Duffy: Η τραγουδίστρια του Mercy εμφανίστηκε δημόσια μετά από δέκα χρόνια
Η τραγουδίστρια Duffyέδειξε το πρόσωπό της για πρώτη φορά μετά τη φρικτή δοκιμασία της απαγωγής της, καθώς ανακοινώνει νέα μουσική.
Η Duffy εγκατέλειψε τα φώτα της δημοσιότητας μετά το τραυματικό περιστατικό που υπέστη και το οποίο αποκάλυψε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2020.
Η 39χρονη είχε αποκαλύψει στο παρελθόν ότι την βίασαν και την κράτησαν αιχμάλωτη «για μια περίοδο ημερών» μετά την τεράστια επιτυχία της και την ανάδειξή της σε καλλιτέχνη που κέρδισε βραβείο Grammy το 2008.
Η Duffy, της οποίας το πραγματικό όνομα είναι Aimee Anne Duffy, εμφανίστηκε στο λογαριασμό TikTok του Emotion HQ και προανήγγειλε νέα μουσική.
Στα σχόλια, οι θαυμαστές γιόρτασαν την επιστροφή της γράφοντας: «Duffy! Πού ήσουν;! Μας έλειψες». Ένας άλλος έγραψε: «OMG είναι τόσο καλό που επέστρεψε». Ένας άλλος έγραψε: «Είναι τόσο ωραίο να βλέπουμε τη Duffy πίσω. Τι τρομερή τραγουδίστρια που ήταν πάντα».
Παρόλο που αρχικά είχε πει ότι θα παραχωρούσε μια συνέντευξη αποκαλύπτοντας περισσότερες λεπτομέρειες για το συμβάν, τελικά η τραγουδίστρια αποφάσισε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν υπερβολικά δύσκολο και τραυματικό για εκείνη, και επέλεξε να μοιραστεί αυτό που της συνέβη με μια μακροσκελή ανάρτηση στον ιστότοπό της.
Στο σοκαριστικό κείμενο, η Duffy περιγράφει πώς απήχθη την ημέρα των γενεθλίων της από ένα εστιατόριο, πώς μεταφέρθηκε σε μία ξένη χώρα υπό την επήρεια νάρκωσης και βιάστηκε εκεί από τον απαγωγέα της. Στη συνέχεια εξηγεί πώς ο δράστης τη γύρισε πίσω στην πατρίδα της, και πώς την κρατούσε ναρκωμένη μέσα στο σπίτι της, έως ότου η ίδια καταφέρει τελικά να διαφύγει.
«Ήταν τα γενέθλιά μου. Με νάρκωσαν σε ένα εστιατόριο και στη συνέχεια ήμουν ναρκωμένη για τέσσερις εβδομάδες και ταξίδεψα σε μια ξένη χώρα. Δεν θυμάμαι να μπαίνω στο αεροπλάνο και ανέκτησα τις αισθήσεις μου ενώ βρισκόμουν στο πίσω κάθισμα ενός οχήματος εν κινήσει. Με έβαλαν σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και ο δράστης επέστρεψε και με βίασε. Θυμάμαι τον πόνο και την προσπάθεια να διατηρήσω τις αισθήσεις μου στο δωμάτιο αφού συνέβη. Ήμουν κλεισμένη μαζί του στον χώρο για μία ακόμη μέρα. Δεν με κοιτούσε, έπρεπε να περπατάω πίσω του, είχα μερική συνείδηση για το τι μου συνέβαινε αλλά ήμουν αποτραβηγμένη. Θα μπορούσε να με είχε ξεφορτωθεί. Σκέφτηκα το ενδεχόμενο να το σκάσω για τη γειτονική πόλη ενώ κοιμόταν, αλλά δεν είχα χρήματα και φοβόμουν ότι θα καλούσε την αστυνομία μετά την απόδρασή μου, και ότι ίσως με εντόπιζαν ως αγνοούμενο άτομο. Δεν ξέρω πού βρήκα τη δύναμη να αντέξω εκείνες τις ημέρες, αισθανόμουν όμως μια παρουσία που με βοήθησε να παραμείνω ζωντανή.
Γύρισα πίσω αεροπορικώς μαζί του. Παρέμενα ήρεμη και όσο φυσιολογική μπορούσα να είμαι υπό αυτές τις συνθήκες. Όταν γύρισα σπίτι, κάθισα, ζαλισμένη, σαν ζόμπι. Ήξερα ότι η ζωή μου κινδύνευε άμεσα, είχε αφήσει να εννοηθεί ότι ήθελε να με σκοτώσει. Με την ελάχιστη δύναμη που μου είχε απομείνει, το ένστικτό μου μού έλεγε να τρέξω, να το σκάσω και να βρω κάπου να ζήσω που δεν θα μπορούσε να με εντοπίσει.
Ο δράστης με κράτούσε ναρκωμένη σπίτι μου, μέσα σε αυτό το διάστημα των τεσσάρων εβδομάδων. Δεν ξέρω αν με βίασε εκεί, μέσα σε αυτό το διάστημα, θυμάμαι μόνο να συνέρχομαι στο αυτοκίνητο στην ξένη χώρα και την απόδρασή μου, η οποία θα συνέβαινε τις επόμενες ημέρες. Δεν ξέρω γιατί δεν με νάρκωσε στο εξωτερικό. Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι μου χορηγούσε ένα σκληρό ναρκωτικό, και ότι δεν μπορούσε να το πάρει μαζί του στο αεροπλάνο.
Αφού συνέβη, κάποιος που ήξερα πέρασε από το σπίτι μου και με είδε στο μπαλκόνι να κοιτάζω το κενό, τυλιγμένη με μια κουβέρτα. Δεν θυμάμαι να γυρίζω σπίτι. Το άτομο αυτό είπε ότι ήμουν κατακρίτρινη και έμοιαζα με νεκρή. Προφανώς φοβήθηκε για εμένα αλλά δεν ήθελε να ανακατευτεί, δεν είχε ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο».
Το συγκρότημα του Γκρεγκ Αλεξάντερ υπογράφει το «One Night Only (Break Loose Break Free!)» για τη νέα ρομαντική κομεντί με τη Μόνικα Μπαρμπάρο και τον Κάλουμ Τέρνερ
Στο φεστιβάλ Bring your chair, ο γνωστός συνθέτης παρουσιάζει τη νέα του δουλειά «Hawk Tales» στη Μυκηναϊκή Ακρόπολη του Αγίου Ανδρέα, την ημέρα της αυγουστιάτικης πανσελήνου
Άνθρωποι με διαφορετικές γλώσσες και κουλτούρες αφιερώνουν χρόνο στη μουσική και ο ένας στον άλλον, μετατρέποντας την αγάπη τους για το τραγούδι σε αφορμή για αποδοχή και προσωπική θεραπεία
Ο Κορνήλιος Σελαμσής εμπνέεται από μια ιστορία που συνδέεται με τα ξενοδοχεία Ξενία του Άρη Κωνσταντινίδη - Το κείμενο υπογράφει ο Γιάννης Αστερής και τη σκηνοθεσία ο Χάρης Φραγκούλης
17°
