρίς να είμαι σίγουρος πού να δώσω προτεραιότητα. Να πω για το “Simple Man” των Lynyrd Skynyrd, που πέρα από μουσικάρα μεταφέρει το πολύ απλό αλλά σημαντικό μήνυμα, «Να είσαι ταπεινός, μην την ψωνίσεις», ή να αναφέρω τον Tom Sayer των Rush που είναι η υπέρτατη μπάντα με ροκ υψηλής τεχνικότητας με στιχάρες τύπου «His mind is not for rent, To any God or government”, με άλλα λόγια «Να έχεις αυτόνομη σκέψη»; Δύσκολο να απαντήσω στην ερώτηση, αλλά πάνω κάτω αυτό είναι το σκεπτικό μου.

Τι σχέδια έχεις για το μέλλον και πόσο μακριά θες να κοιτάς;
Γράφω μουσική για τη ταινία «Το Λάθος» του Αντώνη Σαμαράκη. Επίσης κοιτάω για συνεργασίες στο εξωτερικό. Για παράδειγμα έχω ξεκινήσει μια συνεργασία με ένα κιθαρίστα και παραγωγό, που βρίσκεται στο Νάσβιλ και μαζί ηχογραφούμε από απόσταση μερικά αγγλόφωνα κομμάτια που έχω γράψει.